Słownik
właściwość fizyczna, określająca stosunek masy pewnej ilości substancji do zajmowanej przez tę substancję objętości; można ją zapisać za pomocą wzoru (gdzie – masa substancji, – objętość substancji); podstawową jednostką gęstości w układzie jest
składa się z dwóch lub więcej substancji, w przypadku których nie występuje połączenie chemiczne
mieszanina niejednorodna, której składniki są rozróżnialne gołym okiem lub za pomocą mikroskopu; jej składniki stanowią odrębne fazy
mieszanina jednorodna, której składniki nie są rozróżnialne gołym okiem oraz za pomocą prostych przyrządów optycznych (lupy, mikroskopu); jej składniki stanowią jedną fazę
(łac. moles „ilość”) jednostka liczności (ilości) materii, podstawowa w układzie SI; jeden mol zawiera dokładnie indywiduów chemicznych (elektronów, atomów, cząsteczek lub jonów)
jest to metoda rozdziału mieszanin jednorodnych (powstałych w wyniku rozpuszczenia ciała stałego w cieczy), która polega na ogrzewaniu ciekłej mieszaniny w celu odparowania cieczy
zmniejszać stężenie roztworu przez dodawanie rozpuszczalnika
ilość substancji niezbędnej do uzyskania roztworu nasyconego, charakterystyczna dla danej substancji rozpuszczanej i rozpuszczalnika; zależy od temperatury prowadzenia procesu
określa maksymalną ilość substancji, jaka może rozpuścić się w rozpuszczalnika w danej temperaturze i pod stałym ciśnieniem
roztwór zawierający maksymalną w danych warunkach (temperatury, ciśnienia) ilość substancji rozpuszczonej (równą jej rozpuszczalności w tych warunkach)
roztwór o większej zawartości substancji rozpuszczonej względem roztworu nasyconego
jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji (układ homogeniczny), tj. składająca się z substancji rozpuszczonej i rozpuszczalnika
miara ilości substancji (indywiduum chemicznego) zawarta w mieszaninie
liczba moli substancji rozpuszczonej w roztworu
rodzaj szklanego sprzętu laboratoryjnego, o kształcie okrągłego fragmentu sfery
zmniejszać objętość roztworu przez odparowanie rozpuszczalnika