ażurowa ścianka parapetowa.

Inaczej bas cyfrowany to linia głosu basowego zapisana przez kompozytora za pomocą oznaczeń cyfrowych, będąca podstawą struktury harmonicznej utworu.

elewacja budynku, w której przeważnie znajduje się główne wejście, odróżniająca się od pozostałych bogatszą kompozycją architektoniczną i dekoracją.

szybki biegnik, na ogół służący do zobrazowania ucieczki.

połączenie trylu od nuty zasadniczej wraz z jej obiegnikiem; wykonywane jest z akceleracją tempa.

element architektoniczny w formie czworokątnego słupa, zwykle zwężającego się ku dołowi, zwieńczonego głową lub popiersiem.

motyw dekoracyjny składający się ze zwróconych w dół kwiatów w kształcie dzwonka.

ozdobne obramienie tarczy herbowej, tablicy inskrypcyjnej, płaskorzeźby, malowidła itp.

pionowa podpora architektoniczna o przekroju kolistym.

element dekoracyjny w formie pasa tkaniny wyciętego w zęby, zdobionego galonem, frędzlami i chwastami.

relief lub malowidło w owalnym lub okrągłym obramieniu.

zjawisko w muzyce, wywodzące się z Francji, polegające na wydłużaniu lub skracaniu nut.

szybkie figuracje, na ogół o improwizowanym charakterze, wymagające właściwego prowadzenia linii melodycznej (w muzyce wokalnej – często zgodnej z warstwą tekstową).

motyw dekoracyjny przedstawiający aniołka.

ornament charakterystyczny dla rokoka (od ok. 1730), o fantazyjnej, asymetrycznej, nieregularnej formie, płynnych i strzępiastych konturach, naśladujący kształty stylizowanych małżowin i muszli.

jeden z czynników dotyczących interpretacji dzieła muzycznego. Polega na rozchwianiu tempa, wynikającemu z wydłużania lub skracania poszczególnych dźwięków.

szybki pochód dźwięków w górę lub w dół, na ogół sekundowy, ilustrujący atak, rzut, uderzenie.

jeden z rodzajów ornamentów w muzyce barokowej, charakteryzujący się repetycją dźwięku.

wewnętrzne pole trójkątnego frontonu, gładkie lub wypełnione rzeźbą, stosowane w architekturze klasycznej i budowlach nowożytnych.

zdobienie w architekturze polegające na poszerzeniu obramienia drzwi lub okien.

jest to termin muzyczny odnoszący się do regularnych, niewielkich zmian wysokości dźwięku (nieujmowanych jako zmiany dźwięku).

ślimacznica, element architektoniczny i motyw ornamentalny w kształcie spirali lub zwoju.