R146DOOC1M2T8
Fotografia spod mikroskopu w powiększeniu dziesięciokrotnym przedstawia trębacza – przedstawiciela orzęsków. Ma charakterystyczny kształt przypominający trąbę – u podstawy jest cienki, rozszerza się ku górze aż do półokrągłego zakończenia. Ma kolor biały i lekko przezroczysty, w środku widać żółtawe elementy. Wyrasta z żółtego podłoża, tło zdjęcia jest czarne.

Protisty

Trębacze (Stentor coeruleus) – przedstawiciele orzęsków (Ciliata) – mają charakterystyczny kształt przypominający trąbę (stąd ich nazwa). Protisty te osiągają do 2 mm długości. Obraz spod mikroskopu, powiększenie 10×.
Źródło: Jasper Nance, Flickr, licencja: CC BY-NC-ND 2.0.

Sprawdź co umiesz

Polecenie 1

Rozwiąż interaktywny quiz i sprawdź swoją wiedzę na temat protistów powodujących choroby.

Sprawdź swoją wiedzę5470Brawo!Niestety, spróbuj jeszcze raz.1
Test

Sprawdź swoją wiedzę

Liczba pytań:
5
Limit czasu:
4 min
Twój ostatni wynik:
-
1
Ćwiczenie 1
R1UUB5BFVP8KG1
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
Źródło: Marc Perkins, Deuterostome, Mateus Zica, palustrina, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.

Wymień protisty zwierzęce.

RN7QOqFlxyyM4
(Uzupełnij).
Ćwiczenie 2
RhQEtCZABzs2y
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
Źródło: Lycaon, Prof. Gordon T. Taylor, Stony Brook University, Frank Fox, Wikimedia Commons, Pixabay, licencja: CC BY-SA 4.0.
R1citxLrKwXRZ
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
Źródło: ROYECTO AGUA** /** WATER PROJECT, gjshepherd_br, Olivier Ruiz, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 4.0.
R15P6UjAl0151
(Uzupełnij).
RCeBlKFzInt6s
Ćwiczenie 3
Łączenie par. Oceń, czy podane stwierdzenia są prawdziwe czy fałszywe.. Nibynóżki (pseudopodia), rzęski i wici to struktury służące do poruszania się, charakterystyczne wyłącznie dla protistów.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Protisty roślinopodobne mają część liściokształtną, łodygokształtną i korzeniokształtną, które, mimo pełnienia analogicznych funkcji, nie mają budowy podobnej do budowy liści, łodyg i korzeni roślin nasiennych.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Niektóre protisty, takie jak okrzemki i otwornice, są wyposażone w twardy pancerzyk, który można współcześnie odnaleźć w materiale kopalnym.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
R15qhDF7SBq6k
Ćwiczenie 4
Uzupełnij poniższy tekst właściwymi określeniami. Protisty są grupą 1. należą do, 2. plektenchymatyczne i tkankowe, 3. monofiletyczną, 4. heterotrofzm, 5. parafiletyczną, 6. autotroficznie, 7. tylko wielokomórkowce, 8. jedno- i wielokomórkowce, 9. wiciowców i pełzaków, 10. jednokomórkowe, 11. auksotroficznie, powstałą przez zaklasyfikowanie do niej tych organizmów, które 1. należą do, 2. plektenchymatyczne i tkankowe, 3. monofiletyczną, 4. heterotrofzm, 5. parafiletyczną, 6. autotroficznie, 7. tylko wielokomórkowce, 8. jedno- i wielokomórkowce, 9. wiciowców i pełzaków, 10. jednokomórkowe, 11. auksotroficznie zwierząt, roślin i grzybów. Protisty zwierzęce to organizmy 1. należą do, 2. plektenchymatyczne i tkankowe, 3. monofiletyczną, 4. heterotrofzm, 5. parafiletyczną, 6. autotroficznie, 7. tylko wielokomórkowce, 8. jedno- i wielokomórkowce, 9. wiciowców i pełzaków, 10. jednokomórkowe, 11. auksotroficznie, wśród których znajdują się organizmy przyjmujące formę 1. należą do, 2. plektenchymatyczne i tkankowe, 3. monofiletyczną, 4. heterotrofzm, 5. parafiletyczną, 6. autotroficznie, 7. tylko wielokomórkowce, 8. jedno- i wielokomórkowce, 9. wiciowców i pełzaków, 10. jednokomórkowe, 11. auksotroficznie Protisty roślinopodobne to 1. należą do, 2. plektenchymatyczne i tkankowe, 3. monofiletyczną, 4. heterotrofzm, 5. parafiletyczną, 6. autotroficznie, 7. tylko wielokomórkowce, 8. jedno- i wielokomórkowce, 9. wiciowców i pełzaków, 10. jednokomórkowe, 11. auksotroficznie, które mogą tworzyć plechy 1. należą do, 2. plektenchymatyczne i tkankowe, 3. monofiletyczną, 4. heterotrofzm, 5. parafiletyczną, 6. autotroficznie, 7. tylko wielokomórkowce, 8. jedno- i wielokomórkowce, 9. wiciowców i pełzaków, 10. jednokomórkowe, 11. auksotroficznie. Plechy protistów roślinnych wykazują 1. należą do, 2. plektenchymatyczne i tkankowe, 3. monofiletyczną, 4. heterotrofzm, 5. parafiletyczną, 6. autotroficznie, 7. tylko wielokomórkowce, 8. jedno- i wielokomórkowce, 9. wiciowców i pełzaków, 10. jednokomórkowe, 11. auksotroficznie, w związku z czym wyróżnia się wśród nich części podobne do organów roślin. Istnieją również protisty grzybopodobne odżywiające się 1. należą do, 2. plektenchymatyczne i tkankowe, 3. monofiletyczną, 4. heterotrofzm, 5. parafiletyczną, 6. autotroficznie, 7. tylko wielokomórkowce, 8. jedno- i wielokomórkowce, 9. wiciowców i pełzaków, 10. jednokomórkowe, 11. auksotroficznie, swoją budową i trybem życia zbliżone do grzybów.
1
Ćwiczenie 5

Przedstawicielką Diplomonada jest pasożytnicza giardia (Giardia). Analiza porównawcza sekwencji rybosomowego RNA sugeruje, że gatunki należące do Diplomonada, w tym giardia, mogą być bliżej spokrewnione z prokariontami niż z jakimikolwiek innymi protistami. Interesujące jest również to, że budowa giardii – obecność dwóch haploidalnych jąder – sugeruje, w jaki sposób diploidalne eukarionty mogły wyewoluować z haploidalnych prokariontów. Część biologów przypuszcza, że pierwsze eukarionty miały jedno haploidalne jądro. Większość dzisiejszych eukariontów ma natomiast jedno jądro diploidalne, powstające w określonym stadium cyklu życiowego, kiedy dwa haploidalne jądra ulegają fuzji.
Indeks dolny Na podstawie: Eldra P. Solomon, Linda R. Berg, Diana W. Martin, Biologia, Multico, Warszawa 2005. Indeks dolny koniec

R1SWALlqKhq6R
Na podstawie powyższego tekstu wyjaśnij, w jaki sposób z haploidalnych prokariontów wyewoluowały diploidalne eukarionty. Uwzględnij liczbę i ploidalność jąder każdej z komórek. (Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 6

Wiciowce zwierzęce (Excavata) są głównie heterotroficznymi, jednokomórkowymi (nieliczne kolonijnymi) organizmami o kształcie kulistym lub wydłużonym. Poruszają się szybko za pomocą jednej lub większej liczby wici, zwykle osadzonych na przednim końcu ciała (…). Większość Excavata to endosymbionty żyjące w środowisku beztlenowym. W przeciwieństwie do niemal wszystkich pozostałych protistów wewnątrzkomórkowe Excavata nie mają mitochondriów, a jeżeli je mają, to nietypowe. Oddychają beztlenowo, czerpiąc energię z glikolizy (…). Pewne geny Giardia kodują białka mitochondriów występujących u innych organizmów.
Indeks dolny Na podstawie: Eldra P. Solomon, Linda R. Berg, Diana W. Martin, Biologia, Multico, Warszawa 2005. Indeks dolny koniec

Rg7QhNIHbpctU
Odpowiedź uzasadnij. (Uzupełnij).
RXlhWs58H7XY2
Ćwiczenie 7
Porównaj procesy fagocytozy i pinocytozy, przenosząc stwierdzenia do odpowiednich grup. Fagocytoza Możliwe odpowiedzi: 1. Nie następuje ubytek błony komórkowej., 2. Resztki są wydalane na zewnątrz komórki., 3. Pobierane są większe cząsteczki., 4. Następuje ubytek błony komórkowej., 5. Trawiona jest tylko zawartość pęcherzyka., 6. Resztki nie są wydalane, tylko trawione w całości., 7. Trawiony jest cały pęcherzyk., 8. Pobierane są mniejsze cząsteczki. Pinocytoza Możliwe odpowiedzi: 1. Nie następuje ubytek błony komórkowej., 2. Resztki są wydalane na zewnątrz komórki., 3. Pobierane są większe cząsteczki., 4. Następuje ubytek błony komórkowej., 5. Trawiona jest tylko zawartość pęcherzyka., 6. Resztki nie są wydalane, tylko trawione w całości., 7. Trawiony jest cały pęcherzyk., 8. Pobierane są mniejsze cząsteczki.
RKya7dLWnFUIk
Ćwiczenie 8
Łączenie par. Oceń, czy podane stwierdzenia są prawdziwe czy fałszywe.. Wszystkie protisty mają wodniczkę tętniącą, która pozwala na utrzymanie prawidłowej osmoregulacji komórki.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Jednokomórkowe protisty mają na tyle duży stosunek powierzchni do objętości, że nie potrzebują żadnych dodatkowych struktur do wymiany gazowej.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Wodniczka pokarmowa odpowiada za trawienie pokarmów, natomiast wodniczka tętniąca za usuwanie resztek pokarmowych.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
RIdPediLKN1uc
Ćwiczenie 9
Odpowiedz na pytania lub uzupełnij tekst. 1. Płyny wewnątrz komórek protistów morskich są … w stosunku do środowiska zewnętrznego., 2. Materiał zapasowy u euglenin., 3. Wielokomórkowe protisty, do których zaliczany jest morszczyn., 4. Inaczej ciałko podstawowe., 5. W jakiej wodzie protisty są hipertoniczne względem środowiska (słodka, słona, destylowana)?, 6. Protisty, które w zależności od środowiska mogą odżywiać się samo- lub cudzożywnie., 7. Niebieski barwnik występujący u krasnorostów.
Ćwiczenie 9
R1dE6fCyIXTX2
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
1
Ćwiczenie 10

Pochłanianie światła w wodzie zachodzi nierównomiernie dla fal o różnej długości, czyli o różnej barwie. W miarę ze wzrostem głębokości w pierwszej kolejności zanikają fale światła czerwonego – do około 5 metrów, później światła żółtego – do około 15 metrów, a najgłębiej dociera światło zielone i niebieskie – na głębokość około 30 metrów. Kolory widzialne dla człowieka gołym okiem to fale, które zostały odbite od obiektów. Cytryna jest żółta, ponieważ pochłania fale światła widzialnego poza falami o barwie żółtej.

REkcBnO5YkmKj
Wyjaśnij, dlaczego krasnorosty po wyjęciu z wody są czerwone, uwzględniając nazwę ich barwnika fotosyntetycznego odpowiadającego za tę barwę. (Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 11

Cytoszkielet rzęski i wici stanowi aksonema, struktura wyrastająca z ciałka bazalnego (nazwanego kinetosomem) i zbudowana według schematu 9 × 2 + 2. Oznacza to, że 9 dubletów mikrotubul obwodowych, rozmieszczonych symetrycznie na obwodzie rzęski, otacza dwie mikrotubule centralne wchodzące w skład aparatu centralnego (…). Każdy dublet mikrotubul obwodowych składa się z mikrotubuli A, która ma na obwodzie 13 protofilamentów tubuliny, oraz niepełnej mikrotubuli B składającej się tylko z 10 protofilamentów i mającej wspólną ścianę z mikrotubulą A. (…) Od każdej mikrotubuli A w kierunku sąsiedniej mikrotubuli B „wyrasta” zewnętrzne i wewnętrzne ramię dyneinowe (…). Łańcuchy lekkie o masie cząsteczkowej od 8 do 30 kD są odpowiedzialne za regulację aktywności cząsteczki dyneiny. (…) Ważnym odkryciem potwierdzającym wcześniejsze spostrzeżenia było wykazanie, że lekki łańcuch dyneiny o masie cząsteczkowej 29 kD, wchodzący w skład zewnętrznego ramienia dyneinowego u pantofelka, ulega specyficznej fosforylacji w obecności cAMP przy stężeniu CaIndeks górny 2+ poniżej 10Indeks górny −7 M (mol/dmIndeks górny 3). Wzrost stężenia wapnia do poziomu powyżej 10Indeks górny −7 M powoduje zahamowanie fosforylacji. Lekki łańcuch dyneiny jest jej regulatorem. W formie ufosforylowanej, w badaniach in vitro, generuje on 1,4 razy szybszy ślizg mikrotubul niż w formie nieufosforylowanej.
Indeks dolny Źródło: http://kosmos.icm.edu.pl/PDF/2000/559.pdf. Indeks dolny koniec

R1WGxpj7PQSzR
Wyjaśnij, jak na szybkość oddalania się pantofelka od źródła zagrożenia będzie miało wpływ stężenie jonów wapnia w jego komórce o wartości poniżej 10−7 M. (Uzupełnij).
Ćwiczenie 12
R1MLnj1n3jWHa
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Ćwiczenie 12
R1dTf8MW1vqAP
Uzupełnij luki w tekście. Cykl życiowy organizmów, w którym pokolenie rozmnażające się płciowo (Tu uzupełnij) występuje na przemian z pokoleniem rozmnażającym się bezpłciowo (Tu uzupełnij), nazywamy Tu uzupełnij.
Ćwiczenie 13
R1y88aLVvdhjR
Powyższy rysunek schematycznie przedstawia przemianę pokoleń zachodzącą m.in. u roślin naczyniowych.
Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
RHij9CGtGW9xi
Oznaczenia liczbowe widoczne na rysunku do zadania 1, połącz z odpowiednią nazwą procesu, którą symbolizują. Niektóre nazwy mogą być użyte wielokrotnie, inne z kolei – wcale. 1 Możliwe odpowiedzi: 1. mitoza, 2. mejoza, 3. zapłodnienie, 4. mitoza 2 Możliwe odpowiedzi: 1. mitoza, 2. mejoza, 3. zapłodnienie, 4. mitoza 3 Możliwe odpowiedzi: 1. mitoza, 2. mejoza, 3. zapłodnienie, 4. mitoza 4 Możliwe odpowiedzi: 1. mitoza, 2. mejoza, 3. zapłodnienie, 4. mitoza
1
Ćwiczenie 14
RKajJtzo6XGfx
Powyższy rysunek przedstawia przemianę pokoleń, występującą u listownicy (Laminaria ).
Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
RdLqOUO7zjELN
Możliwe odpowiedzi: 1. przemianą heteromorficzną z dominacją sporofitu i występuje również u sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris), 2. przemianą heteromorficzną z dominacją sporofitu i występuje również u mchu płonnika (Polytrichum commune), 3. przemianą heteromorficzną z dominacją gametofitu i występuje również u mchu płonnika (Polytrichum commune), 4. przemianą heteromorficzną z dominacją gametofitu i występuje również u sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris), 5. przemianą izomorficzną i występuje również u sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris), 6. przemianą izomorficzną i występuje również u mchu płonnika (Polytrichum commune)
Ćwiczenie 14
RQdWyE06t9WKX
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
Rs48oT1nIwoKi
Ćwiczenie 15
Wskaż prawdziwą informację. Możliwe odpowiedzi: 1. Do procesu koniugacji niezbędny jest osobnik męski i żeński., 2. Do procesu koniugacji niezbędna jest para orzęsków zdolnych do przeprowadzenia tego procesu., 3. Diploidalny mikronukleus ulega fuzji z mikronukleusem drugiego osobnika., 4. Diploidalny makronukleus ulega fuzji z makronukleusem drugiego osobnika.
R15d87Iai7RfO
Ćwiczenie 16
Do podanych pojęć dobierz definicję. Koniugacja Możliwe odpowiedzi: 1. typ bezpłciowego rozmnażania, podczas którego najpierw wielokrotnie dzieli się jądro komórkowe, a następnie dochodzi do podziału cytoplazmy, 2. element aparatu jądrowego, zawiera wiele kopii materiału genetycznego orzęska, kontroluje funkcje życiowe, 3. element aparatu jądrowego, jest wyciszony transkrypcyjnie. Odgrywa on rolę w procesie koniugacji (procesu płciowego), 4. proces płciowy orzęsków, polega na wymianie materiału genetycznego zawartego w mikronukleusie pomiędzy dwoma osobnikami (nie wyróżnia się płci) Makronukleus Możliwe odpowiedzi: 1. typ bezpłciowego rozmnażania, podczas którego najpierw wielokrotnie dzieli się jądro komórkowe, a następnie dochodzi do podziału cytoplazmy, 2. element aparatu jądrowego, zawiera wiele kopii materiału genetycznego orzęska, kontroluje funkcje życiowe, 3. element aparatu jądrowego, jest wyciszony transkrypcyjnie. Odgrywa on rolę w procesie koniugacji (procesu płciowego), 4. proces płciowy orzęsków, polega na wymianie materiału genetycznego zawartego w mikronukleusie pomiędzy dwoma osobnikami (nie wyróżnia się płci) Mikronukleus Możliwe odpowiedzi: 1. typ bezpłciowego rozmnażania, podczas którego najpierw wielokrotnie dzieli się jądro komórkowe, a następnie dochodzi do podziału cytoplazmy, 2. element aparatu jądrowego, zawiera wiele kopii materiału genetycznego orzęska, kontroluje funkcje życiowe, 3. element aparatu jądrowego, jest wyciszony transkrypcyjnie. Odgrywa on rolę w procesie koniugacji (procesu płciowego), 4. proces płciowy orzęsków, polega na wymianie materiału genetycznego zawartego w mikronukleusie pomiędzy dwoma osobnikami (nie wyróżnia się płci) Schizogonia Możliwe odpowiedzi: 1. typ bezpłciowego rozmnażania, podczas którego najpierw wielokrotnie dzieli się jądro komórkowe, a następnie dochodzi do podziału cytoplazmy, 2. element aparatu jądrowego, zawiera wiele kopii materiału genetycznego orzęska, kontroluje funkcje życiowe, 3. element aparatu jądrowego, jest wyciszony transkrypcyjnie. Odgrywa on rolę w procesie koniugacji (procesu płciowego), 4. proces płciowy orzęsków, polega na wymianie materiału genetycznego zawartego w mikronukleusie pomiędzy dwoma osobnikami (nie wyróżnia się płci)
R13k2T9o5CluB
Ćwiczenie 17
Łączenie par. Oceń poprawność poniższych twierdzeń.. Fuzja mikronukleusów następuje tuż po połączeniu się dwóch osobników orzęsków.. Możliwe odpowiedzi: P, F. Po połączeniu się dwóch osobników orzęsków, diploidalny mikronukleus ulega mitozie.. Możliwe odpowiedzi: P, F. Wymianę mikronukleusów poprzedza podział mitotyczny.. Możliwe odpowiedzi: P, F. Fuzja mikronukleusów polega na połączeniu się dwóch diploidalnych mikronuklesów pochodzących od różnych osobników.. Możliwe odpowiedzi: P, F
R1LzP2qjPmg1q
Ćwiczenie 18
Uszereguj etapy koniugacji orzęsków. Elementy do uszeregowania: 1. Mejoza mikronukleusa., 2. Fuzja haploidalnych mikronukleusów., 3. Odtworzenie makronukleusa., 4. Spotkanie dwóch zdolnych do koniugacji osobników., 5. Rozdzielenie orzęsków., 6. Połączenie się dwóch osobników., 7. Wymiana haploidalnych mikronukleusów., 8. Zanik makronukleusa.
Ćwiczenie 19
R9QBiz1Xm9umY
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
Źródło: Englishsquare Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
RY1CN0tPCvzKV
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
1
Ćwiczenie 20
RuXjzBPcQNGoD
Wyjaśnij, dlaczego koniugacja nie jest rodzajem rozmnażania płciowego. (Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 21
R1bU5qgi8aLHp
Wyjaśnij, dlaczego koniugacja określana jest jako proces płciowy, i wskaż, jakie warunki muszą zostać spełnione, aby mógł on zajść. (Uzupełnij).
Ćwiczenie 22
\finish-button
R1I00z3y3Ib46
Rue26SIK9JAD7
Schemat przedstawia cykl życiowy listownicy. Na podstawie schematu określ, jaka przemiana pokoleń występuje u tego organizmu. Uzasadnij jednym argumentem. (Uzupełnij).
Ćwiczenie 23
R1XTP9SlWPfHi
Uzupełnij tekst: U listownicy występuje 1. gametofit, 2. kształt, 3. wstęgowate, 4. heteromorficzna, 5. morfologiczną przemiana pokoleń, ponieważ sporofit i 1. gametofit, 2. kształt, 3. wstęgowate, 4. heteromorficzna, 5. morfologiczną mają różną budowę 1. gametofit, 2. kształt, 3. wstęgowate, 4. heteromorficzna, 5. morfologiczną (sporofit jest duży, przypominający kształtem 1. gametofit, 2. kształt, 3. wstęgowate, 4. heteromorficzna, 5. morfologiczną liście, a gametofity są zdecydowanie mniejsze i mają inny 1. gametofit, 2. kształt, 3. wstęgowate, 4. heteromorficzna, 5. morfologiczną).
1
Ćwiczenie 23
R5Odyfcl9TV56
“Pantofelek może pobierać pokarm całą powierzchnią ciała” - oceń prawdziwość stwierdzenia. Uzasadnij odpowiedź. (Uzupełnij).
R1aFUrFXperJe
Ćwiczenie 24
Wskaż choroby, których wektorem przenoszenia są owady: Możliwe odpowiedzi: 1. toksoplazmoza i malaria, 2. malaria i śpiączka afrykańska, 3. śpiączka afrykańska i toksoplazmoza, 4. malaria i giardioza
RmWv86I8SPbtl
Ćwiczenie 25
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
1
Ćwiczenie 26
RnScpjnapXKf1
Źródło: Mariana Ruiz Villarreal, wikipedia.org, domena publiczna.
R7dpXDTmpcbJZ
Na schemacie przedstawiono cykl rozwojowy pełzaka czerwonki. Przeanalizuj go dokładnie, a następnie podaj nazwę choroby jaką powoduje oraz opisz formy profilaktyki przeciwko niej. (Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 27
RwK5xJXyG2lPH
Wykres kolumnowy. Lista elementów:
  • 1. zestaw danych:
    • Rok: 2012
    • Malaria: 520
    • WZW A: 800
    • WZW B: 600
    • Denga: 550
    • Gorączka Q: 200
  • 2. zestaw danych:
    • Rok: 2013
    • Malaria: 550
    • WZW A: 700
    • WZW B: 600
    • Denga: 900
    • Gorączka Q: 100
  • 3. zestaw danych:
    • Rok: 2014
    • Malaria: 1000
    • WZW A: 600
    • WZW B: 650
    • Denga: 600
    • Gorączka Q: 250
  • 4. zestaw danych:
    • Rok: 2015
    • Malaria: 1050
    • WZW A: 800
    • WZW B: 1900
    • Denga: 750
    • Gorączka Q: 300
  • 5. zestaw danych:
    • Rok: 2016
    • Malaria: 950
    • WZW A: 700
    • WZW B: 3000
    • Denga: 950
    • Gorączka Q: 250

Indeks dolny Wykres 1: Wybrane choroby niekosmopolityczne w Niemczech w latach 2012‑2016 Indeks dolny koniec

RHj6poOFoY5ri
Na wykresie przedstawiono liczbę chorujących na różne niekosmopolityczne choroby, w tym malarię. Zastanów się i wyjaśnij, co może być przyczyną wzrostu zachorowalności na malarię w latach 2014‑2016, pomimo, że nie jest na chorobą powszechnie występującą na terenach Niemiec. (Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 28
R10x3JKBadNb5
Grafika przedstawia cykl życiowy zarodźca malarii. Pierwszym etapem jest wprowadzenie do krwi człowieka postaci inwazyjnych zarodźca malarii (sporozoity) krwi wraz ze śliną komara. Dochodzi do niego podczas ugryzienia. Następnie dostają się one wraz z krwią do wątroby. W komórkach tego organu zachodzi rozmnażanie bezpłciowe – sporozoity przekształcają się w wielojądrowe schizonty, które następnie rozpadają się na wiele jednojądrzastych merozoitów, które wnikają do erytrocytów. Następnie, wewnątrz erytrocytów, merozoity ponownie przekształcają się w schizonty i ulegają podziałom mitotycznym. Dochodzi do pękania krwinek czerwonych, skutkiem czego potomne merozoity i ich metabolity są uwalniane do krwioobiegu, gdzie mogą atakować kolejne erytrocyty. Część merozoitów przekształca się w gametocyty, które mogą zostać pobrane wraz z krwią przez następnego komara.
Cykl życiowy zarodźca malarii.
Źródło: Englishsquare Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
RE0triOlQiKCF
Na podstawie rysunku uzupełnij tekst. W czasie ugryzienia komar wprowadza do krwi człowieka postacie inwazyjne, nazywane 1. schizogonii wewnątrzkrwinkowej, 2. sporozoitami, 3. mikro i makrogamet, 4. schizogonii pozakrwinkowej, 5. oocyście, 6. mikro i makrogametocyty, 7. sporocysta, 8. wątroby, 9. ookinecie, 10. sporozoity, 11. progamety, 12. merozoitów. Wnikają one do 1. schizogonii wewnątrzkrwinkowej, 2. sporozoitami, 3. mikro i makrogamet, 4. schizogonii pozakrwinkowej, 5. oocyście, 6. mikro i makrogametocyty, 7. sporocysta, 8. wątroby, 9. ookinecie, 10. sporozoity, 11. progamety, 12. merozoitów gdzie przechodzą proces 1. schizogonii wewnątrzkrwinkowej, 2. sporozoitami, 3. mikro i makrogamet, 4. schizogonii pozakrwinkowej, 5. oocyście, 6. mikro i makrogametocyty, 7. sporocysta, 8. wątroby, 9. ookinecie, 10. sporozoity, 11. progamety, 12. merozoitów. Prowadzi on do powstania 1. schizogonii wewnątrzkrwinkowej, 2. sporozoitami, 3. mikro i makrogamet, 4. schizogonii pozakrwinkowej, 5. oocyście, 6. mikro i makrogametocyty, 7. sporocysta, 8. wątroby, 9. ookinecie, 10. sporozoity, 11. progamety, 12. merozoitów. Wnikają one do krwinek czerwonych i rozpoczynają proces 1. schizogonii wewnątrzkrwinkowej, 2. sporozoitami, 3. mikro i makrogamet, 4. schizogonii pozakrwinkowej, 5. oocyście, 6. mikro i makrogametocyty, 7. sporocysta, 8. wątroby, 9. ookinecie, 10. sporozoity, 11. progamety, 12. merozoitów. Po kolejnych cyklach część wewnątrzkrwinkowych postaci pierściennych przekształca się w 1. schizogonii wewnątrzkrwinkowej, 2. sporozoitami, 3. mikro i makrogamet, 4. schizogonii pozakrwinkowej, 5. oocyście, 6. mikro i makrogametocyty, 7. sporocysta, 8. wątroby, 9. ookinecie, 10. sporozoity, 11. progamety, 12. merozoitów, a następnie 1. schizogonii wewnątrzkrwinkowej, 2. sporozoitami, 3. mikro i makrogamet, 4. schizogonii pozakrwinkowej, 5. oocyście, 6. mikro i makrogametocyty, 7. sporocysta, 8. wątroby, 9. ookinecie, 10. sporozoity, 11. progamety, 12. merozoitów. Podczas ukąszenia komara są one pobierane i przekształcane w jego organizmie do 1. schizogonii wewnątrzkrwinkowej, 2. sporozoitami, 3. mikro i makrogamet, 4. schizogonii pozakrwinkowej, 5. oocyście, 6. mikro i makrogametocyty, 7. sporocysta, 8. wątroby, 9. ookinecie, 10. sporozoity, 11. progamety, 12. merozoitów, z których w wyniku zapłodnienia tworzy się zygota. Zygota dzieli się dając początek 1. schizogonii wewnątrzkrwinkowej, 2. sporozoitami, 3. mikro i makrogamet, 4. schizogonii pozakrwinkowej, 5. oocyście, 6. mikro i makrogametocyty, 7. sporocysta, 8. wątroby, 9. ookinecie, 10. sporozoity, 11. progamety, 12. merozoitów a następnie 1. schizogonii wewnątrzkrwinkowej, 2. sporozoitami, 3. mikro i makrogamet, 4. schizogonii pozakrwinkowej, 5. oocyście, 6. mikro i makrogametocyty, 7. sporocysta, 8. wątroby, 9. ookinecie, 10. sporozoity, 11. progamety, 12. merozoitów, aż w końcu w wyniku kolejnych podziałów powstaje 1. schizogonii wewnątrzkrwinkowej, 2. sporozoitami, 3. mikro i makrogamet, 4. schizogonii pozakrwinkowej, 5. oocyście, 6. mikro i makrogametocyty, 7. sporocysta, 8. wątroby, 9. ookinecie, 10. sporozoity, 11. progamety, 12. merozoitów zawierające gotowe do zakażenia 1. schizogonii wewnątrzkrwinkowej, 2. sporozoitami, 3. mikro i makrogamet, 4. schizogonii pozakrwinkowej, 5. oocyście, 6. mikro i makrogametocyty, 7. sporocysta, 8. wątroby, 9. ookinecie, 10. sporozoity, 11. progamety, 12. merozoitów.
1
Ćwiczenie 29

P. falciparum

P. vivax

P. ovale

P. malariae

Okres wylęgania choroby
(dni)

12 (9–14)

13 (12–17)

17 (16–18)

28 (18–40)

Liczba merozoitów w jednym hepatocycie

40 000

10 000

15 000

2000

Cykl schizogonii wewnątrzkrwinkowej
(godziny)

36–48

48

48

72

Zajęte erytrocyty

wszystkie
(głównie młode)

retikulocyty

retikulocyty

starsze krwinki

Częstotliwość napadów gorączki
(godziny)

nieregularnie

trzeciaczka
(co 48h)

trzeciaczka
(co 48h)

czwartaczka
(co 72h)

Czas trwania napadu gorączki
(godz.)

16–36 lub dłużej

8–12

8–12

8

Obecność hipnozoitów

nie

tak

tak

nie

RvS0WhKp6sOV8
Wśród Plasmodium spp. istnieje wiele różnych gatunków, spośród których jedynie kilka jest w stanie wywołać malarię u człowieka. Spośród tych gatunków najcięższy przebieg ma malaria wywołana przez Plasmodium falciparum. Na podstawie informacji zawartych w tabeli zaznacz wszystkie przyczyny najcięższego przebiegu choroby wywołanej właśnie przez ten gatunek. Możliwe odpowiedzi: 1. Najdłuższy czas trwania napadu gorączki, 2. Obecność hipnozoitów, 3. Największa liczba merozoitów w jednym hepatocycie, 4. Najkrótszy cykl schizogonii wewnątrzkrwinkowej, 5. Najdłuższy okres wylęgania, 6. Zajęcie wszystkich form erytrocytów
1
Ćwiczenie 30

Cząsteczka hemoglobiny składa się z 4 pierścieni hemu połączonych z łańcuchami polipeptydowymi globiny. Genetycznie uwarunkowana zmiana cząsteczki globiny lub tylko jej wiązań z hemem zaburza zdolność przenoszenia tlenu. Jedna z odmian globiny sprzyja krystalizacji cząsteczek hemoglobiny. Kryształki te łączą się ze sobą, nadając krwince kształt sierpa. Stąd nazwa „krwinki sierpowate”. (…) Ta wada hemoglobiny często prowadzi do śmierci już we wczesnym dzieciństwie. Rodzi się pytanie: jak to się stało, że populacja ludzi obciążonych tą wadą nie wyginęła całkowicie, tym bardziej że region jej występowania pokrywa się ściśle z inną chorobą, jaką jest malaria? Okazuje się, że choroba może czasem przynosić korzyści. Udowodniono bowiem, że ludzie obciążeni cechą sierpowatości krwinek nie chorują na malarię, ponieważ zmieniona struktura hemoglobiny nie sprzyja rozwojowi zarodźca malarii. Malaria atakuje tylko krwinki z prawidłową hemoglobiną.

Indeks górny Źródło: Kazimierz Sułek, Rola krwi w patogenezie chorób różnych narządów, „Zamojskie Studia i Materiały” 2010, R. XIII, z. 1(31), s. 71–76. Indeks górny koniec

RPk1A0fxOaY4M
A - ochrona przed namnażaniem zarodźca malarii w krwinkach sierpowatych. B - namnażanie zarodźca malarii w prawidłowych erytrocytach.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 4.0.
R15m8r3KtOres
Na podstawie przedstawionego tekstu oraz grafiki oceń prawidłowość sformułowania: „Anemia sierpowata może być chorobą korzystną dla zdrowia”. Odpowiedź uzasadnij. (Uzupełnij).
R1CMbLt7pygqg
Na podstawie przedstawionego tekstu oceń prawidłowość sformułowania: „Anemia sierpowata może być chorobą korzystną dla zdrowia”. Odpowiedź uzasadnij. (Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 31

Zarówno temperatura, jak i wilgotność otoczenia mają istotny wpływ na rozprzestrzenienie geograficzne i natężenie wektora (komary) malarii w środowisku człowieka. Zarażenie pierwotniakami Plasmodium spp. nie występuje w rejonach, gdzie temperatura w ciągu doby spada poniżej 16°C lub przekracza 33°C, na wysokości powyżej 2000–2200 m n.p.m. oraz na obszarach pustynnych. Zasięg geograficzny malarii stale się poszerza i nieustannie zmienia (…). Okres inkubacji pierwotniaków wywołujących malarię zależy od temperatury. W temperaturze 20°C okres inkubacji wynosi 26 dni, natomiast w temperaturze 25°C skraca się do 13 dni. Komary przenoszące malarię żyją tylko kilka tygodni, tak więc wyższe temperatury umożliwiają rozwinięcie się i zakażenie osobnika.

Indeks górny Źródło: Patrycja Dopieralska, Henryk Krukowski, Wpływ zmian klimatycznych na występowanie wybranych chorób zakaźnych, „Medycyna Ogólna i Nauki o Zdrowiu” 2017, t. 23, nr 2, 152–157. Indeks górny koniec

R1N973TeUJxtk
Na podstawie podanych informacji oraz własnej wiedzy oceń, czy globalne ocieplenie może mieć wpływ na obszar występowania malarii na świecie. (Uzupełnij).