(…) postanowił „dogonić” muzykę światową jako przedstawiciel nieistniejącej wówczas oficjalnie Polski, jako przedstawiciel polskiej kultury, którą ukochał ponad wszystko. Zamysł był nierealny, bo podjęty samotnie. (…) A jednak na przekór wszystkiemu udało się (…). Od pierwszej chwili zrozumiał, że jest sam i że jedyne źródło wielkiej, oryginalnej, na wskroś polskiej, a zarazem na wskroś europejskiej, twórczości znaleźć może w genialnym dziele Chopina”.

O Karolu Szymanowskim powstało kilkanaście książek, wydano wielotomowy zbiór jego listów, w Zakopanem czynne jest muzeum w willi Atma, w której mieszkał. Pomników i szkół imienia kompozytora jest pod dostatkiem. W Polsce wciąż uważany jest za drugiego po Chopinie. Za granicą jego muzyka od co najmniej 20 lat przeżywa wspaniały renesans. Dowodów uznania, którego tak pragnął, z pewnością dziś nie brakuje”....