Ogień, rytm i namiętność – świat flamenco

Gdyby analizować hiszpańską muzykę ludową dokładnie, należałoby podzielić cały kraj na regiony. W Andaluzji będą obecne nieco inne tańce oraz instrumenty niż na Wyspach Kanaryjskich oraz Katalonii. Północna część Hiszpanii opiera się mocno na dudach, które dotarły do niej z Wysp Brytyjskich; w centralnej części kraju dominuje jotajotajota, taniec wykonywany przy akompaniamencie kastanietów, natomiast na południu najważniejsze są flamenco oraz gitara. Obecnie muzyka oraz folklor ogółem mocno się ze sobą zmieszały, jednak warto pamiętać, że dawniej każdy z regionów miał swoje własne, nieco inne od innych cechy. Nie da się jednak ukryć, iż to flamenco jest najbardziej kojarzone z folklorem Hiszpanii.

Flamenco to nie tylko muzyka; jest to cała sztuka, a nawet zjawisko kultury. Obejmuje śpiew, taniec, muzykę, strój oraz zachowanie i pochodzi z Andaluzji. Muzyka flamenco najczęściej obejmuje duet gitary z głosem, a charakterystyczne brzmienie wynika z użycia tzw. skali flamenco.

Na początek proponuję Ci wysłuchanie utworu z gatunku muzyki flamenco. Zanim jednak to zrobisz, zapoznaj się z informacjami, dotyczącymi pozycji ciała i trzymania gitary podczas gry. Zastosuj to w praktyce.

Jeżeli jesteś leworęczny, możesz grać tak, jak grają praworęczni lub robić wszystko odwrotnie. Wówczas trzeba przełożyć struny i trzymać gitarę „do góry nogami”.

Więcej na temat instrumentu gitary, techniki gry i podstawowych chwytów dowiesz się w materiale pt. ***Uczymy się grać na gitarze***.

Instrumentarium hiszpańskiej tradycji muzycznej

• gitara,

• kastaniety,

• bandurria (instrument strunowy podobny do mandoliny),

• tamburyn (zwany bębenkiem baskijskim),

• dudy (różniące się nazwą i cechami w zależności od regionu),

• flety (również różniące się od siebie w zależności od regionu).