bg‑gold

Czym są kryształy kowalencyjne?

Kryształy kowalencyjne zbudowane są z atomów niemetali, połączonych ze sobą wiązaniem kowalencyjnym, których różnica elektroujemności jest mniejsza od 1,7 wg skali Paulingaskala Paulingaskali Paulinga. Czasami nawet nazywa się je kryształami makromolekularnymi lub olbrzymimi kryształami molekularnymi. Atomy w takim krysztale tworzą struktury trójwymiarowe, a do tworzenia wiązań wykorzystują elektrony, znajdujące się na ostatniej powłoce, tzw. elektrony walencyjne.

Diament - najtwardszy z minerałów występujących naturalnie na Ziemi

Diament, to odmiana alotropowa węgla, w której atomy połączone są za pomocą wiązań kowalencyjnych, tworząc kryształ kowalencyjny. Każdy z atomów węgla jest powiązany z czterema innymi atomami węgla, które tworzą zwartą strukturę.

R1ZCHJKzLx905
Film nawiązujący do treści materiału

Diament jest najtwardszym minerałem, występującym naturalnie na Ziemi. Jego twardość wynosi 10skali Mohsaskala mohsaskali Mohsa. Nie przewodzi prądu elektrycznego, ponieważ wszystkie elektrony walencyjne są „uwspólniane” przez wiązania węgiel‑węgiel. Krystalizuje w układzie regularnym.

W roku 2004 Andriej GejmKonstanstin Nowosiołow opublikowali pracę, opisującą metodę wytwarzania grafenu dwuwymiarowej odmiany alotropowejalotropiaalotropowej węgla. Miał być grubości jednego atomu węgla, a w strukturze przypominać grafitgrafitgrafit, z tym że pierścienie nie tworzyły wielu warstw. W przeciwieństwie do grafitu, grafen jest materiałem niezwykle wytrzymałym i lekkim. Pierwszą metodą wytwarzania grafenu było odrywanie cienkich warstw grafitu za pomocą taśmy klejącej. W 2014 roku GejmNowosiołow otrzymali Nagrodę Nobla z dziedziny fizyki za badanie właściwości grafenu. W galerii poniżej przedstawiono laureatów oraz strukturę grafenu.

bg‑gold

Jakie związki tworzą kryształy kowalencyjne?

R1QuhvAonEb30
1. Azotek boru (BN) może odkrystalizować w dwóch odmianach: heksagonalnej i regularnej. Na rysunku przedstawiono fragment struktury krystalicznej heksagonalnego azotku boru (niebieskie kulki – atom azotu, butelkowe – atom boru), gdzie każdy atom boru połączony jest pojedynczym wiązaniem z trzema atomami azotu oraz każdy atom azotu połączony jest pojedynczym wiązaniem z trzema atomami boru, tworząc płaską strukturę przypominającą plaster miodu składający się z sześciokątów foremnych. Na rysunku przedstawiono dwie takie warstwy ułożone równolegle względem siebie. Opis. Fragment struktury krystalicznej heksagonalnego azotku boru (niebieskie kulki – atom azotu, butelkowe – atom boru). Tworzy on strukturę podobną do grafitu. Na rysunku przedstawiono fragment struktury krystalicznej regularnego azotku boru (niebieskie kulki – atom azotu, butelkowe – atom boru). Każdy atom azotu połączony jest pojedynczymi wiązaniami z czterema atomami boru, a atomy boru połączone są pojedynczymi wiązaniami z czterema atomami azotu, tworząc strukturę trójwymiarową. Opis. Fragment struktury krystalicznej regularnego azotku boru (niebieskie kulki – atom azotu, butelkowe – atom boru). Tworzy on strukturę podobną do diamentu. Jest drugim najtwardszym na Ziemi materiałem, zaraz po diamencie., 2. Fosforek glinu (AlP). Fragment struktury krystalicznej fosforku glinu (pomarańczowe kulki – atom fosforu, różowe – atom glinu). Każdy atom fosforu połączony jest wiązaniami pojedynczymi z czterema atomami glinu, a każdy atom glinu połączony jest z czterema atomami fosforu, tworząc strukturę przestrzenną. Opis. Fragment struktury krystalicznej fosforku glinu (pomarańczowe kulki – atom fosforu, różowe – atom glinu)., 3. Węglik krzemu (SiC). Fragment struktury krystalicznej węgliku krzemu (atomy węgla – szare, atomy krzemu – bordowe). Każdy atom krzemu połączony jest wiązaniami pojedynczymi z czterema atomami węgla, a każdy atom węgla połączony jest z czterema atomami krzemu, tworząc strukturę przestrzenną. Opis. Fragment struktury krystalicznej węgliku krzemu (atomy węgla – szare, atomy krzemu – bordowe). Wykazuje się dużą trwałością, jest używany jako materiał ścierny.
Źródło: GroMar Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
1
Polecenie 1

Zapoznaj się z modelami 3D kryształów kowalencyjnych, a następnie rozwiąż zadania.

Pokaż instrukcjegraywhite
R17H7DACewtBA
Model 3D
Źródło: GroMar Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
ROlkOQOnGgMYt
Cechy kryształów kowalencyjnych
Źródło: GroMar Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Polecenie 1
R1dmNzHqAUhdQ
Scharakteryzuj budowę diamentu. Dlaczego diament jest twardy?
bg‑gold

Jakie właściwości mają kryształy kowalencyjne?

Jak możesz zauważyć w powyższych przykładach, większość kryształów kowalencyjnych to struktury w układzie regularnymregularny układukładzie regularnym bądź heksagonalnym. Rodzaje wiązań, jakie w nich występują, mają charakter kowalencyjny. Mogą się składać z atomów jednego pierwiastka, jak np. węgla w strukturze diamentu, mogą to być również kryształy związków, takich jak AlC, SiC czy BN. Wspólną cechą tych kryształów jest ich budowa. Związki te mają budowę podobną do diamentu, tworzą niekończące się struktury, w których wszystkie indywidua powiązane są wiązaniami kowalencyjnymi (atomowymi). Z budowy sieci krystalicznej substancji wynika ich twardość.

Kryształy kowalencyjne charakteryzują się także wysoką temperaturą topnienia, nie przewodzą prądu elektrycznego.

RW5QTqwssbyzL
Ćwiczenie 1
Atomy w kryształach kowalencyjnych: Możliwe odpowiedzi: 1. mogą się swobodnie przemieszczać, 2. połączone są za pomocą wiązania kowalencyjnego, 3. ulegają drganiom, 4. nie ulegają drganiom, 5. nie mają ściśle określonego miejsca w sieci przestrzennej
RN6Ous6gQtbd6
Ćwiczenie 2
Wybierz odpowiedź w której są podane tylko kryształy kowalnycjne. Możliwe odpowiedzi: 1. diament, chlorek sodu, cyrkon, 2. diament, fosforek glinu, węglik krzemu, 3. fosforek glinu, cyrkon, węglik krzemu, 4. azotek boru, cyrkon, węglik krzemu
bg‑blue

Notatnik

R17TY7A3VUjRk
(Uzupełnij).
Źródło: Gromar Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
skala Paulinga
skala Paulinga

umowna skala elektroujemności pierwiastków opracowana przez L.C. Paulinga w 1932r.

skala Mohsa
skala Mohsa

jest to dziesięciostopniowa skala określająca względną twardość minerałów. Została stworzona przez Friedricha Mohsa1812 roku

R8aKy1SBXkhkU1
Skala twardości Mohsa.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., CC BY-SA 3.0, https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/.
alotropia
alotropia

(gr. állos „obcy”, „inny”, trópos „sposób”, „postać”) występowanie tego samego pierwiastka chemicznego w dwóch lub więcej odmianach, znajdujących się w tym samym stanie skupienia. Odmiany alotropowe pierwiastka mogą się różnić między sobą strukturą krystaliczną lub ilością atomów w cząsteczce

grafit
grafit

odmiana alotropowa węgla, grafit jest kruchy oraz przewodzi prąd elektryczny

regularny układ
regularny układ

układ krystalograficzny, w którym wszystkie boki komórki krystalicznej mają identyczną długość (a=b=c) oraz wszystkie kąty są proste (α=β=γ=90°)