Pierwotna puszcza, dżungla, las deszczowy, Amazonia, opady zenitalne – to pojęcia, które większości z nas kojarzą się ze strefą równikową. Zapewne niewielu z nas pomyśli o rozległych, suchych obszarach trawiastej sawanny, którą porastają niskie, rosnące w rozproszeniu drzewa akacjowe, o charakterystycznych koronach w kształcie parasola. Tymczasem obszar położony między zwrotnikami Raka i Koziorożca, przecięty równikiem, jest niezwykle różnorodny. Można tu spotkać ekosystemy o odmiennych cechach.

Trudno wyobrazić sobie bardziej niesprzyjające do życia miejsce niż gorąca pustynia. Wysokie temperatury, brak wody, zasolone gleby i porywiste wiatry unoszące cząsteczki pustynnego pyłu to codzienność zwrotnikowej strefy krajobrazowej. Jednak nawet tu pojawia się roślinność, która wykształciła niebywałe zdolności przystosowawcze do niekorzystnych warunków środowiska, które pozwalają na wykorzystanie nawet najmniejszych ilości wody.

Kojarzenie strefy zwrotnikowej głównie z pustyniami i półpustyniami nie jest do końca prawidłowe, bowiem w pewnych jej częściach warunki zmieniają się diametralnie. Oddziaływanie cyrkulacji monsunowej powoduje bowiem, że miejsce pustyń i półpustyń zajmują wilgotne lasy, do złudzenia przypominające te występujące w strefie równikowej i podrównikowej.

Jeśli chcesz poznać te wyjątkowe w skali Ziemi obszary i dowiedzieć się, jakie są ich  cechy i jakie czynniki je kształtują, zapoznaj się z e‑materiałem.