Ilustracja przedstawia trzy leżące osoby. Na środku leży niemowlę w pieluszce. Po jego lewej stronie leży uśmiechnięty mężczyzna odwrócony twarzą do dziecka. Po prawie stronie dziecka leży kobieta, która jest także uśmiechnięta i odwrócona do niego twarzą. Opis punktów znajdujących się na ilustracji: 1. Funkcja prokreacyjna Konsekwencją współżycia seksualnego małżonków są narodziny dziecka (dzieci). Dzięki prokreacji podtrzymywana jest ciągłość zbiorowości ludzkiej. W społeczeństwach współczesnych rozdziela się funkcję seksualną od prokreacyjnej. Na wcześniejszych historycznie etapach rozwoju rodziny funkcje seksualna i prokreacyjna stanowiły jedność. W rezultacie liczba dzieci w rodzinie warunkowana była przede wszystkim biologicznie: wiekiem małżonków i ich płodnością. Obecnie, w dobie tzw. planowania rodziny i świadomego macierzyństwa, to małżonkowie decydują o liczbie dzieci i czasie ich przyjścia na świat. 2. Funkcja prokreacyjna Konsekwencją współżycia seksualnego małżonków są narodziny dziecka (dzieci). Dzięki prokreacji podtrzymywana jest ciągłość zbiorowości ludzkiej. W społeczeństwach współczesnych rozdziela się funkcję seksualną od prokreacyjnej. Na wcześniejszych historycznie etapach rozwoju rodziny funkcje seksualna i prokreacyjna stanowiły jedność. W rezultacie liczba dzieci w rodzinie warunkowana była przede wszystkim biologicznie: wiekiem małżonków i ich płodnością. Obecnie, w dobie tzw. planowania rodziny i świadomego macierzyństwa, to małżonkowie decydują o liczbie dzieci i czasie ich przyjścia na świat. 3. Funkcja socjalizacyjna Od urodzin dziecka rozpoczyna się proces jego socjalizacji, który realizowany jest przede wszystkim przez rodziców i innych członków najbliższej rodziny (dziadków, ciotki, wujów czy starsze rodzeństwo). Ten rodzinny aspekt procesu socjalizacji jest konieczny, by niemowlę (a później dziecko) zdobyło cechy społeczne i niezbędne umiejętności. Są one nieodzowne, gdyż umożliwiają samodzielne zaspokojenie podstawowych potrzeb oraz wchodzenie do innych grup społecznych. 4. Funkcja opiekuńczo‑zabezpieczająca Przyjście na świat dziecka (dzieci) związane jest z koniecznością zapewnienia im opieki, bowiem nie są one w stanie samodzielnie zaspokajać swych potrzeb. Jednak również inni członkowie rodziny – z powodu choroby czy zaawansowanego wieku – muszą korzystać z pomocy, jaką pozostali członkowie rodziny świadczą w zakresie zaspokajania podstawowych potrzeb. Na świadczeniu takiej pomocy polega właśnie funkcja opiekuńcza (lub opiekuńczo‑zabezpieczająca). Jest ona ściśle związana z funkcją ekonomiczną – w takim zakresie, w jakim wszystkie prace usługowe wykonywane w rodzinie (np. przygotowywanie posiłków), składające się na część funkcji ekonomicznej, są niezbędne przy opiece i zabezpieczeniu jej najsłabszych członków. 5. Funkcja ekonomiczna Rodzina, niezależnie od liczby członków, musi mieć ekonomiczne podstawy egzystencji. Tworzy je dzięki aktywności ekonomicznej rodziców lub/i posiadanym kapitałom. Najczęściej jest to praca zarobkowa jednego lub – co współcześnie występuje znacznie częściej – obojga rodziców. Ponadto rodzice mogą prowadzić działalność ekonomiczną na własną rękę. W zakres funkcji ekonomicznej wchodzą również pozyskiwanie, utrzymywanie i korzystanie z dóbr trwałych (mieszkania i jego wyposażenia, samochodu etc.) oraz dóbr kapitałowych (akcji, obligacji, oszczędności). W zakresie funkcji ekonomicznej wykonywane są różne czynności usługowe: aprowizacja, przygotowywanie posiłków, utrzymywanie czystości, dbałość o sprzęt i dobra indywidualne członków rodziny. 6. Funkcja ekspresyjno‑emocjonalna Grupa rodzinna jest związana silną więzią emocjonalną. Relacje tego typu występują między małżonkami, rodzicami i dziećmi czy między kolejnymi pokoleniami (dziadkami i wnukami oraz innymi krewnymi). Rodzina zaspokaja potrzebę miłości małżonków i dzieci. Dostarcza w ten sposób emocjonalną gratyfikację swym członkom. Ponadto grupa rodzinna każdemu członkowi umożliwia ekspresję własnych emocji: miłości, przywiązania, zaufania, ale też gniewu, lęków, obaw związanych z uczestnictwem w życiu społecznym, począwszy od szkoły, pracy, a skończywszy na uczestnictwie w innych grupach społecznych, w których ekspresja emocji uważana jest za niestosowną i może być negatywnie oceniana. Tę funkcję rodziny określa się jako emocjonalno‑ekspresyjną lub emocjonalną.

Mapa interaktywna. Przedstawia mapę myśli z centralnie narysowanym okręgiem w którym przedstawiono postacie pod hasłem "Rodzina". Do centrum prowadzą czarne strzałki. Wokół centrum schematyczne ilustracje ukazujące kolejne elementy życia rodzinnego, praw i obowiązków członków rodziny. Lista elementów: Rodzina: Rodzice mają władzę rodzicielską nad dzieckiem. Oznacza to przede wszystkim obowiązek i prawo do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka z poszanowaniem jego godności i praw. Urząd: Rodzice są przedstawicielami ustawowymi dziecka. Oznacza to, że w jego imieniu dziecka dokonują czynności prawnych, występując przed sądami oraz urzędami. Dom: Rodzice mają obowiązek dbać o bezpieczeństwo fizyczne dziecka, dając mu schronienie, pożywienie, ubiór, a także poprzez naukę dbałości o higienę i zajmując się dzieckiem kiedy jest chore. Sport i zabawa: Rodzice są zobowiązani troszczyć się o fizyczny rozwój dziecka. Rodzice powinni dbać o czas i jakość jego spędzania z dzieckiem, poświęcając wspólny czas na naukę, zabawę czy sport. Rozwój duchowy: Rodzice są zobowiązani troszczyć się o duchowy rozwój dziecka, czyniąc to w zgodzie z własnymi przekonaniami moralnymi i religijnymi, ale z uwzględnieniem stopnia dojrzałości dziecka, wolności jego sumienia i wyznania. Edukacja i nauka: Rodzice mają prawo do wychowania i edukacji dzieci. Jednocześnie mają też obowiązek zaangażowania się jako partnerzy w nauczaniu ich dzieci w szkole, a także poświęcać czas i uwagę swoim dzieciom tak, aby wzmocnić wysiłki szkoły skierowane na osiągnięcie określonych celów nauczania i wychowania. Jako przedstawiciele ustawowi rodzice mają m.in. obowiązek: dopełnić czynności związanych ze zgłoszeniem dziecka do szkoły, zapewnić regularne uczęszczanie dziecka na zajęcia szkolne, zapewnić dziecku warunki umożliwiające przygotowanie się do zajęć szkolnych, powiadomić organy gminy o formie spełniania obowiązku szkolnego. Wychowanie: Rodzice mają prawo do wychowywania swoich dzieci w duchu tolerancji i zrozumienia dla innych, bez dyskryminacji wynikającej z koloru skóry, rasy, narodowości, wyznania, płci oraz pozycji ekonomicznej. Opieka: Rodzice i dzieci są obowiązani do wzajemnego szacunku i wspierania się. Rodzice powinni dbać o emocje i uczucia dzieci, okazując im miłość, szacunek, zaufanie, własnym zachowaniem powinni wzbudzać poczucie bezpieczeństwa u dziecka i tworzyć warunki do wyrażania przez nie własnych uczuć. Przed powzięciem decyzji w ważniejszych sprawach dotyczących osoby lub majątku dziecka powinni je: wysłuchać, jeżeli rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości dziecka na to pozwala, uwzględnić w miarę możliwości jego rozsądne życzenia. Rodzice mają obowiązek wychowywać swoje dzieci w sposób odpowiedzialny i nie zaniedbywać ich. Dziecko wobec rodziców: Rodzice mają prawo wymagać od dziecka posłuszeństwa. Rodzice powinni zadbać o przekazanie dziecku wiedzy o określonych zasadach zachowania, określając jasne granice, dające dziecku poczucie bezpieczeństwa, a także możliwość zapoznania się z regułami obowiązującymi w społeczności, której są częścią. Istnieje jednak zakaz stosowania kar cielesnych. Gospodarstwo domowe: Rodzice mogą oczekiwać od dziecka mieszkającego z nimi pomocy w utrzymaniu gospodarstwa domowego (np. zakupy, sprzątanie, opieka nad innymi członkami gospodarstwa) oraz – w razie, gdy dziecko ma dochody z własnej pracy – udziału w  pokrywaniu kosztów ekonomicznych utrzymania rodziny. Alimenty: Pomiędzy rodzicami a dziećmi istnieje wzajemny obowiązek dostarczania środków finansowych niezbędnych do utrzymania się (tzw. obowiązek alimentacyjny).