Gospodarka oparta na wiedzy, inaczej "knowledge based economy", to gospodarka, której filarem jest wiedza, czyli zasób niematerialny. Gospodarka taka powiązana jest z szybkim postępem technicznym, ale także – organizacyjnym. Innymi jej elementami jest wysoki poziom kapitału ludzkiego oraz kapitału produkcyjnego. Podstawą gospodarki opartej na wiedzy jest odpowiednia edukacja i szkolenia. W gospodarce takiej ogromna część nakładów finansowych przeznaczana jest na stałe podnoszenie kwalifikacji. Przykładem mogą być różnorodne granty, dofinansowania zarówno państwowe, jak również pochodzące z funduszy unijnych. Państwa, których gospodarka jest oparta na wiedzy, ponoszą znacznie wyższe wydatki na edukację niż kraje słabiej rozwinięte. Nakładom na edukację i systemy szkoleń towarzyszą większe inwestycje w infrastrukturę. Głównie chodzi o infrastrukturę sieciową, która służy wymianie informacji – jest ona jednym z ważniejszych zasobów gospodarki opartej na wiedzy. Sprawna sieć internetowa umożliwia swobodny przepływ informacji, co jest niezwykle ważne w rozwijaniu tego rodzaju gospodarki. Pozwala też na pokonywanie barier przestrzennych w bardzo krótkim czasie. Kolejnymi atrybutami gospodarki opartej na wiedzy jest przedsiębiorczość i innowacyjność. Nowoczesne gospodarki rozwijają się tylko w społeczeństwach o dużym pierwiastku przedsiębiorczości. Wysoki stopień rozwoju przedsiębiorczości osiągnąć można dzięki odpowiedniemu systemowi edukacyjnemu, a także dzięki dostępności funduszy. Takie podstawy umożliwiają rozwijanie innowacyjności.

Jakie są inne cechy gospodarki opartej na wiedzy? Należy do nich zdecydowanie większa rola sektora usług niż w przypadku gospodarki tradycyjnej. Gospodarka oparta na wiedzy w mniejszym stopniu koncentruje się na produkcji dóbr, a rozwijanie przedsiębiorczości i innowacyjności możliwe jest dzięki oferowaniu odpowiednich usług, także tych związanych z przekazywaniem wiedzy i podnoszeniem kwalifikacji. Poszczególne cechy gospodarki opartej na wiedzy i jej atrybuty przenikają się, wzajemnie na siebie oddziałują i są od siebie uzależnione. W gospodarce opartej na wiedzy również odmiennie kształtuje się struktura zatrudniania. Istotną rolę odgrywają tu profesjonaliści i specjaliści, dlatego wśród osób pracujących mają oni znacznie wyższą pozycję i większy udział niż w przypadku gospodarki tradycyjnej. Na koniec należy dodać, że gospodarka oparta na wiedzy nie może rozwijać się bez stałych nakładów na badania rozwojowe i naukowe. Możliwe są one jedynie dzięki ścisłej współpracy sektora przedsiębiorców z uczelniami wyższymi i instytutami badawczymi.