RNXmDo1jOmvcz
Zdjęcie przedstawia idący ulicą tłum manifestujących ludzi. Trzymają transparenty.

Polityka i kultura polityczna

Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.

Kultura polityczna

Twoje cele
  • Wyjaśnisz pojęcia kultury politycznej i obywatelskiej.

  • Przeanalizujesz rodzaje kultury politycznej wyróżnione przez Gabriela AlmondaSidneya Verbę.

  • Rozważysz, jaki jest dominujący typ kultury politycznej we współczesnej Polsce.

bg‑gray2

Czasem z ust polityków, dziennikarzy lub innych komentatorów życia społeczno‑politycznego w Polsce słyszymy, że w naszym kraju brakuje kultury politycznej. Określenie to najczęściej używane jest w kontekście sugerującym brak kultury osobistej osób zaangażowanych w politykę. Tymczasem pojęcie kultury politycznej na gruncie naukowym jest znacznie szersze. Przekonajmy się, co oznacza i jakie rodzaje kultury politycznej można wyróżnić. Pozwoli to na podjęcie próby oceny stanu kultury politycznej w Polsce.

Definicja kultury politycznej

Kultura polityczna to – według Encyklopedii PWNw najszerszym ujęciu część kultury społeczeństwa odnosząca się do sfery polityki, a więc do zachowań politycznych rządzących i rządzonych, stylu przywództwa politycznego, stosunku jednostki do państwa oraz zakresu ingerencji państwa w życie prywatne.

Można zatem powiedzieć, że kultura polityczna społeczeństwa to zbiór indywidualnych postaw i orientacji wobec polityki, występujących wśród członków systemu politycznego.

1
Ćwiczenie 1

Zapoznaj się z tekstami źródłowymi i wykonaj polecenie.

Źródło I

1
Hanna Sommer Wybrane komponenty kultury politycznej i ich wpływ na percepcję państwa

Pojęcie kultury politycznej jest złożone. Jego zdefiniowanie, ze względu na interdyscyplinarność, stanowi pewną trudność, ponieważ wymaga podjęcia pogłębionej analizy, jest różnie rozumiane i omawiane w odmienny sposób. Jednak z całą pewnością można powiedzieć, że kultura polityczna nie jest określeniem wartościującym.

CART1 Źródło: Hanna Sommer, Wybrane komponenty kultury politycznej i ich wpływ na percepcję państwa, „Humanities and Social Sciences” 2015, nr 22 (1), s. 219–230.

Źródło II

1
folt37 Historyczny przyczynek niskiej kultury politycznej w Polsce

Wielu socjologów społecznych dowodzi, że niski poziom polskiej kultury politycznej ma źródła w długoletniej eksterminacji naszej elity narodowej reprezentowanej głównie przez inteligencję z warstwą intelektualistów na czele. (...) Niska kultura polityczna społeczeństwa powoduje niewiarygodnie naiwną łatwowierność prostych ludzi w uleganiu propagandzie partii politycznych dewastujące resztki trzeźwych ocen aktualnych, politycznych zawirowań w Polsce.

CART2 Źródło: folt37, Historyczny przyczynek niskiej kultury politycznej w Polsce, 14.01.2017, dostępny w internecie: salon24.pl [dostęp 28.04.2020].
R1ZxhwiBoHfnN
Rozstrzygnięcie: (Wybierz: tak, nie) Uzasadnienie: (Uzupełnij).

Klasyfikacja kultur politycznych

Dwaj słynni badacze kultury politycznej – Gabriel AlmondSidney Verba – stworzyli klasyfikację różnych rodzajów kultury politycznej, wyróżniając kulturę zaściankową (parafialną), podporządkowania (poddańczą) oraz uczestnictwa. Naukowcy zwracają uwagę, że kultura polityczna społeczeństwa uzależniona jest od dwóch elementów:

Na tej podstawie AlmondVerba wyróżnili trzy rodzaje kultury politycznej:

R1amjxokqTg2P1
Prezentacja.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.

AlmondVerba zauważają, że kultury polityczne rzadko odpowiadają powyższym typom idealnym; w rzeczywistości najczęściej występują formy mieszane.

Zamieszczona poniżej animacja umożliwi ci ustalić rodzaj kultury politycznej w oparciu o przykłady zaczerpnięte z codziennego życia.

R15eJiIaSbZrA
Film opowiada o kulturze politycznej.
1
RxmO4Iw2YR65e1
Ćwiczenie 2
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
1
Ćwiczenie 2
R153EFMBLHAZA
Wiedza (kultura zaściankowa): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno‑polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno‑politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno‑politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów. Wiedza (kultura podporządkowania): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno‑polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno‑politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno‑politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów. Wiedza (kultura uczestnictwa): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno‑polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno‑politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno‑politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów. Zaangażowanie (kultura zaściankowa): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno‑polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno‑politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno‑politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów. Zaangażowanie (kultura podporządkowania): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno‑polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno‑politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno‑politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów. Zaangażowanie (kultura uczestnictwa): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno‑polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno‑politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno‑politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów. Przykład (kultura zaściankowa): a. Sonda uliczna 1, b. Sonda uliczna 2, c. Sonda uliczna 3 Przykład (kultura podporządkowania): a. Sonda uliczna 1, b. Sonda uliczna 2, c. Sonda uliczna 3 Przykład (kultura uczestnictwa): a. Sonda uliczna 1, b. Sonda uliczna 2, c. Sonda uliczna 3. (Uzupełnij).
1
1
Polecenie 1
R1AHHLpOyTeC01
Zastanów się, jakich argumentów dla obrony swojej postawy najczęściej używają osoby reprezentujące dany typ kultury politycznej. Stwórz listę przykładów do podanych haseł: 1. Kultura zaściankowa. 2. Kultura podporządkowania. 3. Kultura uczestnictwa.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Polecenie 1
R1LRXp1GsYLHS
(Uzupełnij).
1
Polecenie 2

Sformułuj swoją opinię na temat kultury politycznej obywateli, których frekwencja na wyborach wygląda tak, jak przedstawiono to na wykresie.

R1CmkZmqNzoqo1
Wykres kolumnowy. Frekwencja wyborcza w I turze wyborów po roku 1989 (dane w procentach). Lista elementów: 1. zestaw danych:rok: 1990wybory parlamentarne: 0wybory prezydenckie: 60.632. zestaw danych:rok: 1991wybory parlamentarne: 43.2wybory prezydenckie: 03. zestaw danych:rok: 1993wybory parlamentarne: 52.13wybory prezydenckie: 04. zestaw danych:rok: 1995wybory parlamentarne: 0wybory prezydenckie: 64.75. zestaw danych:rok: 1997wybory parlamentarne: 47.93wybory prezydenckie: 06. zestaw danych:rok: 2000wybory parlamentarne: 0wybory prezydenckie: 61.127. zestaw danych:rok: 2001wybory parlamentarne: 46.29wybory prezydenckie: 08. zestaw danych:rok: 2005wybory parlamentarne: 40.57wybory prezydenckie: 49.749. zestaw danych:rok: 2007wybory parlamentarne: 53.88wybory prezydenckie: 010. zestaw danych:rok: 2010wybory parlamentarne: 0wybory prezydenckie: 54.9411. zestaw danych:rok: 2011wybory parlamentarne: 48.92wybory prezydenckie: 012. zestaw danych:rok: 2015wybory parlamentarne: 50.92wybory prezydenckie: 48.9613. zestaw danych:rok: 2019wybory parlamentarne: 61.74wybory prezydenckie: 0
Wykres przybiera wartości zerowe dla lat, w których nie odbyły się dane wybory.

Oprac. na podst. pkw.gov.pl.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
RhpyWQGJsgLQD
(Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 3

Przeanalizuj wykres i wykonaj polecenie.

R18Zt9kNqcCTC
Wykres pierścieniowy o tytule Jak określił(a)by Pan(i) swoje zainteresowanie polityką? Lista elementów: Żadne — praktycznie mnie to nie interesuje; Wartość: 16; Udział procentowy: 16%Niewielkie — często umykają mojej uwadze ważne wydarzenia; Wartość: 22; Udział procentowy: 22%Średnie — śledzę jedynie duże wydarzenia; Wartość: 45; Udział procentowy: 45%Duże — dosyć uważnie śledzę politykę; Wartość: 12; Udział procentowy: 12%Bardzo duże — uważnie śledzę prawie wszystko w polityce; Wartość: 5; Udział procentowy: 5%
Oprac. na podst.: Agnieszka Cybulska, Monolog, dialog czy kłótnia – Polaków rozmowy o polityce, Komunikat badań z CBOS, nr 153/2017, cbos.pl, [online, dostęp: 28.04.2020].
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
RNIYZ03cwV2sn
Podaj, w jakim stopniu odpowiedzi respondentów świadczą o występowaniu w Polsce kultury politycznej typu zaściankowego. Odpowiedź uzasadnij, przywołując odpowiednie dane liczbowe. (Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 4

Przeanalizuj wykres i wykonaj polecenie.

R18Zt9kNqcCTC
Wykres pierścieniowy o tytule Jak określił(a)by Pan(i) swoje zainteresowanie polityką? Lista elementów: Żadne — praktycznie mnie to nie interesuje; Wartość: 16; Udział procentowy: 16%Niewielkie — często umykają mojej uwadze ważne wydarzenia; Wartość: 22; Udział procentowy: 22%Średnie — śledzę jedynie duże wydarzenia; Wartość: 45; Udział procentowy: 45%Duże — dosyć uważnie śledzę politykę; Wartość: 12; Udział procentowy: 12%Bardzo duże — uważnie śledzę prawie wszystko w polityce; Wartość: 5; Udział procentowy: 5%
Oprac. na podst.: Agnieszka Cybulska, Monolog, dialog czy kłótnia – Polaków rozmowy o polityce, Komunikat badań z CBOS, nr 153/2017, cbos.pl, [online, dostęp: 28.04.2020].
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
RNIYZ03cwV2sn
Podaj, w jakim stopniu odpowiedzi respondentów świadczą o występowaniu w Polsce kultury politycznej typu zaściankowego. Odpowiedź uzasadnij, przywołując odpowiednie dane liczbowe. (Uzupełnij).

Kultura obywatelska

Kultura obywatelska jest kulturą mieszaną – połączeniem kultury zaściankowej, podporządkowania i uczestniczącej. Naukowcy wskazują, że elementy każdej z tych kultur odgrywają ważną rolę dla stabilności systemu demokratycznego. Obywatelskość kojarzy nam się najczęściej z postawą aktywności, świadomego, racjonalnego i odpowiedzialnego działania obywateli na rzecz społeczeństwa i państwa, czyli z postawą, do jakiej szkoły starają się wychowywać uczniów. Tymczasem równie ważnymi elementami kultury obywatelskiej, w rozumieniu AlmondaVerby, są:

  • (okresowa) pasywność, związana z kulturą podporządkowania;

  • zachowanie tradycyjnych więzi (rodzinnych lub funkcjonujących w ramach małych wspólnot), typowe dla kultury zaściankowej.

To właśnie ten mieszany charakter kultury obywatelskiej jest paradoksalnie czynnikiem stabilizującym i konsolidującym system demokratyczny. Elementy kultury zaściankowej decydują o zmiennym stopniu zaangażowania obywateli w życie polityczne i ich zainteresowania tymi kwestiami – prywatne problemy skupiają ich uwagę, odciągając od spraw państwa. W efekcie obywatel nie jest obywatelem aktywnym w sposób ciągły, a jedynie potencjalnie aktywnym, co ułatwia, usprawnia proces decyzyjny i skuteczne zarządzanie państwem jedynie przez wąską grupę wybranych osób.

Elity polityczne powinny jednak być kontrolowane przez obywateli, dlatego ważne jest, by czasami przynajmniej przejawiali chęć uczestnictwa i ingerencji w działania władz. Zdolność podporządkowania się decyzjom władz, nawet tym niepożądanym, jest ważna, ponieważ trudno oczekiwać, że każda decyzja aktualnie rządzącej opcji politycznej będzie podobała się wszystkim obywatelom. Występowanie w kulturze obywatelskiej elementów wszystkich trzech rodzajów kultur politycznych wyróżnionych przez AlmondaVerbę pozwala na specyficzny cykl w ustrojach demokratycznych – okresowa mobilizacja obywateli, by wywrzeć wpływ na władze, przeplata się z wydłużonymi okresami normalizacji polityki przy minimalnym udziale obywateli, w których rząd może skupić się na skutecznym, długofalowym działaniu, a nie jedynie reagowaniu na żądania społeczeństwa.

Mechanizm działa zatem następująco – kiedy problem staje się wystarczająco istotny, by obywatele przedłożyli jego znaczenie nad własne sprawy, aktywizują się oni w celu zmuszenia rządu do podjęcia oczekiwanych działań (lub zaprzestania niepożądanych), rząd reaguje, redukując niepokoje społeczne, a równowaga zostaje przywrócona i można powrócić do normalnego trybu zarządzania państwem.

Ćwiczenie 5
RTlh3k8d8KQav
Na podstawie mechanizmu stabilizacji systemu demokratycznego poprzez funkcjonowanie kultury obywatelskiej według Almonda i Verby, wyjaśnij jaki procent mechanizmu stanowią podane elementy? 1. reakcja rządzących. 2. kultura uczestnictwa: mobilizacja obywateli. 3. sytuacja kryzysowa. 4. kultura podporządkowania: spadek zainteresowania obywateli polityką.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
1
Ćwiczenie 5
R1exAiyip7mHs
(Uzupełnij).
11
Ćwiczenie 6

Przeanalizuj wykres i wykonaj polecenie.

Zainteresowanie polityką

RDHuCT9EbSJHu
Oprac. na podst.: Agnieszka Cybulska, Monolog, dialog czy kłótnia – Polaków rozmowy o polityce, Komunikat badań z CBOS, nr 153/2017, cbos.pl, [online, dostęp: 28.04.2020].
Źródło: Englishsquare sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Ry7kAdl293t1z
Rozstrzygnięcie: (Wybierz: tak, nie) Uzasadnienie: (Uzupełnij).

Podsumowanie

Społeczeństwo obywatelskie charakteryzuje się dużą aktywnością obywateli w życiu społecznym. Podmiotowość obywateli, ich emancypacja, jak i prawa człowieka oraz kultura polityczna wpływają znacząco na kształtowanie się demokracji i na tworzenie aktywnego modelu społeczeństwa w niej uczestniczącego. Wszystkie one są ze sobą związane, pozostają względem siebie w relacjach i mają na siebie wpływ. Nie możemy stworzyć społeczeństwa obywatelskiego bez kultury politycznej na odpowiednim poziomie. Dlatego pojęcie kultury politycznej jest jednym z najważniejszych terminów w naukach społecznych. Jest ono definiowane różnorodnie, bo same definicje kultury i polityki są niejednolite.

1
Ćwiczenie 7

Zapoznaj się z tekstem źródłowym i wykonaj polecenie.

1
Władysław Witwicki Platon: Timaios

W czasach starożytnej Grecji (...) ograniczenie własnej egzystencji do sfery prywatnej było powszechnie potępiane, właściwie każdy pragnął w jakiś sposób móc być częścią życia publicznego swojej „małej ojczyzny” i mieć wpływ na jej losy. Dominowało przekonanie o nadrzędności spraw publicznych nad życiem prywatnym, czyli sprawami „domu” (oikos). Chociażby Platon dał temu wyraz w swym dziele Prawa, w którym to pisze: prawdziwa sztuka współżycia polega na tym, żeby nie o prywatne sprawy dbać przede wszystkim, ale o wspólne – wspólne bowiem jednoczą, a prywatne rozbijają państwo.

CART3 Źródło: Władysław Witwicki, Platon: Timaios, Warszawa 1960, s. 422.
R87fWRsbultjr
Rodzaj kultury politycznej: (Uzupełnij) Uzasadnienie: (Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 8

Zapoznaj się z tekstem, a następnie wykonaj ćwiczenie.

1
Krzysztof Przybyszewski Kultura polityczna w kontekście procesu legitymizującego władzę polityczną

Jeśli chcemy osiągnąć demokrację substancjalną a nie tylko formalną, to wówczas musimy dążyć do konstytuowania się wspólnoty obywateli. Według Harolda D. Lasswela osiągnięcie demokracji substancjalnej (…) będzie możliwe dopiero wówczas, gdy większość obywateli cechować się będzie „osobowością demokratyczną”. (…) Istotę jego myśli daje się ująć następująco: jakość ustroju demokratycznego jest wprost proporcjonalna do „jakości” ludzi go tworzących. „Jakość ludzi” w ustroju demokratycznym mierzona miałaby być stopniem zaawansowania rozwoju „osobowości demokratycznej”. Im więcej ludzi posiadających „osobowość demokratyczną”, tym większa szansa na osiągnięcie konsolidacyjnej demokracji. Innymi słowy, twierdzi, że nie wystarczy zbudowanie struktur demokratycznych, by osiągnąć konsolidacyjną demokrację.

CART4 Źródło: Krzysztof Przybyszewski, Kultura polityczna w kontekście procesu legitymizującego władzę polityczną, „Władza sądzenia” 2014, nr 4, s. 57.
RGwR91vNd7zRM
Wyjaśnij, w jaki sposób kultura polityczna wpływa na rozwój demokracji. (Uzupełnij).

Słownik

kultura
kultura

całokształt duchowego i materialnego dorobku społeczeństwa

kultura osobista 
kultura osobista 

rodzaj kultury, który dotyczy każdego człowieka indywidualnie, a pozwala mu na udane współżycie i komunikację z innymi ludźmi; ogłada, uprzejmość

niepokoje społeczne
niepokoje społeczne

bunty, demonstracje, inne publiczne i masowe wystąpienia społeczeństwa wywołane sytuacją kryzysową, na którą społeczeństwo oczekuje reakcji rządzących

system polityczny
system polityczny

ogół organów państwowych, partii politycznych oraz organizacji i grup społecznych (formalnych i nieformalnych), uczestniczących w działaniach politycznych w ramach danego państwa oraz ogół generalnych zasad i norm regulujących wzajemne stosunki między nimi

RyvBYShHL1m6E
(Uzupełnij).