Ilustracja przedstawia neony w kształcie cyfr. Są one w szklanych pojemnikach.
Ilustracja przedstawia neony w kształcie cyfr. Są one w szklanych pojemnikach.
M_R_W14_M1 Wzory skróconego mnożenia
Źródło: Carlos Irineu Da Costa, dostępny w internecie: www.unsplash.com.
4. Wzór na n‑tą potęgę sumy
Jeśli matematyka wydaje ci się trudna, to musisz wiedzieć, że wiele odkryć matematycznych zawdzięczamy humanistom. Jednym z nich był perski poeta, filozof i lekarz Omar Chajjam ( – ). Chajjam znany jest jako autor wspaniałych Rubajatów, czyli czterowierszy, w których nawiązuje do filozoficznych poglądów swego czasu.
RD8PYAHO9gEYp1
Ilustracja przedstawia starszego mężczyznę z siwą brodą. Mężczyzna ma na głowie turban w paski. Ma on wysokie czoło, podłużny nos i wystające uszy. Na czole i pod oczami ma wiele zmarszczek. Jego twarz jest długa i posępna. Ubrany jest w szatę zdobioną wzorami .
Omar Chajjam
Źródło: Atilin, dostępny w internecie: commons.wikimedia.org, licencja: CC BY-SA 3.0.
„Los szachownicą dni i nocy włada, Gdzie w partii rola pionków nam przypada, Które się wodzi, zbiera i ubija I znów kolejno w pudełku układa.”
Omar Chajjam, Rubayat, , tłum. Edward Raczyńsk.
Chajjam był również świetnym matematykiem. Uważany jest za (niezależnie od Chińczyków) odkrywcę tablicy (zwanej dzisiaj trójkątem Pascala), z której można między innymi odczytać współczynniki rozwinięcia naturalnej potęgi dwumianu. W tym materiale my też będziemy określać współczynniki –tej potęgi dwumianu, korzystając nie tylko ze sposobu wymyślonego przez tego jedenastowiecznego poetę.
Twoje cele
Określisz współczynniki –tej potęgi dwumianu, korzystając z trójkąta Pascala.
Zapiszesz –tą potęgę dwumianu w postaci sumy, korzystając z dwumianu Newtona.
Wykorzystasz wzory na –tą potęgę sumy w dowodzeniu.
Jeśli chcemy zapisać w postaci sumy iloczyn lub wystarczy wykonać odpowiednie mnożenie. Jednak w przypadku większej liczby czynników, mnożenie staje się kłopotliwe. Warto więc zastanowić się, czy nie istnieje jakaś uniwersalna metoda na określenie wyrazów sumy, którą otrzymamy.
Zastosowanie trójkąta Pascala
Przyjrzyjmy się kolejnym zapisom wyrażenia ( – liczba naturalna) w postaci sumy.
RtHSbyosWA1N2
Na ilustracji po lewej stronie jest kolumna kolejnych potęg sumy liczb i od potęgi zerowej do piątej. Po prawej stronie mamy wzory na kolejne potęgi sum, wzory te, poczynając od góry od jedynki, która odpowiada potędze zerowej, tworzą trójkąt, ponieważ każdy kolejny wiersz jest dłuższy. W górny wierzchołu trójkąta, jak wspomniano znajduje się jeden. Zaczynając od góry i idąc po kolei, te wzory to: Potęga zerowa: Potęga pierwsza: Potęga druga: Potęga trzecia: Potęga czwarta: Potęga piąta:
Zauważmy, że w każdym ze składników suma wykładników liczb i jest równa potędze, do której podniesiony jest dwumian .
W otrzymanej sumie pierwszy wykładnik, do którego podniesiona jest liczba jest równy potędze rozważanego dwumianu. Każdy kolejny wykładnik jest mniejszy o od poprzedniego, aż do ostatniego, który jest równy . Wykładniki liczby zmieniają się w odwrotnej kolejności – wzrastają od do wykładnika, do którego podniesiony jest rozważany dwumian.
Aby znaleźć rozwinięcie szóstej potęgi dwumianu , wypiszmy najpierw współczynniki liczbowe poprzednich rozwinięć.
REjfJJvH5rqMR
Na ilustracji znajduje się trójkąt, który w każdym swoim wierszu posiada liczby. W pierwszym rzędzie od góry znajduje się cyfra jeden. W drugim rzędzie jeden, jeden. W trzecim rzędzie jeden, dwa, jeden. W czwartym rzędzie jeden, trzy, trzy, jeden. W piątym rzędzie jeden, cztery, sześć, cztery, jeden. W ostatnim rzędzie jeden, pięć, dziesięć, dziesięć, pięć, jeden. Pomiędzy cyframi w ostatnim i przedostatnim rzędzie widnieją plusy. Cyfry z tych dwóch rzędów są również połączone liniami. Jeden oraz cztery połączone są z liczbą pięć. Cztery i sześć połączone są z cyfrą dziesięć. Cyfry cztery i sześć oraz cztery i jeden w przedostatnim rzędzie zaznaczone są czerwonym okręgiem.
Zauważmy, że skrajne liczby w uzyskanym „trójkącie” to jedynki. Liczby w kolejnych wierszach powstają poprzez dodanie dwóch sąsiednich liczb z wiersza stojącego wyżej.
Wyznaczamy w ten właśnie sposób współczynniki rozwinięcia wyrażenia .
RS9xQLVBdR5Mr
Na ilustracji znajduje się trójkąt który w każdym swoim wierszu posiada liczby. W pierwszym rzędzie od góry znajduje się cyfra jeden. W drugim rzędzie jeden, jeden. W trzecim rzędzie jeden, dwa, jeden. W czwartym rzędzie jeden, trzy, trzy, jeden. W piątym rzędzie jeden, cztery, sześć, cztery, jeden. W szóstym rzędzie jeden, pięć, dziesięć, dziesięć, pięć, jeden. W ostatnim rzędzie jeden, sześć, piętnaście, dwadzieścia, piętnaście, sześć i jeden. Każda cyfra w trójkącie z ostatniego rzędu oprócz jedynek zaznaczona jest w polu z dwiema nad nią z przedostatniego rzędu. Np. cyfra sześć jest połączona polem w kształcie trójkąta z cyfrą jeden i pięć z przedostatniego rzędu.
Pierwszy współczynnik rozwinięcia to: Drugi współczynnik to: Trzeci współczynnik to: Czwarty współczynnik to: Piąty współczynnik to: Szósty współczynnik to: Siódmy współczynnik to:
Możemy więc zapisać następny wzór.
Aby znaleźć rozwinięcia kolejnych potęg dwumianu, należy uzupełnić następne wiersze otrzymanej trójkątnej tablicy, zwanej trójkątem Pascala.
RYvPc4oDKLuzn
Na ilustracji znajduje się trójkąt który w każdym swoim wierszu posiada liczby. W pierwszym rzędzie od góry znajduje się cyfra jeden. W drugim rzędzie jeden, jeden. W trzecim rzędzie jeden, dwa, jeden. W czwartym rzędzie jeden, trzy, trzy, jeden. W piątym rzędzie jeden, cztery, sześć, cztery, jeden. W szóstym rzędzie jeden, pięć, dziesięć, dziesięć, pięć, jeden. W siódmym rzędzie jeden, sześć, piętnaście, dwadzieścia, piętnaście, sześć i jeden. W ostatnim rzędzie cyfry zaznaczone są innym kolorem są to cyfry jeden, siedem, dwadzieścia jeden, trzydzieści pięć, trzydzieści pięć, dwadzieścia jeden, siedem i jeden.
Stąd:
Zapiszemy nasze spostrzeżenia w postaci twierdzenia.
–ta potęga sumy
Twierdzenie: –ta potęga sumy
Dla każdej liczby naturalnej i liczb ,
gdzie: liczby c0, c1, c2, …, cn-1, cn są kolejnymi liczbami w n–tym wierszu trójkąta Pascala.
Wniosek:
Przyjmijmy, że kolejne wyrazy rozwinięcia potęgi a+bn to x0, x1, x2, …, xn i c0, c1, …, cn, to odpowiadające im współczynniki z n–tego wiersza trójkąta Pascala.
Wtedy:
xk+1=ckan-k·bk
gdzie: 0≤k≤n.
Przykład 1
Zapiszemy w postaci sumy wyrażenie 1+t4.
Rozwiązanie:
R1ZuxLb6c3n9F
Na ilustracji znajduje się tabela posiadająca dwie kolumny. W lewej kolumnie znajdują się wiersze z cyframi w prawej natomiast znajdują się numery wiersza. Pierwszy rząd lewej kolumny posiada liczbę jeden. Drugi posiada jeden i jeden. Trzeci posiada jeden, dwa i jeden. Czwarty posiada jeden, trzy, trzy i jeden. Piąty posiada jeden, cztery, sześć, cztery i jeden. Ostatni posiada liczbę jeden, pięć, dziesięć, dziesięć, pięć i jeden. W prawej kolumnie w pierwszym rzędzie widnieje numer wiersza zero. W drugim jeden, w trzecim dwa, w czwartym trzy, w piątym cztery i w szóstym pięć. Czwarty rząd oznaczony jest innym kolorem.
Korzystamy z powyższego twierdzenia, odczytując potrzebne współczynniki w 4 wierszu trójkąta Pascala.
1+t4=14+4·13·t+6·12t2+4·1·t3+t4
1+t4=1+4t+6t2+4t3+t4
Przykład 2
Znajdziemy piąty wyraz rozwinięcia potęgi 2+26.
Rozwiązanie:
Współczynnik liczbowy stojący przy piątym wyrazie rozwinięcia potęgi a+b6 odczytujemy z trójkąta Pascala.
RlMUnyIxUknCH
Na ilustracji znajduje się tabela posiadająca dwie kolumny. W lewej kolumnie znajdują się wiersze z cyframi w prawej natomiast znajdują się numery wiersza. Pierwszy rząd lewej kolumny posiada liczbę jeden. Drugi posiada jeden i jeden. Trzeci posiada jeden, dwa i jeden. Czwarty posiada jeden, trzy, trzy i jeden. Piąty posiada jeden, cztery, sześć, cztery i jeden. Szósty posiada liczbę jeden, pięć, dziesięć, dziesięć, pięć i jeden. Siódmy liczby jeden, sześć, piętnaście, dwadzieścia, piętnaście, sześć i jeden. W ostatnim rzędzie liczby jeden, siedem, dwadzieścia jeden, trzydzieści pięć, trzydzieści pięć, dwadzieścia jeden, siedem i jeden. W prawej kolumnie w pierwszym rzędzie widnieje numer wiersza zero. W drugim jeden, w trzecim dwa, w czwartym trzy, w piątym cztery, w szóstym pięć, w siódmym sześć i w ósmym siedem. Siódmy rząd oznaczony jest innym kolorem. W przedostatnim rzędzie jest jeszcze oznaczona liczba piętnaście.
Jest to liczba 15.
W rozwinięciu dwumianu wykładniki potęg liczby a zmniejszają się, a liczby b zwiększają się.
Zatem iloczyn potęg liczb a i b będzie równy a6-4·b4=a2b4. W konsekwencji wyraz piąty będzie równy 15a2b4.
W rozpatrywanym przypadku a=2, b=2.
Stąd wyraz piąty to:
15·22·24=30·16=480
Zastosowanie dwumianu Newtona
Uzupełnianie kolejnych wierszy trójkąta Pascala nie jest trudne, ale gdybyśmy chcieli zapisać w postaci sumy na przykład a+b100, znalezienie współczynników liczbowych zajęło by nam sporo czasu. Istnieją więc wzory pozwalające na szybkie wyznaczenie takich liczb. My skorzystamy ze wzoru dwumianowego Newtona, zwanego też dwumianem Newtonadwumian Newtonadwumianem Newtona.
Wzór ten jest podobny, do poznanego już wcześniej wzoru zgodnie, z którym potęgę dwumianu x+yn można rozwinąć w sumę jednomianów. Kolejne współczynniki liczbowe w dwumianie Newtona są równe kolejnym współczynnikom pozyskanym z trójkąta Pascala, ale zapisane są w nieco inny sposób.
Dwumian Newtona
Twierdzenie: Dwumian Newtona
Jeżeli x, y są dowolnymi liczbami rzeczywistymi, n jest liczbą naturalną dodatnią, to
x+yn=n0xn+n1xn-1y+n2xn-2y2+…+nnyn
Aby móc korzystać z dwumianu Newtona, przypomnijmy, że nk (czytamy: n nad k lub n po k) to tzw. symbol Newtona.
nk=n!k!n-k! dla 0≤k≤n
Przypomnijmy jeszcze, że zapis t! (czytamy: t silnia) oznacza iloczyn kolejnych liczb naturalnych dodatnich, nie większych od t.
Do uzyskanego wyrażenia podstawiamy wyznaczone liczby.
x+18=x8+8x7+28x6+56x5+70x4+56x3+28x2+8x1+1
Na wszelki wypadek, możemy sprawdzić, czy dobrze wykonaliśmy obliczenia, korzystając z trójkąta Pascala.
R1cgTirma6lSN
Na ilustracji znajduje się tabela posiadająca dwie kolumny. W lewej kolumnie znajdują się wiersze z cyframi w prawej natomiast znajdują się numery wiersza. Pierwszy rząd lewej kolumny posiada liczbę jeden. Drugi posiada jeden i jeden. Trzeci posiada jeden, dwa i jeden. Czwarty posiada jeden, trzy, trzy i jeden. Piąty posiada jeden, cztery, sześć, cztery i jeden. Szósty posiada liczbę jeden, pięć, dziesięć, dziesięć, pięć i jeden. Siódmy liczby jeden, sześć, piętnaście, dwadzieścia, piętnaście, sześć i jeden. W ósmym rzędzie liczby jeden, siedem, dwadzieścia jeden, trzydzieści pięć, trzydzieści pięć, dwadzieścia jeden, siedem i jeden. W dziewiątym rzędzie liczby jeden, osiem, dwadzieścia osiem, pięćdziesiąt sześć, siedemdziesiąt, pięćdziesiąt sześć, dwadzieścia osiem, osiem i jeden. W ostatnim rzędzie jeden, dziewięć trzydzieści sześć, osiemdziesiąt cztery, sto dwadzieścia sześć, sto dwadzieścia sześć, osiemdziesiąt cztery, trzydzieści sześć, dziewięć i jeden. W prawej kolumnie w pierwszym rzędzie widnieje numer wiersza zero. W drugim jeden, w trzecim dwa, w czwartym trzy, w piątym cztery, w szóstym pięć, w siódmym sześć, w ósmym siedem, w dziewiątym osiem i w dziesiątym dziewięć. Dziewiąty rząd oznaczony jest innym kolorem.
Zapoznaj się z galerią zdjęć interaktywnych. Rozwiąż najpierw zamieszczone tam zadania, a następnie porównaj z podanymi rozwiązaniami.
RSs0sm5IDU60t
Przykład pierwszy zaczyna się od wzoru otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi N jest mniejsze lub równe otwarcie nawiasu B plus B zamknięcie nawiasu do potęgi N. W przykładzie pierwszym wykażemy, że jeśli N jest liczbą naturalną dodatnią A i B są liczbami naturalnymi dodatnimi takimi, że A jest mniejsze lub równe B to otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi N jest mniejsze niż dwa do potęgi N otwarcie nawiasu A do potęgi N plus B do potęgi N zamknięcie nawiasu.
Następnie pierwotne równanie przekształcone jest w równanie otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi N jest mniejsze lub równe do otwarcie nawiasu dwa B zamknięcie nawiasu do potęgi N.
Ponieważ A jest mniejsze lub równe B to A plus B jest mniejsze lub równe B plus B.
Następnie przekształcamy to równanie na otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi N jest mniejsze lub równe otwarcie nawiasu dwa B zamknięcie nawiasu do potęgi N jest mniejsze od otwarcie nawiasu dwa B zamknięcie nawiasu do potęgi N plus otwarcie nawiasu dwa A zamknięcie nawiasu do potęgi N.
Liczba A jest liczbą naturalną zatem otwarcie nawiasu dwa A zamknięcie nawiasu jest większe niż zero.
Następnie przekształcamy równanie w otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi N jest mniejsze niż dwa do potęgi N razy B do potęgi N plus dwa do potęgi N razy A do potęgi N. Korzystamy z własności potęgowania.
Ostatnie przekształcenie równania będzie na otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi N jest mniejsze niż dwa do potęgi N otwarcie nawiasu A do potęgi N plus B do potęgi N zamknięcie nawiasu.
Wtedy wyłączamy wspólny czynnik przed nawias. Otrzymujemy żądaną nierówność, co kończy dowód.
Przykład pierwszy zaczyna się od wzoru otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi N jest mniejsze lub równe otwarcie nawiasu B plus B zamknięcie nawiasu do potęgi N. W przykładzie pierwszym wykażemy, że jeśli N jest liczbą naturalną dodatnią A i B są liczbami naturalnymi dodatnimi takimi, że A jest mniejsze lub równe B to otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi N jest mniejsze niż dwa do potęgi N otwarcie nawiasu A do potęgi N plus B do potęgi N zamknięcie nawiasu.
Następnie pierwotne równanie przekształcone jest w równanie otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi N jest mniejsze lub równe do otwarcie nawiasu dwa B zamknięcie nawiasu do potęgi N.
Ponieważ A jest mniejsze lub równe B to A plus B jest mniejsze lub równe B plus B.
Następnie przekształcamy to równanie na otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi N jest mniejsze lub równe otwarcie nawiasu dwa B zamknięcie nawiasu do potęgi N jest mniejsze od otwarcie nawiasu dwa B zamknięcie nawiasu do potęgi N plus otwarcie nawiasu dwa A zamknięcie nawiasu do potęgi N.
Liczba A jest liczbą naturalną zatem otwarcie nawiasu dwa A zamknięcie nawiasu jest większe niż zero.
Następnie przekształcamy równanie w otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi N jest mniejsze niż dwa do potęgi N razy B do potęgi N plus dwa do potęgi N razy A do potęgi N. Korzystamy z własności potęgowania.
Ostatnie przekształcenie równania będzie na otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi N jest mniejsze niż dwa do potęgi N otwarcie nawiasu A do potęgi N plus B do potęgi N zamknięcie nawiasu.
Wtedy wyłączamy wspólny czynnik przed nawias. Otrzymujemy żądaną nierówność, co kończy dowód.
Rncc4o9rDsd0R
W drugim przykładzie wykażemy, że rozwiązaniem równania X do potęgi minus piątej plus pięć X do potęgi minus czwartej plus dziesięć X do potęgi minus trzeciej plus dziesięć jest liczba większa od minus dwa.
Przykład drugi rozpoczyna równanie X do potęgi minus piątej plus pięć X do potęgi minus czwartej plus dziesięć X do potęgi minus trzeciej plus dziesięć X do potęgi minus drugiej plus pięć X do potęgi minus pierwszej równa się minus jeden dla X nie równemu zero.
Do dziedziny równania nie należy liczba zero.
Następnie równanie zmienia się w X do potęgi minus piątej plus pięć X do potęgi minus czwartej plus dziesięć X do potęgi minus trzeciej plus dziesięć X do potęgi minus drugiej plus pięć X do potęgi minus pierwszej plus jeden równa się zero.
Przenosimy liczbę minus jeden na prawą stronę równania.
Następnie zapisujemy wyrażenie bez użycia potęg o wykładnikach ujemnych z czego wychodzi : jeden dzielone na X do potęgi piątej plus pięć dzielone na X do potęgi czwartej plus dziesięć dzielone na X do potęgi trzeciej plus dziesięć dzielone na X do potęgi drugiej plus pięć dzielone na X plus jeden równa się zero.
W drugim przykładzie wykażemy, że rozwiązaniem równania X do potęgi minus piątej plus pięć X do potęgi minus czwartej plus dziesięć X do potęgi minus trzeciej plus dziesięć jest liczba większa od minus dwa.
Przykład drugi rozpoczyna równanie X do potęgi minus piątej plus pięć X do potęgi minus czwartej plus dziesięć X do potęgi minus trzeciej plus dziesięć X do potęgi minus drugiej plus pięć X do potęgi minus pierwszej równa się minus jeden dla X nie równemu zero.
Do dziedziny równania nie należy liczba zero.
Następnie równanie zmienia się w X do potęgi minus piątej plus pięć X do potęgi minus czwartej plus dziesięć X do potęgi minus trzeciej plus dziesięć X do potęgi minus drugiej plus pięć X do potęgi minus pierwszej plus jeden równa się zero.
Przenosimy liczbę minus jeden na prawą stronę równania.
Następnie zapisujemy wyrażenie bez użycia potęg o wykładnikach ujemnych z czego wychodzi : jeden dzielone na X do potęgi piątej plus pięć dzielone na X do potęgi czwartej plus dziesięć dzielone na X do potęgi trzeciej plus dziesięć dzielone na X do potęgi drugiej plus pięć dzielone na X plus jeden równa się zero.
RteUI9dlq7Je1
Zauważymy, że współczynniki liczbowe równania są równe kolejnym liczbom piątego wiersza trójkąta Pascala. Natomiast kolejne wykładniki zmiennej X zmniejsza się o jeden.
Po lewej stronie ilustracji przedstawiony jest trójkąt Pascala w pierwszym rzędzie od góry posiada on liczbę jeden.
W drugim rzędzie jeden i jeden.
W trzecim rzędzie jeden, dwa i jeden.
W czwartym rzędzie jeden, trzy, trzy i jeden.
W piątym rzędzie jeden, cztery, sześć, cztery i jeden.
W szóstym rzędzie jeden, pięć, dziesięć, dziesięć, pięć i jeden.
W ostatnim rzędzie znajdują się liczby jeden, sześć, piętnaście, dwadzieścia, piętnaście, sześć i jeden.
Przedostatni rząd trójkąta Pascala jest wyróżniony innym kolorem.
Po prawej stronie ilustracji znajdują się równania. Pierwsze i tym samym pierwotne równanie to otwarcie nawiasu jeden na X plus jeden zamknięcie nawiasu do potęgi piątej równa się zero. Lewą stronę równania zapisujemy w postaci potęgi dwumianu. Następnie przekształcamy to w równanie jeden na X plus jeden równa się zero tak aby zapisać równanie w postaci równoważnej. Rozwiązujemy otrzymane równanie dzięki czemu powstanie nam równanie jeden plus X równa się zero. Pod tym zapisujemy X równa się minus jeden. Liczba minus jeden należy do dziedziny równania minus jeden nie jest równe zero. Liczba minus jeden jest większa od minus dwa. Rozwiązaniem równania jest więc liczba większa od minus dwa co kończy dowód. Finalnie otrzymujemy zapis minus jeden jest większe od minus dwa.
Zauważymy, że współczynniki liczbowe równania są równe kolejnym liczbom piątego wiersza trójkąta Pascala. Natomiast kolejne wykładniki zmiennej X zmniejsza się o jeden.
Po lewej stronie ilustracji przedstawiony jest trójkąt Pascala w pierwszym rzędzie od góry posiada on liczbę jeden.
W drugim rzędzie jeden i jeden.
W trzecim rzędzie jeden, dwa i jeden.
W czwartym rzędzie jeden, trzy, trzy i jeden.
W piątym rzędzie jeden, cztery, sześć, cztery i jeden.
W szóstym rzędzie jeden, pięć, dziesięć, dziesięć, pięć i jeden.
W ostatnim rzędzie znajdują się liczby jeden, sześć, piętnaście, dwadzieścia, piętnaście, sześć i jeden.
Przedostatni rząd trójkąta Pascala jest wyróżniony innym kolorem.
Po prawej stronie ilustracji znajdują się równania. Pierwsze i tym samym pierwotne równanie to otwarcie nawiasu jeden na X plus jeden zamknięcie nawiasu do potęgi piątej równa się zero. Lewą stronę równania zapisujemy w postaci potęgi dwumianu. Następnie przekształcamy to w równanie jeden na X plus jeden równa się zero tak aby zapisać równanie w postaci równoważnej. Rozwiązujemy otrzymane równanie dzięki czemu powstanie nam równanie jeden plus X równa się zero. Pod tym zapisujemy X równa się minus jeden. Liczba minus jeden należy do dziedziny równania minus jeden nie jest równe zero. Liczba minus jeden jest większa od minus dwa. Rozwiązaniem równania jest więc liczba większa od minus dwa co kończy dowód. Finalnie otrzymujemy zapis minus jeden jest większe od minus dwa.
R1DV7cVGZd46u
W tym przykładzie wykażemy, że liczba A będąca jedenastym wyrazem rozwinięcia potęgi otwarcie nawiasu pierwiastek z dwóch plus pierwiastek z trzech zamknięcie nawiasu do potęgi czterdziestej jest liczbą naturalną.
Najpierw zapisujemy liczbę A, korzystając z dwumianu Newtona. A równa się otwarcie nawiasu dwumian Newtona czterdzieści po dziesięć zamknięcie nawiasu razy otwarcie nawiasu pierwiastek z dwóch zamknięcie nawiasu do potęgi czterdzieści minus dziesięć razy otwarcie nawiasu pierwiastek z trzech zamknięcie nawiasu do potęgi dziesiątej.
Wykonujemy odejmowanie w wyniku. A równa się otwarcie nawiasu dwumian Newtona czterdzieści po dziesięć zamknięcie nawiasu razy otwarcie nawiasu pierwiastek z dwóch zamknięcie nawiasu do potęgi trzydziestej razy otwarcie nawiasu pierwiastek z trzech zamknięcie nawiasu do potęgi dziesiątej.
Obliczamy wartość symbolu Newtona. Otwarcie nawiasu dwumian Newtona czterdzieści po dziesięć zamknięcie nawiasu równa się silnia z czterdziestu dzielona na silnia z dziesięciu razy silnia z trzydziestu.
Finalnie równanie to otwarcie nawiasu dwumian Newtona czterdzieści po dziesięć zamknięcie nawiasu równa się trzydzieści jeden razy trzydzieści dwa razy trzydzieści trzy razy trzydzieści cztery razy trzydzieści pięć razy trzydzieści sześć razy trzydzieści siedem razy trzydzieści osiem razy trzydzieści dziewięć razy czterdzieści dzielone na jeden razy dwa razy trzy razy cztery razy pięć razy sześć razy siedem razy osiem razy dziewięć razy dziesięć.
W tym przykładzie wykażemy, że liczba A będąca jedenastym wyrazem rozwinięcia potęgi otwarcie nawiasu pierwiastek z dwóch plus pierwiastek z trzech zamknięcie nawiasu do potęgi czterdziestej jest liczbą naturalną.
Najpierw zapisujemy liczbę A, korzystając z dwumianu Newtona. A równa się otwarcie nawiasu dwumian Newtona czterdzieści po dziesięć zamknięcie nawiasu razy otwarcie nawiasu pierwiastek z dwóch zamknięcie nawiasu do potęgi czterdzieści minus dziesięć razy otwarcie nawiasu pierwiastek z trzech zamknięcie nawiasu do potęgi dziesiątej.
Wykonujemy odejmowanie w wyniku. A równa się otwarcie nawiasu dwumian Newtona czterdzieści po dziesięć zamknięcie nawiasu razy otwarcie nawiasu pierwiastek z dwóch zamknięcie nawiasu do potęgi trzydziestej razy otwarcie nawiasu pierwiastek z trzech zamknięcie nawiasu do potęgi dziesiątej.
Obliczamy wartość symbolu Newtona. Otwarcie nawiasu dwumian Newtona czterdzieści po dziesięć zamknięcie nawiasu równa się silnia z czterdziestu dzielona na silnia z dziesięciu razy silnia z trzydziestu.
Finalnie równanie to otwarcie nawiasu dwumian Newtona czterdzieści po dziesięć zamknięcie nawiasu równa się trzydzieści jeden razy trzydzieści dwa razy trzydzieści trzy razy trzydzieści cztery razy trzydzieści pięć razy trzydzieści sześć razy trzydzieści siedem razy trzydzieści osiem razy trzydzieści dziewięć razy czterdzieści dzielone na jeden razy dwa razy trzy razy cztery razy pięć razy sześć razy siedem razy osiem razy dziewięć razy dziesięć.
R1cFRXcYWq3nE
W tym przykładzie po skróceniu otrzymaliśmy iloczyn liczb naturalnych. Wartość wyrażenia otwarcie nawiasu dwumian Newtona czterdzieści po dziesięć zamknięcie nawiasu to liczba naturalna. Otwarcie nawiasu dwumian Newtona czterdzieści po dziesięć zamknięcie nawiasu równa się trzydzieści jeden razy jedenaście razy trzydzieści cztery razy trzydzieści siedem razy trzydzieści osiem razy trzynaście razy cztery.
Zapisujemy liczbę otwarcie nawiasu pierwiastek z dwóch zamknięcie nawiasu do potęgi trzydziestej bez użycia pierwiastka. Okazuje się, że jest to liczba naturalna. Otwarcie nawiasu pierwiastek z dwóch zamknięcie nawiasu do potęgi trzydziestej równa się otwarcie nawiasu dwa i jeden dzielone na dwa zamknięcie nawiasu do potęgi trzydziestej równanie dwa do potęgi piętnastej co należy do liczb naturalnych.
Zapisujemy liczbę otwarcie nawiasu pierwiastek z trzech zamknięcie nawiasu do potęgi dziesiątej bez użycia pierwiastka. Okazuje się, że jest to liczba naturalna. Otwarcie nawiasu pierwiastek z trzech zamknięcie nawiasu do potęgi dziesiątej równa się otwarcie nawiasu trzy i jeden dzielone na dwa zamknięcie nawiasu do potęgi dziesiątej równa się trzy do potęgi piątej co należy do liczb naturalnych.
Liczba A jest iloczynem liczb naturalnych, więc jest liczbą naturalną, co należało wykazać. A równa się otwarcie nawiasu cztery razy jedenaście razy trzynaście razy trzydzieści jeden razy trzydzieści cztery razy trzydzieści siedem razy trzydzieści osiem zamknięcie nawiasu razy dwa do potęgi piętnastej razy trzy do potęgi piątej.
A należy do liczb naturalnych.
W tym przykładzie po skróceniu otrzymaliśmy iloczyn liczb naturalnych. Wartość wyrażenia otwarcie nawiasu dwumian Newtona czterdzieści po dziesięć zamknięcie nawiasu to liczba naturalna. Otwarcie nawiasu dwumian Newtona czterdzieści po dziesięć zamknięcie nawiasu równa się trzydzieści jeden razy jedenaście razy trzydzieści cztery razy trzydzieści siedem razy trzydzieści osiem razy trzynaście razy cztery.
Zapisujemy liczbę otwarcie nawiasu pierwiastek z dwóch zamknięcie nawiasu do potęgi trzydziestej bez użycia pierwiastka. Okazuje się, że jest to liczba naturalna. Otwarcie nawiasu pierwiastek z dwóch zamknięcie nawiasu do potęgi trzydziestej równa się otwarcie nawiasu dwa i jeden dzielone na dwa zamknięcie nawiasu do potęgi trzydziestej równanie dwa do potęgi piętnastej co należy do liczb naturalnych.
Zapisujemy liczbę otwarcie nawiasu pierwiastek z trzech zamknięcie nawiasu do potęgi dziesiątej bez użycia pierwiastka. Okazuje się, że jest to liczba naturalna. Otwarcie nawiasu pierwiastek z trzech zamknięcie nawiasu do potęgi dziesiątej równa się otwarcie nawiasu trzy i jeden dzielone na dwa zamknięcie nawiasu do potęgi dziesiątej równa się trzy do potęgi piątej co należy do liczb naturalnych.
Liczba A jest iloczynem liczb naturalnych, więc jest liczbą naturalną, co należało wykazać. A równa się otwarcie nawiasu cztery razy jedenaście razy trzynaście razy trzydzieści jeden razy trzydzieści cztery razy trzydzieści siedem razy trzydzieści osiem zamknięcie nawiasu razy dwa do potęgi piętnastej razy trzy do potęgi piątej.
A należy do liczb naturalnych.
Na ilustracji widnieje trójkąt Pascala.
W pierwszym rzędzie od góry jest liczba jeden.
W drugim jeden i jeden.
W trzecim jeden, dwa i jeden.
W czwartym jeden, trzy, trzy i jeden.
W piątym jeden, cztery, sześć, cztery i jeden.
W szóstym jeden i pięć i dziesięć i dziesięć i pięć i jeden.
W siódmym jeden, puste pole, piętnaście, dwadzieścia, puste pole, sześć i jeden.
W ósmym jeden, siedem, puste pole, dwadzieścia osiem, pięćdziesiąt sześć, puste pole, pięćdziesiąt sześć, dwadzieścia osiem, osiem i jeden.
W dziewiątym jeden, puste pole, dwadzieścia osiem, pięćdziesiąt sześć, puste pole, pięćdziesiąt sześć, dwadzieścia osiem, osiem i jeden.
W ostatnim rzędzie jeden, dziewięć, trzydzieści sześć, puste pole, sto dwadzieścia sześć, sto dwadzieścia sześć, osiemdziesiąt cztery, trzydzieści sześć, dziewięć i jeden.
Na ilustracji widnieje trójkąt Pascala.
W pierwszym rzędzie od góry jest liczba jeden.
W drugim jeden i jeden.
W trzecim jeden, dwa i jeden.
W czwartym jeden, trzy, trzy i jeden.
W piątym jeden, cztery, sześć, cztery i jeden.
W szóstym jeden i pięć i dziesięć i dziesięć i pięć i jeden.
W siódmym jeden, puste pole, piętnaście, dwadzieścia, puste pole, sześć i jeden.
W ósmym jeden, siedem, puste pole, dwadzieścia osiem, pięćdziesiąt sześć, puste pole, pięćdziesiąt sześć, dwadzieścia osiem, osiem i jeden.
W dziewiątym jeden, puste pole, dwadzieścia osiem, pięćdziesiąt sześć, puste pole, pięćdziesiąt sześć, dwadzieścia osiem, osiem i jeden.
W ostatnim rzędzie jeden, dziewięć, trzydzieści sześć, puste pole, sto dwadzieścia sześć, sto dwadzieścia sześć, osiemdziesiąt cztery, trzydzieści sześć, dziewięć i jeden.
Opisz konstrukcję trójkąta Pascala oraz zastosowanie trójkąta poznane w tej lekcji.
RLosJzcHeSjw4
(Uzupełnij).
Trójkąt Pascala to trójkątna tablica liczb, w której skrajne liczby zlokalizowane są na bokach z prawej i z lewej strony i są to jedynki. Liczby w kolejnych wierszach powstają poprzez dodanie dwóch sąsiednich liczb z wiersza znajdującego się powyżej. Zatem, idąc od górnego wierzchołka, w pierwszym wierszu znajduje się jeden, w drugim dwie jedynki, w trzecim jeden, dwa oraz jeden, w czwartym jeden, trzy, trzy, jeden. Trójkąt ten znalazł zastosowanie w twierdzeniu o n‑tej potędze sumy.
RZEN3d5x9oBXD1
Ćwiczenie 2
Zaznacz każde zdanie prawdziwe. Możliwe odpowiedzi: 1. Każda z liczb w trójkącie Pascala jest sumą dwóch liczb poprzedniego wiersza, stojących najbliżej tej liczby., 2. Suma liczb stojących w wierszu o numerze cztery w trójkącie Pascala jest równa szesnaście., 3. Każda liczba zapisana w trójkącie Pascala jest liczbą naturalną., 4. W n–tym wierszu trójkąta Pascala kolejne liczby to symbol Newtona, otwarcie nawiasu, n po zero, zamknięcie nawiasu, przecinek, symbol Newtona, otwarcie nawiasu, n po jeden, zamknięcie nawiasu, przecinek, symbol Newtona, otwarcie nawiasu, n po dwa, zamknięcie nawiasu, przecinek, wielokropek, przecinek, symbol Newtona, otwarcie nawiasu, n po n, minus, jeden, zamknięcie nawiasu, przecinek, symbol Newtona, otwarcie nawiasu, n po n, zamknięcie nawiasu
R1G2FgmrxEVya2
Ćwiczenie 3
Otwarcie nawiasu X do potęgi drugiej plus Y zamknięcie nawiasu do potęgi piątej równa się X do potęgi dziesiątej plus miejsce na odpowiedź plus dziesięć X do potęgi szóstej Y do potęgi drugiej plus dziesięć X do potęgi czwartej Y do potęgi trzeciej plus miejsce na odpowiedź plus miejsce na odpowiedź.
Odpowiedzi do wyboru to:
Pięć X do potęgi dziewiątej Y.
Y.
Y do potęgi szóstej.
Pięć X do potęgi drugiej Y do potęgi czwartej.
Dziesięć XY do potęgi czwartej.
Y do potęgi piątej.
Pięć X do potęgi ósmej Y.
Otwarcie nawiasu X do potęgi drugiej plus Y zamknięcie nawiasu do potęgi piątej równa się X do potęgi dziesiątej plus miejsce na odpowiedź plus dziesięć X do potęgi szóstej Y do potęgi drugiej plus dziesięć X do potęgi czwartej Y do potęgi trzeciej plus miejsce na odpowiedź plus miejsce na odpowiedź.
Odpowiedzi do wyboru to:
Pięć X do potęgi dziewiątej Y.
Y.
Y do potęgi szóstej.
Pięć X do potęgi drugiej Y do potęgi czwartej.
Dziesięć XY do potęgi czwartej.
Y do potęgi piątej.
Pięć X do potęgi ósmej Y.
RPwX3b43Kwd732
Ćwiczenie 4
Połącz w pary potęgę dwumianu i jej zapis w postaci sumy jednomianów. nawias, a, plus, jeden, zamknięcie nawiasu, indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego Możliwe odpowiedzi: 1. szesnaście, plus, trzydzieści dwa a, plus, dwadzieścia cztery a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, osiem a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, 2. jeden, plus, pięć a, plus, dziesięć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dziesięć a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, pięć a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego, 3. a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dwanaście a, plus, osiem, 4. jeden, plus, trzy a, plus, trzy a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, 5. a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, cztery a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, cztery a, plus, jeden nawias, jeden, plus, a, zamknięcie nawiasu, indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego Możliwe odpowiedzi: 1. szesnaście, plus, trzydzieści dwa a, plus, dwadzieścia cztery a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, osiem a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, 2. jeden, plus, pięć a, plus, dziesięć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dziesięć a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, pięć a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego, 3. a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dwanaście a, plus, osiem, 4. jeden, plus, trzy a, plus, trzy a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, 5. a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, cztery a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, cztery a, plus, jeden nawias, dwa, plus, a, zamknięcie nawiasu, indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego Możliwe odpowiedzi: 1. szesnaście, plus, trzydzieści dwa a, plus, dwadzieścia cztery a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, osiem a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, 2. jeden, plus, pięć a, plus, dziesięć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dziesięć a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, pięć a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego, 3. a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dwanaście a, plus, osiem, 4. jeden, plus, trzy a, plus, trzy a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, 5. a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, cztery a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, cztery a, plus, jeden nawias, a, plus, dwa, zamknięcie nawiasu, indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego Możliwe odpowiedzi: 1. szesnaście, plus, trzydzieści dwa a, plus, dwadzieścia cztery a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, osiem a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, 2. jeden, plus, pięć a, plus, dziesięć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dziesięć a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, pięć a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego, 3. a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dwanaście a, plus, osiem, 4. jeden, plus, trzy a, plus, trzy a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, 5. a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, cztery a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, cztery a, plus, jeden nawias, jeden, plus, a, zamknięcie nawiasu, indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego Możliwe odpowiedzi: 1. szesnaście, plus, trzydzieści dwa a, plus, dwadzieścia cztery a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, osiem a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, 2. jeden, plus, pięć a, plus, dziesięć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dziesięć a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, pięć a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego, 3. a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dwanaście a, plus, osiem, 4. jeden, plus, trzy a, plus, trzy a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, 5. a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, cztery a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, cztery a, plus, jeden
Połącz w pary potęgę dwumianu i jej zapis w postaci sumy jednomianów. nawias, a, plus, jeden, zamknięcie nawiasu, indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego Możliwe odpowiedzi: 1. szesnaście, plus, trzydzieści dwa a, plus, dwadzieścia cztery a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, osiem a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, 2. jeden, plus, pięć a, plus, dziesięć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dziesięć a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, pięć a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego, 3. a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dwanaście a, plus, osiem, 4. jeden, plus, trzy a, plus, trzy a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, 5. a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, cztery a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, cztery a, plus, jeden nawias, jeden, plus, a, zamknięcie nawiasu, indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego Możliwe odpowiedzi: 1. szesnaście, plus, trzydzieści dwa a, plus, dwadzieścia cztery a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, osiem a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, 2. jeden, plus, pięć a, plus, dziesięć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dziesięć a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, pięć a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego, 3. a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dwanaście a, plus, osiem, 4. jeden, plus, trzy a, plus, trzy a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, 5. a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, cztery a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, cztery a, plus, jeden nawias, dwa, plus, a, zamknięcie nawiasu, indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego Możliwe odpowiedzi: 1. szesnaście, plus, trzydzieści dwa a, plus, dwadzieścia cztery a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, osiem a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, 2. jeden, plus, pięć a, plus, dziesięć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dziesięć a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, pięć a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego, 3. a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dwanaście a, plus, osiem, 4. jeden, plus, trzy a, plus, trzy a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, 5. a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, cztery a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, cztery a, plus, jeden nawias, a, plus, dwa, zamknięcie nawiasu, indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego Możliwe odpowiedzi: 1. szesnaście, plus, trzydzieści dwa a, plus, dwadzieścia cztery a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, osiem a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, 2. jeden, plus, pięć a, plus, dziesięć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dziesięć a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, pięć a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego, 3. a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dwanaście a, plus, osiem, 4. jeden, plus, trzy a, plus, trzy a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, 5. a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, cztery a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, cztery a, plus, jeden nawias, jeden, plus, a, zamknięcie nawiasu, indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego Możliwe odpowiedzi: 1. szesnaście, plus, trzydzieści dwa a, plus, dwadzieścia cztery a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, osiem a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, 2. jeden, plus, pięć a, plus, dziesięć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dziesięć a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, pięć a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego, 3. a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dwanaście a, plus, osiem, 4. jeden, plus, trzy a, plus, trzy a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, 5. a indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, cztery a indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, sześć a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, cztery a, plus, jeden
R1ZFtxvmy5Xwf2
Ćwiczenie 5
Zaznacz wszystkie liczby, należące do zbioru rozwiązań równania nawias, x, plus, jeden, zamknięcie nawiasu, indeks górny, sześć, koniec indeksu górnego, minus, nawias, x, plus, jeden, zamknięcie nawiasu, indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, równa się, zero. Możliwe odpowiedzi: 1. minus, dwa, 2. minus, jeden, 3. zero, 4. jeden
Rqufhz7JNTOXx2
Ćwiczenie 6
Wyrażenie otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi piątej minus A otwarcie nawiasu plus b zamknięcie nawiasu do potęgi czwartej minus AB otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi trzeciej zapisane w postaci iloczynu to:
Możliwe odpowiedzi to B otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi trzeciej, A otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi drugiej, otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi drugiej oraz B do potęgi drugiej otwarcie nawiasu A plus B zamknięcie nawiasu do potęgi trzeciej.
Rx1ATjisiZPfc3
Ćwiczenie 7
Pierwsze równanie: otwarcie nawiasu A plus trzy zamknięcie nawiasu do potęgi trzeciej równa się otwarcie nawiasu dwumian Newtona trzy po zero zamknięcie nawiasu razy A do potęgi trzeciej trzy do potęgi zero plus pole na odpowiedź razy A do potęgi drugiej razy trzy do potęgi pierwszej plus otwarcie nawiasu dwumian Newtona trzy po dwa zamknięcie nawiasu razy pole na odpowiedź plus pole na odpowiedź razy A do potęgi zero trzy do potęgi trzy.
Drugie równanie: otwarcie nawiasu A plus trzy zamknięcie nawiasu do potęgi trzeciej równa się A do potęgi trzeciej trzy do potęgi zero plus pole na odpowiedź plus trzy A do potęgi pierwszej razy trzy do potęgi drugiej plus pole na odpowiedź.
Trzecie równanie: otwarcie nawiasu A plus trzy zamknięcie nawiasu do potęgi trzeciej równa się pole na odpowiedź plus dziewięć A do potęgi drugiej plus pole na odpowiedź plus dwadzieścia siedem.
Możliwe odpowiedzi to: trzy razy A do potęgi drugiej razy trzy do potęgi pierwszej , A do potęgi trzeciej, dwadzieścia siedem A, otwarcie nawiasu dwumian Newtona trzy po jeden zamknięcie nawiasu, A do potęgi pierwszej razy trzy do potęgi drugiej, otwarcie nawiasu dwumian Newtona trzy po trzy zamknięcie nawiasu i A do potęgi zero razy trzy do potęgi trzeciej.
Pierwsze równanie: otwarcie nawiasu A plus trzy zamknięcie nawiasu do potęgi trzeciej równa się otwarcie nawiasu dwumian Newtona trzy po zero zamknięcie nawiasu razy A do potęgi trzeciej trzy do potęgi zero plus pole na odpowiedź razy A do potęgi drugiej razy trzy do potęgi pierwszej plus otwarcie nawiasu dwumian Newtona trzy po dwa zamknięcie nawiasu razy pole na odpowiedź plus pole na odpowiedź razy A do potęgi zero trzy do potęgi trzy.
Drugie równanie: otwarcie nawiasu A plus trzy zamknięcie nawiasu do potęgi trzeciej równa się A do potęgi trzeciej trzy do potęgi zero plus pole na odpowiedź plus trzy A do potęgi pierwszej razy trzy do potęgi drugiej plus pole na odpowiedź.
Trzecie równanie: otwarcie nawiasu A plus trzy zamknięcie nawiasu do potęgi trzeciej równa się pole na odpowiedź plus dziewięć A do potęgi drugiej plus pole na odpowiedź plus dwadzieścia siedem.
Możliwe odpowiedzi to: trzy razy A do potęgi drugiej razy trzy do potęgi pierwszej , A do potęgi trzeciej, dwadzieścia siedem A, otwarcie nawiasu dwumian Newtona trzy po jeden zamknięcie nawiasu, A do potęgi pierwszej razy trzy do potęgi drugiej, otwarcie nawiasu dwumian Newtona trzy po trzy zamknięcie nawiasu i A do potęgi zero razy trzy do potęgi trzeciej.
31
Ćwiczenie 8
Znajdź czwarty wyraz rozwinięcia dwumianu 3x3+1x24, korzystając z dwumianu Newtona.
uzupełnij treść
43·3x3·1x23=4·3x3·x-6=12x-3
Słownik
dwumian Newtona
dwumian Newtona
twierdzenie określające sposób zamiany n–tej potęgi dwumianu na sumę jednomianów