Kto jest podmiotem lirycznym w wierszu? Przeanalizuj metafory występujące w utworze. Przypomnij sobie znaczenie słowa apokalipsa.

W wierszu mamy przedstawiony obraz zakochanej pary („liryczniejemy sobie”), spacerującej o zmroku, kiedy na wieczornym niebie zaczynają pokazywać się gwiazdy („zachodzimy w wieczorne niebo”). Określenie „tak na przekór” – może oznaczać: wbrew chorobie. W drugiej zwrotce mamy „rozstrzelone palce”, które kwitną „delikatnym fioletem u nóg płotu” – możemy wyobrazić sobie bose stopy zanurzone w mocno pachnącej maciejce lub fiołkach („pijani zapachem”). „Krążymy od gwiazdy do gwiazdy” – patrzymy w górę, kręci nam się w głowie ze szczęścia, zapachu, jesteśmy „pijani” miłością. Ale w ostatniej zwrotce wiersza pojawia się dysonans na tym idyllicznym obrazku – gwiazdy mrugają niespokojnie, są „świadome przyszłości” – wiedzą, że czeka nas śmierć, grożą nam „apokaliptycznym palcem”, czyli końcem świata. Końcem naszego świata, naszej miłości, śmiercią jednego z nas lub obojga.

Zwróć uwagę na to, co symbolizuje słowik w wierszu Pawlikowskiej. Co oznacza w tym kontekście „zabicie słowika”? W jakim celu Poświatowska posłużyła się metaforą ptaka w swoim utworze? Dlaczego ptak ma „zdławione skrzydła”?

Przeczytaj wiersze umieszczone w sekcjach: Dowiedz się, Audiobook, Ćwiczenia. Odszukaj w utworach poetki współistniejące motywy śmierci i miłości.

Wiersze: ***liryczniejemy sobie, ***pod moją lewą pachą, ***Halina Poświatowska to jest podobno człowiek…, ***Żyj – mówiłeś – jesteś promieniem słońca…