Tkanki zwierzęce
Sprawdź co umiesz
Sprawdź swoją wiedzę
Ćwiczenie 1 z 5 o poziomie trudności: łatwy
Ćwiczenie 2 z 5 o poziomie trudności: łatwy
Sprawdź swoją wiedzę
Opisywaną tkanką jest tkanka 1. nabłonkowa, 2. łączna, 3. glejowa, 4. mięśniowa.
Skóra człowieka składa się z naskórka i skóry właściwej. Naskórek to zewnętrzna warstwa skóry złożona z obumarłych komórek nabłonka, które ulegają rogowaceniu i stale się złuszczają, a następnie zastępowane są przez nowe komórki, docierające z głębszych warstw naskórka. W skórze właściwej znajdują się naczynia krwionośne, gruczoły łojowe i potowe oraz receptory dotyku, bólu i temperatury. Pod skórą położona jest warstwa komórek tłuszczowych, przechowujących tłuszcz.
Indeks górny Na podstawie: Neil Campbell i in., Biologia, tłum. K. Stobrawa i in., Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2014. Indeks górny koniecNa podstawie: Neil Campbell i in., Biologia, tłum. K. Stobrawa i in., Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2014.
Podobieństwa strukturalne i funkcjonalne trójwymiarowych hodowli komórkowych i tkanek organizmu dają nadzieję na zastosowanie odpowiednio uformowanych hodowli trójwymiarowych jako materiału do rekonstrukcji narządów. Wysiłki różnych zespołów skupione są na otrzymaniu hodowli przestrzennych hepatocytów do wytworzenia sztucznej biologicznej wątroby, kardiomiocytów do odbudowy mięśnia sercowego […], osteocytów i chondrocytów do odbudowy tkanki kostnej i chrzęstnej, a także tworzenia sztucznej skóry.
Indeks górny Źródło: Radosław Kitel, Joanna Czarnecka, Aleksandra Rusin, Trójwymiarowe hodowle komórek – zastosowania w badaniach podstawowych i inżynierii tkankowej, „Postępy Biochemii” 2013, 59(3), s. 305–314. Indeks górny koniecŹródło: Radosław Kitel, Joanna Czarnecka, Aleksandra Rusin, Trójwymiarowe hodowle komórek – zastosowania w badaniach podstawowych i inżynierii tkankowej, „Postępy Biochemii” 2013, 59(3), s. 305–314.
Tkanka łączna wykazuje bardzo duże zróżnicowanie morfologiczne i funkcjonalne. Poszczególne rodzaje tkanek łącznych wyraźnie się od siebie różnią, mają też jednak wiele cech wspólnych.
Włókna kolagenowe są naturalnie produkowane przez komórki skóry, jednak z wiekiem organizm wytwarza ich coraz mniej, co skutkuje utratą sprężystości skóry i powstawaniem zmarszczek. Fakt ten jest wykorzystywany przez firmy kosmetyczne, które zachęcają do stosowania preparatów kolagenowych w celu uzupełnienia tego składnika w skórze.
Wielkość cząsteczek kolagenu stosowanego w kosmetykach nie pozwala na jego wnikanie w głąb skóry i tym samym jego działanie kosmetyczne ogranicza się do tworzenia na powierzchni skóry błon ochronnych, które powstają w wyniku sieciowania się cząsteczek kolagenu. Zastosowany w kremach kolagen wiąże na powierzchni skóry wodę i przyczynia się do zmniejszenia transepidermalnej utraty wody (ang. transepidermal water loss, TEWL) i tym samym do zwiększenia uwodnienia naskórka i skóry właściwej. Po zastosowaniu kosmetyku zawierającego hydrolizaty kolagenu skóra jest nawilżona i wygładzona, a drobne zmarszczki ulegają spłyceniu. Dodatkowy efekt wygładzenia zmarszczek wynika z faktu, że błona kolagenowa załamuje światło, co daje optyczny efekt.
Źródło: Katarzyna Adamczyk, Zastosowanie kolagenu i kwasu hialuronowego w kosmetykach przeciwstarzeniowych, aesthetica.com.pl.
Pojedyncza cząsteczka kolagenu teoretycznie jest zbyt duża, aby przeniknąć w głąb skóry. Wyjątkowość kolagenu pozyskiwanego ze skóry ryb polega na tym, iż ulega on rozpadowi w temperaturze około 27–30°C, podczas gdy powierzchnia skóry człowieka ma średnią temperaturę ok. 32–34°C. Kolagen o temperaturze denaturacji poniżej tej wartości powinien więc rozpadać się na aminokwasy lub peptydy pod wpływem kontaktu z ludzką skórą. Do wyprodukowania serii kosmetyków […] został wykorzystany najwyższej jakości kolagen pozyskiwany z ryb słodkowodnych w procesie hydratacji. Pozwala to na zachowanie najbardziej pożądanej formy kolagenu aż do momentu nakładania na skórę.
Źródło: kolagen.pro.
Tkanka 1. sole mineralne, 2. chrzęstna, 3. włókien kolagenowych, 4. rozciąganie, 5. wapnia, 6. fosforan, 7. kostna, 8. elastycznością, 9. białkowych, 10. tarcie charakteryzuje się dużą 1. sole mineralne, 2. chrzęstna, 3. włókien kolagenowych, 4. rozciąganie, 5. wapnia, 6. fosforan, 7. kostna, 8. elastycznością, 9. białkowych, 10. tarcie, sprężystością i odpornością na 1. sole mineralne, 2. chrzęstna, 3. włókien kolagenowych, 4. rozciąganie, 5. wapnia, 6. fosforan, 7. kostna, 8. elastycznością, 9. białkowych, 10. tarcie. Wchodzi w skład narządów, które są narażone na 1. sole mineralne, 2. chrzęstna, 3. włókien kolagenowych, 4. rozciąganie, 5. wapnia, 6. fosforan, 7. kostna, 8. elastycznością, 9. białkowych, 10. tarcie i naprężenia.
Wskaż, które z poniższych stwierdzeń na temat budowy tkanki kostnej jest fałszywe, i uzasadnij swój wybór.
A. Tkanka kostna zbita jest zbudowana z cylindrycznych osteonów ułożonych równolegle wzdłuż kości.
B. Sieciowa struktura tkanki kostnej gąbczastej nadaje kości lekkość.
C. Kanały Haversa to puste rurkowate przestrzenie, ułatwiające dyfuzję tlenu i dwutlenku węgla w kości.
Opisany rodzaj tkanki mięśniowej to: Możliwe odpowiedzi: 1. tkanka mięśniowa gładka, 2. tkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana szkieletowa, 3. tkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana serca
Umożliwiają nieuświadomione i rutynowe czynności organizmu, jak np. ustawianie ostrości widzenia, przesuwanie pokarmu, regulowanie przekroju naczyń krwionośnych.
Umożliwiają świadomie wykonywane ruchy kości, a co za tym idzie – zmianę położenia części ciała lub całego organizmu.
Ich regularne, automatyczne skurcze i rozkurcze wytwarzają ciśnienie, które wprawia krew w ruch.
Informacje do ćwiczeń 23 i 24
Na rysunku przedstawiono budowę tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej serca.
