Poezja żałobna to forma liryki okolicznościowej związanej z doświadczeniem śmierci i utraty. W utworach tego typu autorzy upamiętniają zmarłego i jego dokonania, często stawiając przy tym fundamentalne pytania o los człowieka. Liryka należąca do tego nurtu ma zatem z jednej strony wymiar jednostkowy i prywatny – jest świadectwem procesu żałoby, z drugiej zaś ‒ uniwersalny, ponieważ porusza wspólne wszystkim ludziom kwestie lęku i bólu związanego z odchodzeniem bliskich nam osób.

Jan Kochanowski jest autorem kilku zbiorów: Pieśni, Fraszek, Psałterza Dawidowego. Wśród jego dokonań są też cykle poetyckie, a więc dzieła złożone z większej liczby utworów powiązanych ze sobą formalnie i treściowo.