RGDO6MBCPO3UR
Fotografia przedstawia fragment strony średniowiecznej księgi liturgicznej, zapisanej w języku łacińskim. Tekst połączony jest z zapisem muzycznym w formie dużych, kwadratowych nut umieszczonych na czerwonych liniach pięciolinii. Na marginesie dolnym po lewej stronie znajduje się duża, ozdobna litera inicjałowa w kolorze złotym i pomarańczowym, otoczona niebieskim ornamentem. Wewnątrz litery - postać w aureoli, ubrana w długą szatę, siedząca na tronie i trzymająca otwartą księgę. Tekst łaciński pisany jest dużymi, czarnymi literami gotyckimi, a niektóre fragmenty wyróżnione są czerwonym atramentem.

Różne odmiany łacińskich rzeczowników 

Fragment rękopisu z Antyfonarza, autorstwa Cenni di Francesco di ser Cenni, XIV/XV w., Walters Art Museum, Baltimore (USA)
Źródło: dostępny w internecie: wikimedia org., domena publiczna.

Iin initio repetitioIn initio repetitioin initio repetition initio repetitio: To już wiesz

Język łaciński, tak jak polszczyzna, jest fleksyjny. 

Na początek zapoznaj się zatem ze schematem budowy łacińskich form fleksyjnych.

1
RMQGH6D621VNB1

Mapa myśli.

Elementy należące do kategorii FORMY FLEKSYJNE

·         Nazwa kategorii: Końcówka fleksyjna: część gramatyczna wyrazu dodawana do tematu fleksyjnego. Wyróżniamy dwa typy końcówek:

·         Nazwa kategorii: Temat fleksyjny: część wyrazu, która pozostaje niezmienna w różnych formach tego samego wyrazu w procesie odmiany (fleksji). Jest nośnikiem znaczenia leksykalnego wyrazu

Koniec elementów należących do kategorii FORMY FLEKSYJNE

Elementy należące do kategorii Końcówka fleksyjna: część gramatyczna wyrazu dodawana do tematu fleksyjnego. Wyróżniamy dwa typy końcówek:

·         Nazwa kategorii: osoby/osobowa: w odmianie czasownika

·         Nazwa kategorii: przypadka: w odmianie rzeczownika, przymiotnika, liczebnika, zaimka

Koniec elementów należących do kategorii Końcówka fleksyjna: część gramatyczna wyrazu dodawana do tematu fleksyjnego. Wyróżniamy dwa typy końcówek:

Jak wynika ze schematu łacińskie rzeczowniki, przymiotniki, zaimki i liczebniki odmieniają się przez przypadki. Identycznie, jak w języku polskim, choć przypadków w łacinie jest mniej. 

Nie dziwi cię, że w polskim zdaniu: Widzę dziewczynkę, rzeczownik ma inne zakończenie, niż w mianowniku (dziewczynka). 

RXUJETUU5OMP7
Grafika przedstawiająca dziewczynkę.
Źródło: Ilustracja wygenerowana za pomocą narzędzia AI Canva, domena publiczna.

To samo zjawisko zachodzi w łacińskim. W zdaniu: Videovideo, ere, vidi, visumVideo puellampuella,-ae fpuellam rzeczownik ma końcówkę -am, choć w mianowniku brzmi on - puellapuella,-ae fpuella.

Łacina posiada pięć wzorów odmian przez przypadki, czyli pięć deklinacji. O tym, według której deklinacji należy odmienić dany rzeczownik, decyduje jego forma podstawowa.forma podstawowa forma podstawowa. Deklinacje od I do V poznasz w poszczególnych rozdziałach tego modułu. 

Dla utwalenia wiedzy dotyczącej deklinacji wykonaj ćwiczenie. 

R19DZ3MF78BA3
Ćwiczenie 1
Zaznacz poprawne wyrazy i grupy słów. Spośród trzech głównych wzorów osobowych ważnych w średniowieczu: władcy, rycerza i świętego tylko ten (tu wybierz: ostatni / pierwszy / drugi) miał pozastanowy charakter. Wyniesienie na ołtarze mogło być udziałem (tu wybierz: i bogatych, i biednych / wyłącznie duchownych / wyłącznie świeckich). Jedną z propagowanych w tej epoce dróg do świętości było (tu wybierz: życie w ascezie / udanie się do klasztoru / walka z poganami).
bg‑gold
Twoje cele

utworzysz tematy rzeczowników 

odmienisz rzeczowniki deklinacji I‑V przez przypadki

wykonasz różnorodne ćwiczenia wymagające znajomości odmiany oraz  tłumaczenia form fleksyjnych rzeczowników na język polski

przetłumaczysz formy deklinacyjne w ćwiczeniach i tekstach

forma podstawowa 

Słownik łacińsko‑polski

in initio repetitio
in initio repetitio

na początek powtórzenie; odniesienie się do posiadanej wiedzy

puella,-ae f
puella,-ae f

dziewczynka

video, ere, vidi, visum
video, ere, vidi, visum

widzieć

Słownik pojęć 

fleksja
fleksja

łac. flexio – zginanie, zmienianie;  dział morfologii zajmujący się odmianą wyrazów.

końcówka fleksyjna
końcówka fleksyjna

morfem końcowy, służący wyrażaniu funkcji składniowej wyrazu w zdaniu.

morfem
morfem

gr. morphe – kształt, forma; najmniejsza jednostka języka, która ma znaczenie lub funkcję gramatyczną. Może to być np. rdzeń wyrazu (jak „kot” w „kotek”) lub końcówka (jak „-ek” w „kotek”)