Zygmunt Krasiński - autoportret romantyka zapisany w listach (Kopia)

Liceum ogólnokształcące i technikum

Licencja: CC BY 3.0

Element jest częścią wątku pt. "Romantyzm". Kliknij tutaj, aby przejść do spisu treści.

Materiał zawiera ilustracje, filmy, mapę myśli, ćwiczenia otwarte i interaktywne oraz polecenia do samodzielnej pracy ucznia. Uczeń poznaje biografię i charakter twórczości Zygmunta Krasińskiego, definiuje pojęcie „literatura epistolarna”, wymienia funkcje epistolografii romantycznej, wskazuje elementy autokreacji artystycznej, formułuje wniosek dotyczący znaczenia epistolografii w relacjach międzyludzkich XVIII i XIX wieku.

Wprowadzenie do tematu

Dowiedz się

Film

Ćwiczenia

Bibliografia

Źródło: Michał Mochacki, Rycerz, ziemianin, obywatel. Wzorce osobowe szlachcica w literaturze baroku.
Źródło: Zygmunt Krasiński, Do Ojca, 1831. Genewa, 14 maja, [w:] tegoż, Listy wybrane, Warszawa 1937, s. 25–26.
Źródło: Zygmunt Krasiński, Do Henryka Reeve'a, 22 grudnia 1830 r. Rzym,, [w:] tegoż, Listy wybrane, Warszawa 1937, s. 19–20.
Źródło: Anita Całek, Nowa teoria listu, Kraków 2019, s. 335.
Źródło: Magdalena Popiel, List artysty jako gatunek narracji epistolograficznej, „Teksty Drugie” 2004, nr 4, s. 116–117.
Źródło: List [hasło], [w:] Słownik literatury XIX wieku, red. A. Kowalczykowa, J. Bachórz, Wrocław 1997, s. 484.