Czasowniki w języku łacińskim
In initio repetitioIn initio repetitio: To już wiesz
Istnieją języki, w których funkcje wyrazów w zdaniu są oddawane poprzez szyk. Takim językiem jest np. angielski, w którym brak jest fleksjifleksji.
Po wykonaniu tego polecenia zauważyłeś/zauważyłaś pewne prawidłowości. Język polski nie trzyma się „kurczowo” pozycji wyrazów w zdaniu. Co zatem wpływa na to, że zdanie jest dla nas zrozumiałe?
Tym czynnikiem jest fleksja, czyli odmiana.
Podobnie, jak polszczyzna, łacina nie jest językiem pozycyjnym - posiada fleksję.
Zapoznaj się ze schematem budowy form fleksyjnych.
Mapa myśli.
Elementy należące do kategorii FORMY FLEKSYJNE
· Nazwa kategorii: Końcówka fleksyjna: część gramatyczna wyrazu dodawana do tematu fleksyjnego. Wyróżniamy dwa typy końcówek:
· Nazwa kategorii: Temat fleksyjny: część wyrazu, która pozostaje niezmienna w różnych formach tego samego wyrazu w procesie odmiany (fleksji). Jest nośnikiem znaczenia leksykalnego wyrazu
Koniec elementów należących do kategorii FORMY FLEKSYJNE
Elementy należące do kategorii Końcówka fleksyjna: część gramatyczna wyrazu dodawana do tematu fleksyjnego. Wyróżniamy dwa typy końcówek:
· Nazwa kategorii: osoby/osobowa: w odmianie czasownika
· Nazwa kategorii: przypadka: w odmianie rzeczownika, przymiotnika, liczebnika, zaimka
Koniec elementów należących do kategorii Końcówka fleksyjna: część gramatyczna wyrazu dodawana do tematu fleksyjnego. Wyróżniamy dwa typy końcówek:
W tym module zajmiemy się odmianą czasowników łacińskich.
Z odmianą rzeczowników zapoznasz się w module: Różne odmiany łacińskich rzeczowników.
utworzysz tematy czasowników
odmienisz czasowniki w wymaganych trybach, czasach i stronach
wykonasz różnorodne ćwiczenia wymagające znajomości odmiany oraz tłumaczenia form fleksyjnych czasowników na język polski
przetłumaczysz formy koniugacyjne w ćwiczeniach i tekstach
Słownik łacińsko‑polski
na początek powtórzenie; odwołanie się do posiadanej wiedzy
Słownik pojęć
łac. flexio – zginanie, zmienianie; dział morfologii zajmujący się odmianą wyrazów
morfem końcowy, służący wyrażaniu funkcji składniowej wyrazu w zdaniu
gr. morphe – kształt, forma; najmniejsza jednostka języka, która ma znaczenie lub funkcję gramatyczną. Może to być np. rdzeń wyrazu (jak „kot” w „kotek”) lub końcówka (jak „-ek” w „kotek”)
gr. morphe – kształt, forma; logos – słowo, myśl, rozumowanie; dział gramatyki dotyczący budowy i odmiany wyrazów