Na ilustracji przedstawiono fragment łańcucha białkowego. Zaczynając od lewej strony zapisano wielokropek oznaczający powtarzalność owego fragmentu. Od niego poprowadzono wiązanie pojedyncze na ukos w dół do atomu azotu $\text{N}$. Od niego odchodzą dwa wiązania pojedyncze: jedno w dół do atomu wodoru $\text{H}$, a drugie na ukos w górę do grupy $\text{CH}$. Od niej poprowadzone są dwa wiązania pojedyncze: jedno w górę do symbolu ${\text{R}}_1$, oznaczającego łańcuch węglowy, a drugie na ukos w dół do atomu węgla $\text{C}$, który zaznaczono kolorem zielonym. Od atomu węgla odchodzą dwa wiązania zapisane na zielono: podwójne w dół do atomu tlenu $\text{O}$, zaznaczonego kolorem zielonym, i pojedyncze na ukos w górę do atomu azotu $\text{N}$, również zaznaczono kolorem zielonym. Wiązanie między atomem węgla a atomem azotu oznaczono zieloną strzałką i opisano jako „wiązanie peptydowe". Od atomu azotu odchodzą dwa pojedyncze wiązania: jedno w górę do atomu wodoru $\text{H}$, zaznaczono kolorem zielonym i drugie na ukos w dół do grupy $\text{CH}$. Cały fragment oznaczony na zielono opisano jako „ugrupowanie peptydowe". Od grupy $\text{CH}$ poprowadzono dwa wiązania pojedyncze: jedno w dół do symbolu ${\text{R}}_2$, oznaczającego łańcuch węglowy, a drugie na ukos w dół do atomu węgla $\text{C}$. Od niego poprowadzone są dwa wiązania: podwójne w górę do atomu tlenu i jedno na ukos w dół do wielokropka oznaczającego powtarzalność owego fragmentu.

Na ilustracji ukazano trzy modele różnych struktur białek. Pierwszy model od lewej ma postać cienkich, błękitnych, połączonych ze sobą patyczków, tworzących niepełne pięcio— i sześciokąty, których końcówki mają ciemnoniebieskie , czerwone oraz żółte kolory. Ich połączenia są splątane ze sobą i tworzą nieregularny kształt. Drugi model zbudowany jest z fioletowych spirali, przypominających kabel telefoniczny, połączonych ze sobą kolejno cieńszymi biało‑niebieskimi nićmi, następnie przechodzącymi w żółte, podłużne, płaskie połączenie, które ponownie łączy się z biało‑niebiskimi nićmi. Trzeci model posiada nieregularny kształt, przypominający eksplozję. Jego powierzchnia jest pokryta plamami czterech kolorów: niebieskiego, białego, zielonego i czerwonego.

Na ilustracji ukazano pomarańczowy schemat, na samej górze znajduje się napis: Podział cukrów. Odchodzą od niego dwie odnogi, kolejno od lewej: cukry proste — glukoza, fruktoza ${\text{C}}_6{\text{H}}_{12}{\text{O}}_6$ oraz cukry złożone, od których również odchodzą dwa rozgałęzienia. Od lewej są to: dwucukry — sacharoza, maltoza, laktoza ${\text{C}}_{12}{\text{H}}_{22}{\text{O}}_{11}$ oraz wielocukry — skrobia, celuloza, glikogen ${\left({\text{C}}_6{\text{H}}_{10}{\text{O}}_5\right)}_{\text{n}}$.

Na ilustracji przedstawiono tabelę porównującą właściwości glukozy i fruktozy. Składa się ona z sześciu wierszy i trzech kolumn, gdzie pierwsza kolumna zawiera opisy zawartości poszczególnych wierszy, kolejno od góry są to: Cukier prosty, Wzór sumaryczny, Wzór półstrukturalny, Występowanie, Właściwości fizyczne i Właściwości chemiczne. W pierwszej kolumnie opisana została glukoza, a w drugiej — fruktoza. Wzór sumaryczny jest taki sam dla obu związków, a jest to ${\text{C}}_6{\text{H}}_{12}{\text{O}}_6$. Wzór półstrukturalny glukozy ma kształt sześciokąta, w jego pięciu rogach znajdują się atomy węgla $\text{C}$, a w jednym — atom tlenu $\text{O}$. Od czterech atomów węgla odchodzą po dwa wiązania pojedyncze, przy jednym z nich znajduje się jeden atom wodoru $\text{H}$, a przy drugim — grupa $\text{OH}$. Od jednego atomu węgla, znajdującego się na lewo od atomu tlenu odchodzą dwa wiązania pojedyncze, przy jednym z nich znajduje się jeden atom wodoru $\text{H}$, a przy drugim — grupa ${\text{CH}}_2\text{OH}$. Wzór półstrukturalny fruktozy ma kształt pięciokąta, w jego czterech rogach znajdują się atomy węgla $\text{C}$, a w jednym — atom tlenu $\text{O}$. Od dwóch atomów węgla odchodzą po dwa wiązania pojedyncze, przy jednym z nich znajduje się jeden atom wodoru $\text{H}$, a przy drugim — grupa $\text{OH}$. Od jednego atomu węgla, znajdującego się na lewo od atomu tlenu odchodzą dwa wiązania pojedyncze, przy jednym z nich znajduje się jeden atom wodoru $\text{H}$, a przy drugim — grupa ${\text{CH}}_2\text{OH}$. Od jednego atomu węgla, znajdującego się na prawo od atomu tlenu odchodzą dwa wiązania pojedyncze, przy jednym z nich znajduje się grupa $\text{OH}$, a przy drugim — grupa ${\text{CH}}_2\text{OH}$. Oba związki występują w owocach i warzywach oraz w kwiatach i miodach. Właściwości fizyczne glukozy i fruktozy są również takie same: są to białe substancje stałe, dobrze rozpuszczalne w wodzie. Związki te różnią się nieco właściwościami chemicznymi. Glukoza ma słodki smak, posiada właściwości redukujące i ulega fermentacji alkoholowej. Fruktoza ma smak słodszy od glukozy, również posiada właściwości redukujące i ulega fermentacji alkoholowej.