N‑Słynne symfonie epoki romantyzmu- cz. I Beethoven, Schubert, Berlioz, Mendelssohn‑Bartholdy.
Klucz do rozwoju
Zwróć uwagę na zasady kształtowania wielkich form instrumentalnych w poprzednich epokach — szczególnie w odniesieniu do rozwoju symfonii, sonaty i formy allegra sonatowego. Wskazówek szukaj także w wcześniej omawianych tematach: Przedwiośnie romantyzmu u schyłku twórczości Beethovena, Hector Berlioz – Symfonia fantastyczna oraz, pośrednio, Symfoniczna opowieść: Ferenc Liszt i Ryszard Strauss jako malarze dźwięku.
Ten materiał jest próbą przedstawienia wybitnych dzieł symfonicznych, które wraz z pojawieniem się nowej epoki romantyzmu przeszły jako najważniejsze perełki tej formy do historii muzyki. Ze względu na obszerność materiał został podzielony na dwie częsci. Przed Tobą część pierwsza, dotycząca słynnych symfonii epoki romantyzmu takich kompozytorów, jak: Ludwika van Beethovena, Franza Schuberta, Hectora Berlioza i Felixa Mendelssohn'a‑Bartholdy'ego.
Ważne daty
1770–1827 – lata życia Ludwiga van Beethovena
1797‑1828 – lata życia Franza Schuberta
1803–1804- powstanie Symfonii nr 3 Eroici op. 55 Ludwiga van Beethovena
1803‑1869 – lata życia Hectora Berlioza
1804- Symfonia nr 3 Es‑dur Eroica op. 55 Ludwiga van Beethovena
1807‑1808- powstanie Symfonii nr 6 F‑dur op. 68 Pastoralnej Ludwiga van Beethovena
1822 – powstanie Symfonia nr 8 h‑moll Niedokończonej Franza Schuberta
1824- powstanie Symfonii nr 9 d‑moll op. 125 Ludwiga van Beethovena
1809‑1847 – lata życia Felixa Mendelssohna‑Bartholdy’ego
1829 – wykonanie Pasji wg św. Mateusza Jana Sebastiana Bacha przez F. Mendelssohna‑Bartholdy’ego
Cele
charakteryzować lata życia najważniejszych twórców symfonicznych przełomu dwóch epok: klasycyzmu i romantyzmu;
wymienić i opisywać ważniejsze cechy indywidualnego języka omawianych kompozytorów;
wymienić i omawiać rodzaje zastosowanych środków i reformatorskich zmian w symfonii;
wskazywać główne cechy muzyki symfonicznej XIX wieku;
definiować pojęcia tj.: motyw przewodni, attacca, scherzo, ad libitum i inne.