R1NXSZ4A3C426
Fotografia przedstawia okopy wojskowe, umocnione drewnianymi belkami, widać leżących żołnierzy przykrytych kocami, torby z zapasami i skrzynie z amunicją. Jeden z żołnierzy z karabinem wychyla się z okopu. Pomiędzy dwoma ścianami okopu przechodzi drewniany most.

Wojna totalna 

Brytyjski okop w czasie bitwy pod Sommą, 1916
Źródło: John Warwick Brooke, Wikimedia Commons, domena publiczna.

Strzały w Sarajewie. Wybuch wojny

Od połowy XIX w. Turcja traciła wpływy na Półwyspie Bałkańskim. Do głosu dochodziły coraz liczniejsze słowiańskie ruchy narodowowyzwoleńcze. Ponadto słabość imperium osmańskiego spowodowała, że do walki o wpływy na Bałkanach stanęły Austro‑Węgry i Rosja. Sytuacja stawała się coraz bardziej napięta, a w bałkańskim kotle powoli zaczynało wrzeć.  

RJPMH234H9XTE1
Źródło: Contentplus.sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Twoje cele
  • Opiszesz najważniejsze konflikty polityczne i militarne poprzedzające I wojnę światową.

  • Wyjaśnisz, jak doszło do wybuchu I wojny światowej.

  • Zweryfikujesz swoją wiedzę na temat przyczyn I wojny światowej, wykonując zestaw ćwiczeń.

Mapa interaktywna 

Zapoznaj się z mapami i wykonaj kolejne polecenia
R8A7CUQ2Q94NL
Mapa przedstawia Półwysep Bałkański po pokoju w Bukareszcie 10 sierpnia 1913 roku. Na południu jest Królestwo Grecji i Morze Kreteńskie, a na północy Królestwo Rumunii i Austro‑Węgry. W środkowej części są Albania, Królestwo Czarnogóry, Królestwo Serbii i Królestwo Bułgarii. Na wschodzie jest Turcja oraz Morze Czarne. Na zachodzie jest Morze Jońskie i fragment Królestwa Włoch. Na mapie ukazano granice Imperium Osmańskiego w 1878 roku, które obejmowało teren Królestwa Serbii, Królestwa Rumunii, Królestwa Bułgarii, Albanii, części Królestwa Czarnogóry, północnej części Królestwa Grecji oraz części Austro‑Węgier. Granice państw ukazane na mapie to granice po pokoju w Londynie 30 maja 1913 roku.
Źródło: Contentplus.pl sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
R1EV56LDD55EQ
Mapa przedstawia Europę w 1914 roku. Na zachodzie są następujące państwa: Portugalia, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Królestwo Belgii, Królestwo Holandii, Luksemburg, Związek Szwajcarski, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii. W części środkowej i środkowo‑wschodniej są następujące państwa: Cesarstwo Niemieckie i Austro‑Węgry. W części wschodniej jest Cesarstwo Rosyjskie. W części północnej są Królestwo Danii, Norwegia, Szwecja i Wielkie Księstwo Finlandii. W części południowo‑wschodniej i południowej są następujące kraje: Włochy, Królestwo Rumunii, Królestwo Serbii, Królestwo Bułgarii, Księstwo Albanii, Królestwo Czarnogóry, Królestwo Grecji i Imperium Osmańskie. Na mapie zaznaczono państwa, które są członkami trójprzymierza oraz trójporozumienia. Członkowie trójprzymierza to: Cesarstwo Niemieckie, Królestwo Holandii, Królestwo Belgii, Luksemburg, Włochy, Austro‑Węgry. Członkowie trójporozumienia to: Republika Francuska, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii, Cesarstwo Rosyjskie, Wielkie Księstwo Finlandii, a także Maroko Hiszpańskie oraz Maroko i Algieria należące do Francji.
Źródło: Contentplus.pl sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Polecenie 1

Wyjaśnij, jakie znaczenie miały zmiany terytorialne, jakie zaszły wskutek wojen bałkańskich, dla sytuacji mocarstw europejskich.

R18KK7XEAQH5H
(Uzupełnij).
Polecenie 2

Wymień i wskaż na mapie  państwa należące do obu sojuszy: trójprzymierza i trójporozumienia.

Wymień państwa należące do obu sojuszy: trójprzymierza i trójporozumienia.

R1C8CS1N1AB4R
(Uzupełnij).

Przyczyny I wojny światowej

Wybuch I wojny światowej był wypadkową wielu przyczyn. W Europie i na świecie istniały liczne punkty zapalne. Konflikt spowodowało nawarstwienie się antagonizmów pomiędzy mocarstwami. Przedmiotem zatargu niemiecko- francuskiego były Alzacja i Lotaryngia. Austria i Rosja rywalizowały o wpływy na Bałkanach i Bliskim Wschodzie. Włączenie się Niemiec – nieco spóźnione – do współzawodnictwa kolonialnego wywołało niepokój Anglii oraz Rosji o posiadłości zamorskie. Całości dopełniały zatargi państwa habsburskiego z Włochami i Serbią. Rywalizowali ze sobą także przyszli sojusznicy: Anglia w Afryce Północnej z Francją, a w Azji z Rosją. Bezpośrednim powodem wybuchu I wojny światowej stał się konflikt w Bośni i Hercegowinie, w 1908 r. anektowanej po 30 latach okupacji przez Austro‑Węgry.

Zamach w Sarajewie

W dniu 28 czerwca 1914 r. w Sarajewie bośniacki Serb Gavrilo Princip zastrzelił następcę tronu Austro‑Węgier arcyksięcia Franciszka Ferdynanda i jego małżonkę Zofię, przebywających z wizytą w stolicy Bośni.

RPU2LRUU46KNQ
Ilustracja przedstawia Gavrila Principa strzelającego do pary książęcej. 
Źródło: Achille Beltrame, Wikimedia Commons, domena publiczna.

Zamachowcy należeli do organizacji Młoda Bośnia, dążącej do wyzwolenia południowosłowiańskich terytoriów Austro‑Węgier oraz połączenia ich z Serbią. Działali z inspiracji serbskiego wywiadu wojskowego i choć władze austriackie nie zdołały udowodnić swych podejrzeń, morderstwo to wykorzystano jako pretekst do ataku na Serbię.

Wybuch wojny

Obejrzyj animację „Wybuch I wojny światowej” i wykonaj polecenia
RSJANGFHCXJLO
Nagranie filmowe lekcji pod tytułem Wybuch pierwszej wojny światowej.
Polecenie 3

Wyjaśnij, w jaki sposób lokalny konflikt między Austro‑Węgrami a Serbią przerodził się w wojnę światową. 

R18KK7XEAQH5H
(Uzupełnij).
Polecenie 4

Wyjaśnij, dlaczego Wielka Brytania przystąpiła do wojny przeciw Niemcom. 

R18KK7XEAQH5H
(Uzupełnij).
Polecenie 5

Wyjaśnij, jakie znaczenie miał plan Schlieffena dla rozpoczęcia działań wojennych w 1914 roku. 

R18KK7XEAQH5H
(Uzupełnij).
Ciekawostka

Plan Schlieffena

W 1905 r. szef niemieckiego sztabu generalnego Alfred von Schlieffen opracował plan strategiczny na wypadek wojny na dwa fronty. Słusznie zakładając wolniejsze tempo mobilizacji armii rosyjskiej, uznał za konieczne skierowanie 7/8 sił niemieckich przeciw armii francuskiej. Według tego planu wojska niemieckie miały obejść ufortyfikowaną granicę francusko‑niemiecką przez terytorium neutralnej Belgii, oskrzydlając wojska francuskie, a następnie je otoczyć i rozbić. Po szybkim zwycięstwie na zachodzie żołnierze niemieccy mieli zostać przetransportowani na wschód, by stawić czoła armii rosyjskiej, która − jak szacowali pruscy sztabowcy − właśnie wtedy zakończyłaby mobilizację.

Trenuj i ćwicz 

1
Ćwiczenie 1

Zapoznaj się z zamieszczoną poniżej ilustracją z końca XIX w. przedstawiającą francuskie dzieci w czasie lekcji w szkole, a następnie wskaż element, który świadczy o prowojennych nastrojach w społeczeństwie francuskim tego okresu. Swój wybór uzasadnij.

Zapoznaj się z zamieszczoną poniżej ilustracją z końca XIX w. przedstawiającą francuskie dzieci w czasie lekcji w szkole, a następnie podaj element, który świadczy o prowojennych nastrojach w społeczeństwie francuskim tego okresu. Swój wybór uzasadnij.

RATS8S12CEZO8
M. Baudry podnosi się i podchodzi prosto do czarnej tablicy. Napis na tablicy: Będziesz żołnierzem.
Źródło: galica.fr, domena publiczna.
RBL72EFLLR1XT
(Uzupełnij).
11
Ćwiczenie 2

Wskaż, z jakiego roku może pochodzić przedstawiona poniżej mapa. Uzasadnij swój wybór.

Zapoznaj się z przedstawioną poniżej mapą i zastanów się, z którego roku może pochodzić. Następnie zaznacz poprawne dokończenie zdania i uzasadnij swój wybór.

RBKVJQ5XALJQV
Źródło: Contentplus.sp. z o.o. na podstawie Department of History, United States Military Academy, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
R1Z6U5KZ6CDQZ
Mapa przedstawia granice państw europejskich z roku: Możliwe odpowiedzi: 1. 1911., 2. 1904., 3. 1914., 4. 1900.
RFKECB4692FA1
(Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 3

Przedstaw genezę i skutki wojen bałkańskich.

R1R24JXOENROX
Twoja odpowiedź (Uzupełnij).
Ćwiczenie 4

Przeanalizuj mapę, a następnie wybierz odpowiedni tytuł do niej. Zwróć uwagę, czy Turcja zajmuje jeszcze terytoria w Europie; przypomnij sobie, kiedy je straciła.

RET5XUKQT5TND
Mapa Europy
Źródło: Contentplus.sp. z o.o. na podstawie flickr.com, licencja: CC BY-SA 3.0.
R1HP152K9AFBV
Wymyśl trzy pytania na kartkówkę związane z tematem lekcji.
1
Ćwiczenie 5

Zapoznaj się z fotografią i wykonaj polecenie.

R55629HBPRGOD
Żołnierze niemieccy w drodze na front w sierpniu 1914 roku.
Źródło: domena publiczna.
R1X6Q53BN779R
Wyjaśnij, z czego wynikał optymizm żołnierzy i ich dowódców. Dlaczego uważano, że wojna skończy się w ciągu kilku tygodni? (Uzupełnij).

Słownik

aneksja
aneksja

(z łac. annexio – przyłączenie) przyłączenie przez jedno państwo całości lub części terytorium drugiego państwa; aneksja Austrii zwana jest z niemieckiego Anschluss

antagonizm
antagonizm

wzajemna niechęć lub wrogość, wynikające ze sprzeczności interesów lub różnicy poglądów
(definicja na podstawie słownika PWN)

ententa
ententa

(fr. entente - porozumienia) sojusz między Wielką Brytanią a Francją (1904 r.) oraz Rosją (1907 r.) , który określał strony biorące udział w I wojnie światowej

Młoda Bośnia
Młoda Bośnia

serb. Mlada Bosna, tajna rewolucyjna organizacja młodzieży bośniackiej działająca przed I wojną światową;
(definicja na podstawie słownika PWN)

ultimatum
ultimatum

(z łac. ultimus – ostatni, ostateczny) w stosunkach międzynarodowych: oświadczenie władz skierowane do władz innego państwa, zawierające groźbę użycia siły

I wojna bałkańska
I wojna bałkańska

konflikt zbrojny pomiędzy Ligą Bałkańską, czyli sojuszem państw bałkańskich (Bułgaria, Czarnogóra, Grecja, Serbia), a Turcją, trwający od 8 października 1912 r. do 30 maja 1913 r., zakończony traktatem w Londynie; na jego mocy Turcja utraciła ziemie powyżej linii łączącej miasto Enez nad Morzem Egejskim i miasto Midye nad Morzem Czarnym. Serbia zajęła część Macedonii i wraz z Czarnogórą podzieliła ziemie Sandżaku Nowopazarskiego. Część Macedonii otrzymały także Bułgaria i Grecja, która uzyskała również kontrolę nad Kretą i zachodnią Tracją. W trakcie trwania I wojny bałkańskiej, 28 listopada 1912 r., proklamowała niepodległość Albania, wspierana przez Austro‑Węgry i Włochy, jakkolwiek dopiero w lipcu 1913 r. konferencja ambasadorów przyznała Albanii niepodległość pod nadzorem mocarstw

II wojna bałkańska
II wojna bałkańska

konflikt zbrojny pomiędzy Bułgarią a Serbią i jej sojusznikami: Grecją, Czarnogórą, Rumunią oraz Imperium Osmańskim, trwający od 29 czerwca do 10 sierpnia 1913 roku. Powodem wybuchu wojny były spory państw należących do Ligi Bałkańskiej, dotyczące podziału zdobytych przez nie terytoriów w I wojnie bałkańskiej. Formalnie do konfliktu doprowadził car bułgarski Ferdynand I, który zerwał pertraktacje pokojowe z Serbią w sprawie podziału Macedonii. Bułgarzy zaatakowali Greków i Serbów, po czym po stronie tych ostatnich opowiedziała się reszta państw bałkańskich oraz Turcja, która liczyła na odzyskanie chociaż części utraconych wcześniej ziem. Wobec kolejnych porażek Bułgarzy w krótkim czasie poprosili o pokój. Traktat w Bukareszcie przyznał południową Dobrudżę Rumunii, dotychczasową Macedonię bułgarską Serbii, zatwierdził przynależność Macedonii Zachodniej i Centralnej do Grecji oraz przyłączył do niej Macedonię Wschodnią. Na mocy osobnego pokoju z Turcją Bułgaria utraciła na jej rzecz zajęte w I wojnie bałkańskiej obszary Tracji Wschodniej, w tym Adrianopol.