Muzyka narodowa w XIX wieku to sztuka, która wychodziła z cienia, by zyskać głos. Kompozytorzy zaczęli mówić o swoich krajach przez melodię, rytm i harmonię, tworząc muzyczne opowieści o swojej tożsamości. We Francji i Hiszpanii muzyka stała się sposobem na wyrażenie nie tylko estetyki, ale także emocji narodowych i kulturowych, które wciąż wibrują w dźwiękach ich kompozycji”.