Na zdjęciu znajduje się budynek parlamentu w Budapeszcie. Został on zbudowany bezpośrednio przy rzece Dunaj. Jest to podłużny wielopiętrowy budynek posiadający liczne łuki, kolumny i wieżyczki. Posiada ciemno czerwony dach z którego powiewają flagi Węgier. W jego głównej części znajduje się kopuła. Wokół znajdują się kamienice.
Na zdjęciu znajduje się budynek parlamentu w Budapeszcie. Został on zbudowany bezpośrednio przy rzece Dunaj. Jest to podłużny wielopiętrowy budynek posiadający liczne łuki, kolumny i wieżyczki. Posiada ciemno czerwony dach z którego powiewają flagi Węgier. W jego głównej części znajduje się kopuła. Wokół znajdują się kamienice.
Europa i świat po kongresie wiedeńskim
Budynek parlamentu w Budapeszcie od strony Dunaju.
Źródło: Andrew Shiva, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 4.0.
Klasycyzm i romantyzm
W dziedzinie sztuk plastycznych romantyzm, w odróżnieniu od klasycyzmu, nie wypracował jasno zdefiniowanych cech stylistycznych. Byłoby to zresztą niezgodne z postulowaną przez teoretyków tego nurtu ideą własnego i niepowtarzalnego geniuszu każdego twórcy.
RT9B4Z1B886SA1
Linia chronologiczna przedstawia następujące wydarzenia: Od siedemnastego do osiemnastego wieku, oświecenie. 1749‑1776 rok, przebudowanie londyńskiej rezydencji Strawberry Hill w stylu neogotyckim. Od 1774 do 1840 roku, lata życie niemieckiego malarza Caspara Davida Friedricha, który był reprezentantem klasycyzmu. W dziewiętnastym wieku panował historyzm. Od 1810 do 1849 roku, lata życia Fryderyka Chopina, polskiego kompozytora, który był reprezentantem romantyzmu. 1870 rok, Zakończenie odbudowy Pałacu Westminsterskiego w Londynie. 1879 rok, Poświęcenie świątyni Votivkirche w Wiedniu. 1914 rok, Zakończenie budowy bazyliki Sacré‑Cœur w Paryżu. Od 1914 do 1918 roku, pierwsza wojna światowa.
Źródło: Contentplus.sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Twoje cele
Opiszesz genezę romantyzmu w literaturze i sztuce.
Scharakteryzujesz dzieła powstałe w nurcie historyzmu.
Porównasz dzieła architektoniczne w stylu gotyckim i neogotyckim.
Historyzm w architekturze
Powrót zainteresowań gotykiem, a właściwie malowniczymi ruinami średniowiecznych budowli dokonał się za sprawą powieści grozy. Krótko przed publikacją Zamczyska w Otranto, w 1750 roku, Horace Walpole, syn pierwszego premiera Anglii, wybudował rezydencję Strawberry Hill, która zapoczątkowała styl neogotycki. Choć budowniczowie Strawberry Hill, i innych budynków w tej estetyce, starali się odtworzyć styl gotycki, to w rzeczywistości były to jedynie odwzorowania ich fantazji. Innymi przykładami mogą być wznoszony w latach 1840–70 Pałac Westminsterski, czyli gmach parlamentu w Londynie, sławny w swoim czasie, a dziś już nieistniejący zameczek Fonthill Abbey czy wreszcie pałace w Kamieniu Ząbkowickim na Śląsku oraz Kórniku pod Poznaniem. Przyjrzyj się budowlom poniżej i wskaż elementy zaczerpnięte z gotyku.
RtqlIYbf5YLkT
Na zdjęciu znajduje się duży biały budynek z licznymi oknami. Ma on płaski dach, z którego wystają liczne malutkie wieżyczki. Przed budynkiem znajduje się trawnik. Za budynkiem znajduje się biała baszta i biała wieża ze strzelistym szarym dachem.
Strawberry Hill, neogotycka rezydencja pod Londynem.
Źródło: Chiswick Chap, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
R1PlMVnR6BXyF
Na zdjęciu znajduje się budynek parlamentu brytyjskiego. Jest to ciemny budynek posiadający liczne zdobienia i małe wieżyczki i większe wieże. Po prawej stronie znajduje się Big Ben czyli wieża zegarowa. Przed budynkiem znajduje się niski most wzniesiony nad rzeką.
Budynek parlamentu brytyjskiego w Londynie, fotografie współczesne.
Źródło: Jiong Sheng, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 2.0.
R8ff3B2pfO8h1
Szkic przedstawia przekrój kilkupiętrowego budynku. W centralnej części posiada on wysoką wieżę.
Fonthill Abbey.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
R1dQyubdnEUR2
Na zdjęciu znajduje się kamienny pałac. Z jego frontu znajduje się wnęka trzymająca się na kolumnach i łukach. Prowadzą do niego kamienne schody. Po obu stronach pałacu znajdują się wysokie baszty. Przed pałacem znajduje się sadzawka i trawnik.
Pałac w Kamieńcu Ząbkowickim.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY 3.0.
R7ng99NobrV0S
Szkic przedstawia mały kamienny pałac. Jest on otoczony przez drzewa oraz małą fosę, nad którą przeciągnięty jest kamienny most. Zamek posiada liczne wierze i baszty. Na polanie niedaleko zamku spacerują ludzie. Z najwyższej wieży powiewa flaga.
Zamek w Kórniku na litografii Napoleona Ordy.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
Oprócz neogotyckich rezydencji i kościołów oraz klasycystycznych gmachów państwowych XIX‑wieczni architekci projektowali także budynki łączące elementy zaczerpnięte z różnych kierunków estetycznych. Zaowocowało to najrozmaitszymi wariantami neoromanizmu, neorenesansu i neobaroku. Powstały w latach 1875–1919 na paryskim Montmartrze kościół Sacré Coeur łączy styl romański z bizantyńskim.
R161M26A47QMN
Na zdjęciu znajduje się ogromna biała bazylika. Posiada ona liczne wieże zakończone kopułami. Na ścianie frontowej znajdują się imitacje kolumn oraz kamienne rzeźby. Przed bazyliką znajduje się taras oraz spadziste zbocze porośnięte trawnikiem. Na zboczu znajdują się schody oraz ścieżki po których spacerują turyści.
Bazylika Sacré Coeur (franc. – Najświętszego Serca) w Paryżu, fotografia współczesna.
Źródło: Tonchino, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
W XIX wieku w wielu europejskich miastach burzono średniowieczne mury i nowożytne fortyfikacje, aby na ich miejscu urządzić szerokie aleje otoczone parkami. Tak powstały m.in. krakowskie Planty oraz wiedeński Ring, okrążająca starówkę ulica, wzdłuż której wzniesiono wiele budowli publicznych i sakralnych, a wśród nich jedną z największych świątyń neogotyckich w Europie – Votivkirche. Świątynia powstała w latach 1856–1879 jako wotum dziękczynne za ocalenie życia cesarza austriackiego Franciszka Józefa w czasie zamachu w 1853 roku. Bryłę kościoła z dwiema wieżami i bogatą maswerkową (odkutą w kamieniu, typową dla gotyku) dekoracją wzorowano na XIV‑wiecznym gotyku francuskim. Neogotyckie świątynie powstawały do lat 20. XX wieku, także na ziemiach polskich (np. kościół, dziś katedra, św. Floriana na warszawskiej Pradze), a nawet w Stanach Zjednoczonych.
RNCCQZ5JZHCTO
Obraz przedstawia kościół zbudowany w stylu neogotyckim. Posiada on wysokie wierze, długie okna z witrażami, rozetę i strzeliste łuki nad wejściem. Przed kościołem znajduje się park. Wokół kościoła znajdują się kamienice.
Votivkirche (niem. – Kościół Wotywny), neogotycka świątynia w Wiedniu.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
Popularność adaptowania stylów historycznych malała wraz z rozwojem nowoczesnych technologii. Zwiastunem zmian była pierwsza wystawa światowa, zorganizowana w Londynie w 1851 roku. Pawilon wystawowy, nazwany Crystal Palace, powstał w dziewięć miesięcy z prefabrykowanych elementów metalowych. W przypominającej ogromną szklarnię hali znalazła się m.in. ekspozycja amerykańska, gdzie po raz pierwszy zaprezentowano wyroby produkowane z części zamiennych. Zarówno budynek, jak i wystawa zapowiadały nowy sposób produkcji, który miał wyprzeć tradycyjne rzemiosło. Wkrótce za sztandarowy przykład nowej estetyki zaczęła uchodzić wieża Eiffla, zbudowana specjalnie na wystawę światową w Paryżu w 1889 roku. Crystal Palace spłonął w 1936 roku.
R1T3MDPM2H383
Szkic przedstawia ogromny budynek o wielkich szklanych oknach i półokrągłym dachu, z którego powiewają liczne flagi. Przed budynkiem znajduje się wiele arystokratów. Wielu z nich siedzi na koniach. Po lewej stronie rosną dwa duże liściaste drzewa.
Pawilon wystawowy Crystal Palace, pierwsza wystawa światowa w Londynie w 1851 roku.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
Aby podsumować zdobyte informacje o sztukach pięknych w czasach romantyzmu zapoznaj się z filmem.
R1DAAMSK755MH
Nagranie filmowe dotyczące sztuk pięknych w czasach romantyzmu.
Nagranie filmowe dotyczące sztuk pięknych w czasach romantyzmu.
Nagranie filmowe dotyczące sztuk pięknych w czasach romantyzmu.
Malarstwo
Do prekursorów romantyzmu w malarstwie należeli Niemiec Caspar David Friedrich i Hiszpan Francisco Goya. Specjalnością Friedricha były zimowe i jesienne widoki. Malował ruiny kościołów, ludzi pogrążonych w zadumie (odwróconych tyłem do odbiorcy, jak wędrowiec na ilustracji we wprowadzeniu do tematu), spróchniałe drzewa, cmentarze, wschody i zachody słońca.
R1SEZQBBBCOBS
Obraz przedstawia ruiny budowli spowite we mgle. Wokół ruin stoją pnie martwych drzew, a przed ruinami znajduje się wiele nagrobków.
Caspar David Friedrich, Opactwo w dąbrowie, 1809−1810.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
W ciągu pięćdziesięcioletniej kariery Goya namalował około 700 malowideł, 280 grafik i około tysiąca rysunków. Można się na nich doszukać zarówno wpływów baroku i klasycyzmu, jak i romantyzmu. Podejmował różne tematy: od portretów przez sceny ludowe po martwą naturę.
R1LCJ3HT1OQMP
Obraz przedstawia rodzinę arystokratów. Kobiety, mężczyźni i dzieci są ubrane w suknie lub kolorowe stroje. Mężczyźni mają również na sobie szarfy. Za nimi na ścianie znajdują się ogromne obrazy.
Francisco Goya, Rodzina IV, ok. 1800−1801.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
R1VSM9AN7BQG2
Obraz przedstawia żołnierzy rozstrzeliwujący grupę ludzi, którzy podnoszą ręce lub błagają o litość. Na ziemi leżą zakrwawieni zabici. Żołnierze są ubrani w grube mundury i wysokie czapki. Do pasów mają przypięte szable. W oddali znajduje się miasto spowite w półmroku.
Francisco Goya, Trzeci maja 1808 lub Rozstrzeliwanie na wzgórzu księcia Pío, 1814.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
Romantyczni artyści chętnie malowali pejzaże. Uznawany za jednego z najwybitniejszych malarzy brytyjskich William Turner uwielbiał obcować z naturą i przelewać na płótno jej dzikość, tajemniczość, ale też towarzyszący jej spokój. Jego miasta spowijała mgła, interesowały go ruiny wplecione pomiędzy nowsze budynki.
R19QOH4CO8DMR
Obraz przedstawia zamek z wysokimi murami i licznymi wieżami. Prowadzi do niego długi kamienny most rozciągający się nad rzeką. Wokół zamku znajdują się inne fortyfikacje. Na brzegu rzeki stoją sarny i jelenie. Przez chmury przebija się światło księżyca.
William Turner, Alnwick Castle, około 1829.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
RF7BX4RM2L89J
Obraz przedstawia duże portowe miasto składające się z wielkich masywnych kamiennych budynków. W jego porcie znajdują się liczne łodzie i okręty. Na brzegu stoją rybacy z sieciami, którzy łowią ryby. Obok nich leżą beczki. Niebo jest pokryte chmurami.
William Turner, Malta, I poł. XIX wieku.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
Obrazy Eugène’a Delacroix, tak jak inne prace romantyków, cechowały bogaty koloryt, zastosowanie światłocienia i dynamiczna kompozycja. W centrum zainteresowania Francuza byli przede wszystkim ludzie. Oprócz portretów (np. Fryderyka Chopina) malował sceny z życia codziennego oraz historyczne (w tym nawiązujące do mitologii).
R78TM3QSDN5AH
Obraz przedstawia uzbrojonych mieszkańców miasta szturmujących pozycje wroga. Mężczyźni, kobiety i dzieci są uzbrojeni w szable pistolety i karabiny. Jedna z kobiet stojąc na prowizorycznej barykadzie trzyma francuską flagę i daje innym znak do ataku. Na ziemi leża liczne ciała. W oddali znajdują się budynki miasta, z których unosi się dym.
Eugène Delacroix, Wolność wiodąca lud na barykady, 1830 rok.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
Za najwybitniejszego polskiego malarza romantyzmu uznaje się Piotra Michałowskiego, portrecistę oraz twórcę scen batalistycznych. Słynny jest także obraz Walentego Wańkowicza przedstawiający Adama Mickiewicza.
RBFNQNFQNLHHR
Obraz przedstawia oddział konny galopujący górskim szlakiem w nocy. Jadą w górę w stronę oświetlających wszystko płomieni. Żołnierze są ubrani w ciemne mundury.
Piotr Michałowski, Szarża w wąwozie Somosierra, około 1837 rok. Obraz przedstawia atak Polaków w służbie Napoleona na oddziały hiszpańskie.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
R11597QGTEBNM
Obraz przedstawia Adama Mickiewicza opierającego się o skałę wpatrującego się w dal. Jest on ubrany w białą koszulę, czerwony szal i futrzany płaszcz. Ma krótkie czarne włosy i lekkie baki. Obok niego na trawie leży mała harfa. W oddali znajdują się góry.
Walenty Wańkowicz, Portret Adama Mickiewicza na Judahu skale, 1827–1828. Zwróć uwagę na ubranie Mickiewicza. Ma na sobie burkę (płaszcz) górali krymskich – znajduje się w pobliżu góry Ajudah, na wybrzeżu Półwyspu Krymskiego. Inspiracją artysty były bowiem „Sonety krymskie”.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
Rzeźba
Rzeźby w romantyzmie (tak, jak i w innych epokach) pełniły przede wszystkim funkcję dekoracyjną. Zdobiły ogrody i parki, place, wnętrza reprezentacyjnych budynków i ich elewacje. Tematycznie artyści odwoływali się do mitologii i historii oraz symboliki wolnościowej, rewolucyjnej. Ich prace były podobne do rzeźb klasycystycznych. Pod koniec XVIII i na początku XIX wieku sławę zdobyli Włoch Antonio Canova i Duńczyk Bertel Thorvaldsen. Duch epoki ujawnił się w pracach rzeźbiarzy tworzących nieco później, w latach 30. i 40. XIX wieku. Do tej grupy zaliczamy m.in. Francuzów − Françoisa Rude’a i Davida d’Angersa.
RiVnP3bq3xST5
Na zdjęciu znajduje się biały pomnik mężczyzny, który zapisuje coś na tabliczce. Jest ubrany w szatę i lekką przewiewną zbroję. Ma krótkie kręcone włosy. Siedzi na siedzisku. Obok jego nogi leży miecz. Pomnik znajduje się w ciemnym pomieszczeniu.
Antonio Canova, George Washington, kopia z początku XX wieku, na podstawie oryginału z 1821 roku, widok współczesny.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
R13zyDADlZ5iu
Na zdjęciu znajduje się ciemny pomnik przedstawiający mężczyznę jadącego na koniu. Pomnik znajduje się na wysokim podwyższeniu składającym się z ciemnych kamiennych bloków. Mężczyzna jest ubrany w lekką zbroję i szatę. Ma krótkie kręcone włosy. W prawej ręce trzyma miecz, którym wskazuje przed siebie, a lewą ręką trzyma lejce. Za pomnikiem znajduje się jasny pałac z licznymi oknami i z ciemnym dachem.
Bertel Thorvaldsen, Pomnik Księcia Józefa Poniatowskiego przed Pałacem Prezydenckim w Warszawie, między 1826 a 1832 rokiem, widok współczesny.
Źródło: Bertel Thorvaldsen, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
R1W7jPAMho16c
Pomnik przedstawia mężczyznę jadącego na koniu, który jest atakowany przez innego brodatego mężczyznę. Jadący na koniu ma długie włosy i jest ubrany w mundur z naramiennikami. Koń stoi na tylnych kończynach. Na podstawie pomnika znajduje się dużą płaskorzeźba przedstawiająca dużą liczbę postaci. Pomnik znajduje się w parku z drzewami.
David d'Angers, Pomnik generała Jacquesa Nicolasa Goberta na cmentarzu Père Lachaise w Paryżu, widok współczesny.
Źródło: I, Aroche, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
R1Zb4ju3YfoZ2
Na zdjęciu znajduje się ogromna płaskorzeźba znajdująca się na kamiennej ścianie budynku. Przedstawia ona wojowników prowadzących nagich jeńców. Są oni ubrani w zbroje i uzbrojeni w miecze i włócznie. Nad wojownikami znajduje się krzyczący anioł z dużymi skrzydłami i ubrany w zbroję. W prawej ręce trzyma miecz, a lewą daje znak do ataku.
François Rude, Wymarsz ochotników z 1792 roku (Marsylianka), fragment Łuku Tryumfalnego w Paryżu, między 1833 a 1836, widok współczesny.
Nagranie audio, w którym Wiktor Hugo opowiada o stanie zabytków we Francji.
Nagranie audio, w którym Wiktor Hugo opowiada o stanie zabytków we Francji.
Polecenie 1
Podaj, jakie argumenty w obronie średniowiecznych budowli wysuwa Victor Hugo.
RaueEAzPRgzFG
(Uzupełnij).
Zwróć uwagę, że Victor Hugo nie skupia się na technicznych aspektach ochrony zabytków, lecz na ich znaczeniu dla narodu i kultury. W jego wypowiedzi pojawia się ton emocjonalny i apel do sumienia Francuzów. Zastanów się, dlaczego uważa, że średniowieczne budowle są ważne dla tożsamości Francji, jak ocenia współczesne mu działania wobec zabytków oraz kogo obwinia za ich niszczenie. W swojej odpowiedzi wskaż, że Hugo broni zabytków jako świadectwa historii, narodowej chwały i tradycji, a także potępia obojętność, chciwość i brak szacunku dla dziedzictwa przeszłości.
Victor Hugo broni średniowiecznych budowli, ponieważ uważa je za bezcenne świadectwo historii i chwały Francji. W jego przekonaniu zabytki te stanowią część narodowej tożsamości – są związane zarówno z pamięcią dawnych królów, jak i z tradycją ludu. Hugo podkreśla, że w ich murach zapisana jest przeszłość kraju, a ich zniszczenie oznaczałoby utratę fragmentu duszy narodu. Potępia współczesne mu tendencje do wznoszenia budowli w obcych stylach i obojętność wobec niszczenia tego, co autentycznie francuskie. Wskazuje też winnych upadku zabytków – rewolucjonistów, chciwych spekulantów i klasycystycznych restauratorów – którzy z egoizmu i braku zrozumienia dla wartości dziedzictwa narodowego dopuszczają się barbarzyństwa. Apeluje o prawne zabezpieczenie historycznych budowli, domagając się uchwalenia ustawy, która zabroniłaby ich niszczenia, ponieważ ochrona zabytków jest według niego sprawą honoru całego narodu.
Polecenie 2
Wyjaśnij, w jaki sposób powinno się restaurować zabytki według Eugène'a Viollet‑le‑Duc.
RaueEAzPRgzFG
(Uzupełnij).
Zwróć uwagę, że Eugène Viollet‑le‑Duc nie traktuje renowacji jedynie jako naprawy zniszczonych elementów. Dla niego restauracja to proces twórczy, który ma przywrócić budowli jej pierwotny styl i spójność. Przeczytaj uważnie fragment, w którym mówi o konieczności zbadania wieku i charakteru każdej części budynku, a także o łączeniu roli konserwatora i artysty. Zastanów się, dlaczego uważał, że odnowiony zabytek powinien być jednocześnie wierny historii i funkcjonalny we współczesnych czasach.
Według Eugène’a Viollet‑le‑Duca zabytki należy restaurować z zachowaniem stylu właściwego dla danej budowli – zarówno pod względem wyglądu, jak i struktury. Oznacza to, że każdą część obiektu trzeba dokładnie zbadać, określić jej wiek i charakter, a następnie odtworzyć zgodnie z pierwotnym zamysłem architektonicznym. Viollet‑le‑Duc uważał, że celem renowacji jest przywrócenie budowli jej kompletnego, spójnego kształtu, nawet jeśli w rzeczywistości taki stan nigdy w pełni nie istniał. Podkreślał też, że architekt powinien łączyć rolę konserwatora z rolą artysty – odtwarzać dawną formę, ale jednocześnie zapewniać budynkowi funkcjonalność i dostosowanie do współczesnych potrzeb. Najlepszym sposobem ochrony zabytku jest więc nie tylko jego wierna rekonstrukcja, lecz także znalezienie dla niego takiego przeznaczenia, które pozwoli zachować go w dobrym stanie i zapobiegnie dalszym zmianom.
Polecenie 3
Wyjaśnij, dlaczego John Ruskin krytykował prace konserwatorskie prowadzone w ówczesnej Francji.
RaueEAzPRgzFG
(Uzupełnij).
Zastanów się, co według Johna Ruskina było ważniejsze – wygląd odrestaurowanego zabytku czy jego autentyczność. Zwróć uwagę, że krytykował on próby „odtwarzania” dawnych budowli z matematyczną dokładnością, bo uważał je za fałszowanie historii. Pomyśl, jakie działania konserwatorskie akceptował, a jakim się sprzeciwiał, i dlaczego uważał, że współczesne renowacje bardziej szkodzą zabytkom niż je chronią.
John Ruskin krytykował prace konserwatorskie prowadzone w ówczesnej Francji, ponieważ uważał, że zamiast chronić zabytki, doprowadzają one do ich zniszczenia. Jego zdaniem współcześni architekci popełniali błąd, próbując z matematyczną dokładnością odtwarzać oryginalne elementy dawnych budowli i rzeźb, co w rzeczywistości niszczyło ich autentyczność. Ruskin sprzeciwiał się idei rekonstrukcji, ponieważ uważał, że każda nowa ingerencja, nawet wykonana z najlepszych intencji, zrywa z duchem przeszłości i tworzy jedynie imitację dzieła. Według niego prawdziwa konserwacja powinna polegać wyłącznie na zabezpieczaniu budynków przed dalszym niszczeniem – wzmacnianiu, podpieraniu i ochronie ich oryginalnych fragmentów – a nie na ich odbudowie czy uzupełnianiu. Dla Ruskina autentyczność i historia budowli były cenniejsze od jej „odnowionego” wyglądu, dlatego wzywał, by pozostawiać dawne ruiny w stanie, w jakim przetrwały, zamiast próbować przywracać im utracone piękno.
Trenuj i ćwicz
1
Ćwiczenie 1
Zapoznaj się ze zdjęciami i wykonaj polecenie.
Źródło 1.
R2GWjINSVo0O9
Ilustracja
Źródło: DaniKauf, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
Źródło 2.
R1V0k7flJuq1A
Ilustracja
Źródło: Velvet, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 4.0.
Źródło 3.
R1aTsjwjfcC7W
Ilustracja
Źródło: Mbzt, Wikimedia Commons, licencja: CC BY 3.0.
RCJV6GQR3215O
Każdej budowli przyporządkuj nazwę. Źródło 1 - 1. Pałac Westminsterski, 2. Budynek Parlamentu w Budapeszcie, 3. Katedra w Kolonii, 4. Kościół Saint‑Clotilde w Paryżu
Źródło 2 - 1. Pałac Westminsterski, 2. Budynek Parlamentu w Budapeszcie, 3. Katedra w Kolonii, 4. Kościół Saint‑Clotilde w Paryżu
Źródło 3 - 1. Pałac Westminsterski, 2. Budynek Parlamentu w Budapeszcie, 3. Katedra w Kolonii, 4. Kościół Saint‑Clotilde w Paryżu
Każdej budowli przyporządkuj nazwę. Źródło 1 - 1. Pałac Westminsterski, 2. Budynek Parlamentu w Budapeszcie, 3. Katedra w Kolonii, 4. Kościół Saint‑Clotilde w Paryżu
Źródło 2 - 1. Pałac Westminsterski, 2. Budynek Parlamentu w Budapeszcie, 3. Katedra w Kolonii, 4. Kościół Saint‑Clotilde w Paryżu
Źródło 3 - 1. Pałac Westminsterski, 2. Budynek Parlamentu w Budapeszcie, 3. Katedra w Kolonii, 4. Kościół Saint‑Clotilde w Paryżu
Ćwiczenie 1
R1cTy1xMUiPlL
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
1
Ćwiczenie 2
Zapoznaj się ze zdjęciami i wykonaj polecenia:
Źródło 1.
RJs7TntTmcqxJ
Zdjęcie przedstawia mosiężną figurkę mężczyzny walczącego z bykiem. Mężczyzna trzyma w rękach sztylet.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
Źródło 2.
R1477rHFNbPVk
Zdjęcie przedstawia pomnik. Na dużym, wysokim postumencie znajduje się mężczyzna na koniu. Trzyma w prawej ręce miecz.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
R1SdryCvUL7NR
Rozstrzygnij, która z rzeźb – zaprezentowana w źródle 1 czy w źródle 2 jest reprezentatywna dla cech rzeźby okresu romantyzmu. Możliwe odpowiedzi: 1. Źródło 1, 2. Źródło 2
RBJUvLXtu2pGO
Uzasadnij odpowiedź wskazując odczytane w rzeźbie cechy. (Uzupełnij).
Zastanów się, jakie cechy odróżniają rzeźbę dynamiczną i pełną ruchu od tej klasycystycznej, która dąży do harmonii i spokoju. Pomyśl, w jakim kierunku zmierzała sztuka po klasycyzmie – jakie emocje, ekspresję i elementy fantastyczne zaczęto wtedy podkreślać. W swojej odpowiedzi zwróć uwagę na to, że rzeźba nie tylko przedstawia postać, ale oddaje także jej energię, dramatyzm i ruch, co jest charakterystyczne dla nurtów romantycznych lub barokowych, a nie dla klasycyzmu.
Rzeźba reprezentuje cechy: dynamizm formy, rzeźba wywołuje wrażenie ruchu, pędu, występuje fantastyka, co wyróżnia ją od rzeźby nurtu klasycystycznego.
R1O2zy9yHVczi
Ćwiczenie 2
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
1
Ćwiczenie 3
Zapoznaj się z obrazem i wykonaj polecenia.
R16GFbZoWzjYr
Obraz przedstawia scenę bitewną. Przez wąski wąwóz jedzie konnica. Atakuje nadjeżdżających z przeciwka żołnierzy na koniach. Widać zaciętą walkę.
Szarża w wąwozie Somosierra
Źródło: P. Michałowski, Wikimedia Commons, domena publiczna.
RV4QC5JzAt7Gr
Zaznacz cechy charakterystyczne dla malarstwa romantycznego. Możliwe odpowiedzi: 1. statyczność., 2. żywa kompozycja, 3. gwałtowność uczuć, 4. racjonalizm, 5. empiryzm., 6. bohaterem bojownik o wolność
RrAThkrt6zqSW
Rozstrzygnij, czy zaprezentowany w źródle obraz prezentuje wskazane przez Ciebie wyżej cechy. Możliwe odpowiedzi: 1. Tak, 2. Nie
RFUONauBI7zhI
Uzasadnij odpowiedź, odwołując się do treści źródła. (Uzupełnij).
Pomyśl o tym, co odróżnia scenę batalistyczną od spokojnej kompozycji – co przyciąga uwagę widza i nadaje obrazowi dramatyzm. Zwróć uwagę na postacie – czy stoją nieruchomo, czy są w ruchu? Jakie emocje wyrażają ich twarze i gesty? Pamiętaj, że ruch i gwałtowne uczucia są typowe dla malarstwa romantycznego, które często wybierało dramatyczne wydarzenia historyczne jako temat.
żywa kompozycja – osoby są w ruchu, gwałtowność uczuć – towarzyszy walce, bohaterem wojownik – obraz przedstawia walczących (w wąwozie Samosierry)
ROLJ2NhlfmGFq
Ćwiczenie 3
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
1
Ćwiczenie 4
Zapoznaj się z fragmentem i wykonaj polecenie.
D. GwizdalankaHistoria muzyki 2
Muzyka miała koić, wprawiać w niezwykły nastrój albo dodawać podniety, jakby służąc rekompensatą za brak mocniejszych wrażeń w ustabilizowanym, codziennym życiu. [...] Ideałem słuchacza obwołano uczuciowego entuzjastę i postawiono go ponad wnikliwym i krytycznym znawcą. Zalecano poddawać się dźwiękom i zatracać w muzyce, nie dociekając jej sensu. Wykonanie, a jeszcze bardziej słuchanie muzyki, stało się mistyczną celebracją, źródłem przeżyć nieomal metafizycznych. […]
CART27 Źródło: D. Gwizdalanka, Historia muzyki 2, Kraków 2006, s. 214.
Rb1YodobGATU7
Uzasadnij, że w tekście opisana została muzyka okresu romantyzmu. (Uzupełnij).
Zastanów się, jakie cechy muzyki romantycznej są przedstawione w tym fragmencie. Zwróć uwagę na emocjonalny charakter muzyki, jej zdolność do wywoływania uczuć i nastrojów oraz na to, że ma ona wyrażać przeżycia wewnętrzne, a nie tylko spełniać zasady i reguły. Pomyśl też o roli słuchacza – romantycy cenili spontaniczność i emocjonalne zaangażowanie bardziej niż chłodną analizę dzieła. Wspomnij, że muzyka romantyczna była postrzegana jako sztuka duchowa, niemal mistyczna, pozwalająca oderwać się od codzienności.
W tekście jest mowa o emocjach, przywołana jest metafizyka, są to cechy charakterystyczne dla epoki romantyzmu.
1
Ćwiczenie 5
REqBlWZcNzNS9
Łączenie par. . Malarstwo romantyczne zostało zapoczątkowane we Włoszech. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Jednym z najbardziej popularnych rodzajów tańca epoki romantyzmu był walc. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Jednym z kierunków była fascynacja kulturą ludową i chłopską. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
Łączenie par. . Malarstwo romantyczne zostało zapoczątkowane we Włoszech. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Jednym z najbardziej popularnych rodzajów tańca epoki romantyzmu był walc. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Jednym z kierunków była fascynacja kulturą ludową i chłopską. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
Słownik
alegoria
alegoria
w literaturze i sztuce: postać, motyw lub fabuła mające poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny
gotyk
gotyk
styl w sztuce średniowiecznej
metafora
metafora
przenośnia; figura stylistyczna występująca zwykle w poezji, oparta na skojarzeniu dwóch zjawisk i przeniesieniu nazwy jednego zjawiska na drugie
romantyzm
romantyzm
europejski prąd ideowy, literacki i artystyczny z początku XIX w., odwołujący się do idealizmu, natury, uczucia, wprowadzający motywy ludowe, elementy fantastyki oraz idee patriotyczne