Ilustracja składa się z dwóch części. W pierwszej z nich przedstawiono cząsteczkę A oraz jej lustrzane odbicie B; Cząsteczka po lewej stronie lustra zbudowana jest z atomu węgla reprezentowanego przez szarą kulkę, która to łączy się z czterema różnymi kulkami rozmieszczonymi w przestrzeni w taki sposób, że kulki związane z atomem węgla znajdowałyby się w narożach tetraedru, zaś atom węgla w środku. Zatem atom węgla łączy się z atomem chloru znajdującym się po jego lewej stronie po skosie w dół w płaszczyźnie monitora. Dalej u góry związany jest z atomem wodoru, który również znajduje się w płaszczyźnie monitora. Po prawej stronie po skosie w dół, za płaszczyznę monitora od atomu węgla odchodzi atom fluoru, zaś po skosie w dół przed płaszczyznę monitora - atom bromu. Atom bromu reprezentuje duża, czerwona kulka, atom chloru, nieco mniejsza zielona, jeszcze mniejsza od niego żółta kulka odpowiada atomowi fluoru, a najmniejsza biała kulka atomowi wodoru. Prostopadle do płaszczyzny monitora, po prawej stronie opisanej cząsteczki znajduje się lustro. Po jego prawej stronie przedstawiono odbicie lustrzane cząsteczki C H B r C l F, która to jest cząsteczką chiralną. Jej odbiciem jest struktura zbudowana z atomu węgla połączonego z czterema różnymi podstawnikami. Z atomem chloru odchodzącym od atomu węgla w płaszczyźnie monitora w prawą stronę, w dół po skosie. Dalej atom węgla łączy się z atomem wodoru znajdującym się u góry, również w płaszczyźnie monitora. Po lewej stronie od atomu węgla po skosie w dół, przed płaszczyznę monitora odchodzi atom bromu, zaś po skosie w dół za płaszczyznę monitora atom fluoru. Atomy są reprezentowane przez analogiczne kulki, jak opisano dla pierwszej cząsteczki. Poniżej znajduje się nałożenie obu struktur. Próbując nałożyć je na siebie, zawsze dwa podstawniki spośród czterech będą zamienione miejscami. Tutaj przedstawiono nałożenie w sposób następujący. W obu strukturach w płaszczyźnie monitora znajdują się atomy węgla, od których do góry odchodzą również w tej płaszczyźnie atomy wodoru, a także w prawą stronę, po skosie w dół odchodzą atomy fluoru. Zamienione są zatem atomy bromu i chloru, w przypadku pierwszej struktury, atom chloru znajduje po lewej stronie, po skosie w dół za płaszczyzną monitora, względem atomu węgla, z kolei w przypadku drugiej struktury w miejscu tym znajduje się atom bromu. W przypadku pierwszej cząsteczki A atom bromu znajduje się przed płaszczyzną monitora po lewej stronie po skosie w dół, w analogicznym miejscu w strukturze B znajduje się atom chloru. Atomy chloru (zielone kulki) i atomy bromu (kulki czerwone), nie pokrywają się.

Ilustracja przedstawia cząsteczkę $\text{CHBrClF}$ w projekcji Fischera. Wzory te są dwuwymiarowe, jednak dzięki kilku zasadom umożliwiają odwzorowanie przestrzenne cząsteczki. Cząsteczka $\text{CHBrClF}$ w projekcji Fischera reprezentowana jest przez dwa odcinki (usytuowane pionowo i poziomo oraz przecinające się pod kątem prostym). Punkt przecięcia odcinków symbolizuje atom węgla, zaś na końcach odcinków zapisywane są podstawniki. I tak, idąc zgodnie z ruchem wskazówek zegara u góry znajduje się atom bromu $\text{Br}$, po prawej stronie atom fluoru $\text{F}$, na dole atom chloru $\text{Cl}$, a polewej stronie atom wodoru $\text{H}$

Ilustracja składa się z dwóch części. W pierwszej z nich przedstawiono cząsteczkę wody i jej lustrzane odbicie. Każda z cząsteczek zbudowana jest z atomu tlenu reprezentowanego przez dużą, czerwoną kulkę oraz z dwóch atomów wodoru, którym odpowiadają małe, białe kulki. Atom tlenu łączy się za pomocą wiązań pojedynczych z dwoma atomami wodoru. Pomiędzy atomami występuje taki sam kąt rozwarty wynoszący w przybliżeniu sto cztery stopnie, a wszystkie atomy znajdują się w jednej płaszczyźnie, to jest w płaszczyźnie monitora. Zatem woda ${\text{H}}_2\text{O}$ jest cząsteczką achiralną. Poniżej przedstawiono nałożenie dwóch cząsteczek wody, który atomy nakładają się na siebie.