Karol Szymanowski - między Młodą Polską, a neoklasycyzmem
Klucz do rozwoju
Przypomnij sobie teraz, by zrozumieć ten rozdział o tym, że Karol Szymanowski to kompozytor, który przeszedł drogę od fascynacji późnym romantyzmem i impresjonizmem do stworzenia oryginalnej, nowoczesnej wizji polskiej muzyki narodowej.
Jak to się stało, że jego twórczość pokazuje, że nowoczesność nie musi oznaczać zerwania z tradycją, lecz może wyrastać z jej najgłębszych, archaicznych warstw. Dzięki temu Szymanowski stał się jedną z kluczowych postaci europejskiej muzyki XX wieku, łącząc polski folklorfolklor, inspiracje antykiem i Orientem z nowoczesnym językiem dźwiękowym.
Ważne daty
1882‑1937 – lata życia Karola Szymanowskiego
Trzy okresy twórczości Karola Szymanowskiego:
do 1913 – faza poszukiwania indywidualnego języka muzycznego
1914‑1919 – okres inspiracji Orientem i kulturą antyczną
od 1920 – okres narodowy
Ważniejsze kompozycje
1902 – Trzy fragmenty z poematów Jana Kasprowicza op. 5
1911 – Pieśni miłosne Hafiza op. 24
1914‑1916 – III Symfonia „Pieśń o nocy” op. 27
1915 – Mity op. 30 na skrzypce i fortepian
1918‑1924 – Król Roger op. 46 opera w 3 aktach
1921 – Słopiewnie op. 46 bis
1923‑1931 – Harnasie op. 55 – balet‑pantomima
1924‑1925 – Mazurki op. 50 na fortepian
1925‑1926 – Stabat Mater op. 53
1930‑1932 – Pieśni kurpiowskie op. 58
Cele
charakteryzować twórczość Karola Szymanowskiego;
przedstawiać nową wizję folkloryzmu na przykładzie jego kompozycji;
rozpoznawać szczegóły libretta baletu Harnasie;
przedstawiać oddziaływanie Szymanowskiego na twórczość kolejnych pokoleń.