Skorzystaj z informacji zawartych w materiale oraz zasobów internetowych.

Hebrajski odpowiednik Kohelet oznacza przemawiającego przed zgromadzeniem. W Biblii jest określeniem mędrca ukazującego wizję życia i świata opartą na poglądzie: „Marność nad marnościami – wszystko marność”.

Zwróć uwagę na cykliczność życia ludzkiego.

Słowa Koheleta marność nad marnościami – wszystko marność potwierdzają, że życie ludzkie przemija, a otaczający  go świat, wciąż się odnawia zgodnie z cyklicznym porządkiem. Choć wszystko na ziemi jest powtarzalne, to jest również nieskończone, np. wody rzeki spływają ciągle do morza, a mimo to nie wypełnia się ono nigdy do końca.

Przypomnij sobie, czym charakteryzuje się powtórzenie.

Słowa te stają się czymś na kształt refrenu, zawierającego przesłanie autora, że wszystko jest marnością.

Odszukaj w słowniku języka polskiego hasło sentencja.

Argument 1: Słowa „A oto: wszystko to marność i pogoń za wiatrem” to sentencja, ponieważ zawierają refleksję filozoficzną, wypowiedzianą jako pewnik, że wartości związane z życiem ziemskim szybko przemijają.

Argument 2: Słowa: „A oto: wszystko to marność i pogoń za wiatrem” są sentencją, gdyż mają formę zwięźle sformułowanego zdania o charakterze moralnym.

Przypomnij sobie, jaka jest główna myśl Księgi Koheleta.

Kohelet przekonuje, że wszystko, co odnosi się do ludzkich działań, jest marnością. Mądrość również nie czyni człowieka szczęśliwym. Mężczyzna przypomina jednocześnie, że jednostka ludzka podlega prawu przemijania i zapomnienia. Odnawia się jedynie przyroda, która jest cykliczna w przeciwieństwie do człowieka. Jednostka ludzka rodzi się i umiera, a natura ciągle trwa.

Wybrany przez ciebie fragment powinien wskazywać na to, że Kohelet doświadczył różnych życiowych sytuacji, więc może wydać opinię dotyczącą ogółu spraw, które poznał.

„Widziałem wszelkie sprawy, jakie się dzieją pod słońcem”.

Zastanów się, czy istnieją sytuacje, w których nieświadomość pewnych faktów może mieć pozytywne skutki.

Przykładowa odpowiedź:

Według mnie, gdy Kohelet stwierdza: bo w wielkiej mądrości – wiele utrapienia, a kto przysparza wiedzy – przysparza i cierpień, chce powiedzieć, że czasem nadmiar świadomości może prowadzić do nieszczęścia. Człowiek, który nie zdaje sobie sprawy z pewnych rzeczy, jest ich nieświadomy – może zaznawać mniej bólu.

Wniosek zapisany jest w przedostatnim i ostatnim 11 wersetu. Opisz doświadczenia życiowe Koheleta, na koniec wstaw wniosek. Na koniec dopisz własne przemyślenia.

Kohelet starał się czerpać z życia przyjemność, gromadził bogactwa, otaczał się ludźmi, bawił się i radował. Kiedy jednak bliżej przyjrzał się swoim dziełom, doszedł do wniosku , że doczesne sprawy człowieka nie mają znaczenia w kontekście wieczności. Dążenie do szczęścia, bogactwa, pozostawienia po sobie materialnego śladu i zaspokojenia cielesnej żądzy są marnością, „pogonią za wiatrem”.

Poszukaj w rozdziale 3, 1–13 wypowiedzi, które wskazują na bezsensowność ludzkiego trudu, oraz takie, które dotyczą radości z istnienia.

Księga Koheleta to dzieło pesymistyczne:

• Cóż przyjdzie pracującemu z trudu, jaki sobie zadaje?

• Przyjrzałem się pracy, jaką Bóg obarczył ludzi, by się nią trudzili.

• [...] nie pojmie człowiek dzieł, jakich Bóg dokonuje od początku aż do końca.

Księga Koheleta to dzieło optymistyczne:

• Uczynił wszystko pięknie w swoim czasie, dał im nawet wyobrażenie o dziejach świata.

• Poznałem, że dla niego nic lepszego, niż cieszyć się i o to dbać, by szczęścia zaznać w swym życiu.

• Bo też, że człowiek je i pije, i cieszy się szczęściem przy całym swym trudzie – to wszystko dar Boży.

Przypomnij sobie, czym jest wykrzyknienie.

W przywołanym fragmencie Księgi Koheleta wielokrotnie użyto wykrzyknień, ponieważ autor podkreśla, że wszystko, czego człowiek pożąda, okazuje się kruche, ulotne i ogólnie bezcelowe.

Pomocą może być przykład, w skład którego wchodzi cytat z siódmego rozdziału Księgi Koheleta.

Przeczytaj fragment tekstu i wyszukaj informacje na temat hawelizmu, oddzielając ważne od mniej istotnych. Zredaguj tekst, nadając mu charakter krótkiej, spójnej definicji.

Hawelizm – wyraz utworzony od hebrajskiego rzeczownika hawel tłumaczonego jako marność. Jest oparty na biblijnym motywie vanitas. To pogląd o bezsensowności ludzkiego życia. Jego twórcą jest Józef Bocheński.