Wyższe kwasy karboksylowe - właściwości i zastosowanie
Właściwości chemiczne wyższych kwasów karboksylowych
Kwasy tłuszczowe są dosyć bierne chemiczne:
ulegają spalaniu,
Kwas stearynowy i palmitynowy w wysokich temperaturach topią się. Kwasy karboksylowe ulegają reakcji spalania – spalają się żółtym płomieniem, czyli takim, jaki obserwujemy podczas palenia się świeczki.
Jak odróżnić stopiony kwas stearynowy lub palmitynowy od kwasu oleinowego? Zapoznaj się z symulacją, a potem wykonaj ćwiczenie.
Przeprowadzono doświadczenie polegające na sprawdzeniu, jak można odróżnić stopiony kwas stearynowy od stopionego kwasu oleinowego.
Problem badawczy:
Jak odróżnic stopiony kwas stearynowy od oleinowego?
Hipoteza:
Kwas stearynowy nie reaguje z manganianem() potasu i wodą bromową, a kwas oleinowy reaguje.
Co było potrzebne:
probówki ze stopionym kwasem stearynowym;
probówki ze stopionym kwasem oleinowym;
wodny roztwór manganianu() potasu;
wodny roztwór oranżu metylowego;
woda bromowa.
Przebieg doświadczenia:
Do jednej z probówek z kwasem stearynowym i kwasem oleinowym dodano po wodnego roztworu oranżu metylowego. Do drugiej z probówek z kwasem stearynowym i kwasem oleinowym dodano po wodnego roztworu manganianu() potasu. Do trzeciej z probówek z kwasem stearynowym i kwasem oleinowym dodano po wody bromowej.
Obserwacje:
Po dodaniu oranżu metylowego nie zaobserwowano zmian.
Po dodaniu roztworu manganianu() potasu w przypadku kwasu oleinowego nastąpiło odbarwienie, a na powierzchni pojawiła się biała substancja stała.
Po dodaniu wody bromowej w przypadku kwasu oleinowego nastąpiło odbarwienie, a na powierzchni pojawiła się biała substancja stała.
reagują z wodnymi roztworami wodorotlenków, a powstające sole nazywamy mydłamimydłami, np.:
Przeprowadzono doświadczenie reakcji kwasu stearynowego z zasadą sodową w obecności fenoloftaleiny
Problem badawczy:
Czy w wyniku reakcji wyższego kwasu karboksylowego z zasadą sodową otrzymuje się sól?
Hipoteza:
Kwas stearynowy reaguje z zasadą sodową, a produktami tej reakcji są sól i woda.
Co było potrzebne:
kwas stearynowy;
zasada sodowa (wodny roztwór wodorotlenku sodu);
fenoloftaleina;
palnik;
probówki.
Przebieg doświadczenia:
Do probówki wsypano niewielką ilość kwasu stearynowego. Wlano do niej kilka zasady sodowej i dodano kilka kropel alkoholowego roztworu fenoloftaleiny. Powstałą w ten sposób mieszaninę ogrzewano, a następnie pozostawiono ją do ostygnięcia.
Obserwacje:
Mieszanina kwasu stearynowego i zasady sodowej stopiła się. Malinowe zabarwienie zanikło. Zaobserwowano pienienie się utworzonego produktu tej reakcji. Po ostygnięciu, powstała grudkowata substancja o konsystencji podobnej do mydła.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/R1HVmVnoyLvJo
Na filmie ukazano proces otrzymywania mydła wykorzystując zasadę sodową, fenoloftaleinę i kwas stearynowy.
Zapisz wnioski do przeprowadzonego doświadczenia.
Sole wyższych kwasów karboksylowych, między innymi palmitynowego, stearynowego i oleinowego, to mydła.

Dlaczego mydła myją?
Podobnie jak detergenty, są substancjami powierzchniowo czynnymi. Co to oznacza? Powierzchnia wody wykazuje tak zwane napięcie powierzchniowe, czyli zachowuje się jak „napięta błonka”. Dzięki temu owady poruszają się po wodzie, nie zanurzając się w niej.

Wszyscy wiemy, że zabrudzonych, tłustych rąk nie domyjemy, używając tylko wody. Dodając mydło lub inny detergent, zmniejszamy napięcie powierzchniowe wody – tzn. „rozluźniamy napiętą błonkę”. Poza tym mydło ma dwoistą naturę: „lubiącą wodę” (część hydrofilowa) i „nielubiącą wody” (część hydrofobowa). Zgodnie z regułą „podobne rozpuszcza się w podobnym”, część mydła lubiąca wodę będzie rozpuszczała się w wodzie, a część nielubiąca wody będzie dobrze rozpuszczać tłuszcze.

Od głównego, niebieskiego węzła z napisem: Wyższe kwasy karboksylowe odchodzą cztery wiązania. Pierwsze prowadzi do ciemnoniebieskiego wiązania z napisem: stearyna. Jest to mieszanina kwasu stearynowego i palmitynowego, wykorzystywana do produkcji świec, pomadek ochronnych do ust, kredek świecowych i mydeł. Drugie rozgałęzienie prowadzi do fioletowego węzła z napisem: kwas oleinowy. Jest on głównym składnikiem olejów roślinnych, oliwy czy tranu. Służy do produkcji smarów oraz środków piorących, często jest również stosowany w przemyśle tekstylnym. Kolejne rozgałęzieni prowadzi do różowego węzła z napisem: kwas linolowy. Jest to nienasycony kwas tłuszczowy, zawierający dwa wiązania podwójne pomiędzy atomami węgla w cząsteczce. Jego wzór sumaryczny to . Jest to niezbędny składnik diety, należący do kwasów grupy omega– i do NNKT, czyli niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Kwa linolowy służy do produkcji mydeł i farb olejnych. Produktami bogatymi w ten kwas są oleje roślinne i orzechy. Ostatnie rozgałęzienie prowadzi do czerwonego węzła z napisem kwas linolenowy. Jego wzór sumaryczny to . Zawiera trzy wiązania podwójne pomiędzy atomami węgla w cząsteczce. Jest to nienasycony kwas tłuszczowy, należący do grupy kwasów tłuszczowych typu omega–. Jest to niezbędny składnik diety, należący do NNKT, czyli niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Występuje w oleju lnianym i rzepakowym tłoczonym na zimno. Olej lniany zawiera sześćdziesiąt procent kwasu linolenowego. Znajduje on zastosowanie w produkcji lakierów i farb olejnych.
Porównanie właściwości niższych kwasów karboksylowych i wyższych kwasów karboksylowych
Przeprowadzono doświadczenie, mające na celu porównanie właściwości niższych kwasów karboksylowych z wyższymi kwasami karboksylowymi.
Problem badawczy:
Czy wyższe i niższe kwasy karboksylowe mają podobne właściwości?
Hipoteza:
Ze względu na obecność długiego łańcucha węglowego, właściwości wyższych kwasów karboksylowych różnią się od właściwości tych niższych.
Co było potrzebne:
probówki;
szkiełka zegarkowe;
woda;
kwas octowy;
kwas palmitynowy;
kwas stearynowy;
kwas oleinowy.
Przebieg doświadczenia:
Określono stan skupienia, barwę i zapach kwasów karboksylowych użytych w doświadczeniu, a następnie zbadano rozpuszczalność kwasów w wodzie.
Obserwacje:
Kwas octowy jest bezbarwną cieczą o charakterystycznym zapachu. Dobrze rozpuszcza się w wodzie.
Kwas palmitynowy jest białą, bezwonną substancją stałą, nierozpuszczającą się w wodzie.
Kwas stearynowy jest białą, bezwonną substancją stałą, nierozpuszczającą się w wodzie.
Kwas oleinowy jest lekko żółtą cieczą o charakterystycznym zapachu starego oleju. Nie rozpuszcza się w wodzie.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/RVQgr79Ik5bIc
Film pod tytułem Porównanie właściwości kwasów karboksylowych
Napisz wnioski do przeprowadzonego doświadczenia.
Odróżnianie kwasów nasyconych od nienasyconych
Zapoznaj się uważnie z opisem eksperymentu przedstawionym w Poleceniu 1. Zwróć uwagę na cel doświadczenia, użyte substancje oraz sposób jego wykonania. Następnie, korzystając z wirtualnego laboratorium, samodzielnie zbadaj właściwości wyższych kwasów karboksylowych. W trakcie badań obserwuj ich zachowanie, zanotuj wyniki doświadczeń i sformułuj wnioski dotyczące ich właściwości fizycznych i chemicznych.
Przeprowadź doświadczenie w laboratorium chemicznym. Rozwiąż problem badawczy i zweryfikuj hipotezę. W formularzu zapisz swoje obserwacje i wyniki, a następnie sformułuj wnioski.
Badanie właściwości wyższych kwasów karboksylowych (odróżnianie kwasów nasyconych od nienasyconych).
Problem badawczy
Czy wyższe kwasy nasycone i nienasycone odbarwiają wodę bromową?
Hipoteza
Tylko wyższe kwasy nienasycone odbarwiają wodę bromową.
Sprzęt laboratoryjny:
dwie probówki;
trzy pipety Pasteura.
Odczynniki:
kwas palmitynowy;
kwas oleinowy;
woda bromowa.
Korzystając z wiedzy na temat budowy kwasów nasyconych i nienasyconych, zaplanuj i przeprowadź eksperyment. Zapoznaj się z problemem badawczym i zweryfikuj własną hipotezę. W formularzu zanotuj swoje obserwacje i wyniki, a następnie zapisz wnioski.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D96AQEJU6
Analiza eksperymentu: Odróżnianie wyższych kwasów karboksylowych nasyconych od nienasyconych.
Problem badawczy: W jaki sposób odróżnić wyższe kwasy karboksylowe nasycone od nienasyconych?
Hipoteza: Nienasycone wyższe kwasy karboksylowe odbarwiają wodę bromową, a także ulegają reakcji z manganianem(VII) potasu zarówno w pH kwasowym jak i w pH obojętnym.
Sprzęt laboratoryjny: 9 probówek - podłużne naczynie szklane do przeprowadzania prostych reakcji chemicznych, 2. pipety Pasteura, wąska rurka do pobierania i przenoszenia niewielkiej ilości cieczy przy pomocy ssawki; łyżeczka - długi trzonek wykonany ze szkła, porcelany lub metalu zakończony z jednej strony łyżeczką. Służy do nabierania sypkich substancji chemicznych..
Odczynniki chemiczne: kwas palmitynowy, kwas stearynowy, kwas oleinowy, woda bromowa, wodny roztwór manganianu(VII) potasu, kwas siarkowy(VI).
Przebieg eksperymentu: Eksperyment 1. Do każdej z trzech probówek nalej kilka cmIndeks górny 33 wody bromowej. W pierwszej probówce umieść niewielką ilość kwasu palmitynowego, w drugiej niewielką ilość kwasu stearynowego, a do trzeciej probówki nalej kilka cmIndeks górny 33 kwasu oleinowego. Zawartość każdej probówki energicznie wstrząśnij. Eksperyment 2. Do każdej z trzech probówek nalej kilka cmIndeks górny 3 Indeks górny koniec3 wodnego roztworu manganianu(VI) potasu. W pierwszej probówce umieść niewielką ilość kwasu palmitynowego, w drugiej niewielką ilość kwasu stearynowego, a do trzeciej probówki nalej kilka cmIndeks górny 33 kwasu oleinowego. Zawartość każdej probówki energicznie wstrząśnij. Eksperyment 3. Do każdej z trzech probówek nalej kilka cmIndeks górny 3 Indeks górny koniec3 wodnego roztworu manganianu(VI) potasu, a następnie dodaj po kilka kropli kwasu siarkowego(VI). W pierwszej probówce umieść niewielką ilość kwasu palmitynowego, w drugiej niewielką ilość kwasu stearynowego, a do trzeciej probówki nalej kilka cmIndeks górny 33 kwasu oleinowego. Zawartość każdej probówki energicznie wstrząśnij.
Obserwacje: Po umieszczeniu kwasów tłuszczowych w wodzie bromowej, w probówce w kwasem oleinowym doszło do odbarwienia wody bromowej, z kolei w przypadku kwasu palmitynowego oraz stearynowego nie zaobserwowano żadnych zmian. Po dodaniu kwasów tłuszczowych do probówek z roztworem manganianu(VII) potasu, w probówce z kwasem oleinowym zaobserwowano odbarwienie roztworu, z kolei w pozostałych probówkach nie zaobserwowano żadnych zmian. Po dodaniu kwasów tłuszczowych do probówek zawierających roztwór manganianu(VII) potasu i kwasu siarkowego(VI), w probówce z kwasem oleinowym zaobserwowano odbarwienie roztworu, z kolei w pozostałych probówkach nie zaobserwowano żadnych zmian.
Wyniki: Kwas oleinowy ulega reakcji z wodą bromową, natomiast pozostałe kwasy tłuszczowe nie reagują z wodą bromową. Kwas oleinowy reaguje z manganianem(VII) potasu, z kolei kwas stearynowy oraz palmitynowy nie ulegają reakcji z manganianem(VII) potasu. Kwas oleinowy reaguje z manganianem(VII) potasu w środowisku kwasu siarkowego(VI), z kolei kwas stearynowy oraz palmitynowy nie ulegają reakcji z manganianem(VII) potasu w tych warunkach.
Wnioski: Kwasy nasycone (np. kwas palmitynowy i kwas stearynowy) nie odbarwiają wody bromowej, jak również nie reagują z manganianem(VII) potasu w warunkach obojętnych i kwasowych, ponieważ nie posiadają wiązań wielokrotnych (przynajmniej jednego) pomiędzy atomami węgla. Kwasy nienasycone (np. kwas oleinowy) odbarwiają wodę bromową oraz reagują z manganianem(VII) potasu zarówno w warunkach obojętnych, jak i kwasowych, ponieważ posiadają wiązania wielokrotne (przynajmniej jedno) pomiędzy atomami węgla. Hipoteza została potwierdzona.
