Komunikowanie społeczne
To co już powinieneś wiedzieć a być może nie pamiętasz
Zamieszczone poniżej ćwiczenia i informacje pozwolą Ci przypomnieć sobie wiadomości i umiejętności, które powinieneś posiadać po ukończeniu szkoły podstawowej.
Środki społecznego komunikowania o szerokim zasięgu, czyli prasa, radio, telewizja, internet to nic innego jak środki masowego przekazu inaczej mass media. Są one elementem kultury masowej. Mass media we współczesnym świecie oddziałują na każdy obszar życia człowieka. Rozwój nowoczesnych technologii z pewnością sprzyja szerokiemu spektrum wpływu mass mediów na człowieka i jego życie.
W myśl art. 54 ust. 1 Konstytucji RP, każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji. Wyjaśnij, gdzie twoim zdaniem powinny leżeć granice wolności.
15 lipca obchodzony jest Światowy Dzień bez Telefonu Komórkowego. To nieformalne święto zostało zapoczątkowane przez łańcuszek internautów - wyzwanie, zachęcające do wyłączenia komórki na 24 godziny.
Ze względu na swoją popularność i szybkość przekazywania informacji media odgrywają dużą rolę w życiu publicznym. Umożliwiają obywatelom wyrażanie własnego zdania, opinii. Wpływają na szeroko pojętą wolność słowa. Ułatwiają nawiązywanie kontaktów międzyludzkich. Social media [czyt.: soszial media] gromadzą ludzi o podobnych zainteresowaniach. Ułatwiają znalezienie mieszkania czy pracy. Pomagają w adopcji zwierząt. Ułatwiają organizację różnych działań np. protestów czy zbiórek. Media społecznościowe umożliwiają rozpowszechnianie tzw: fake news, [czyt.: fejk nius] czyli nieprawdziwych lub częściowo nieprawdziwych wiadomości, często o charakterze sensacyjnym. Media są tzw. zjadaczami czasu. Mogą prowadzić do powstawania zaległości edukacyjnych, w obowiązkach domowych czy – w dalszej kolejności – obowiązkach zawodowych. Ułatwiają różnym grupom, osobom manipulowanie użytkownikami.
Pokolenie szklanych ekranów – netoholizm i fonoholizm u dzieciDziecko nie pyta, skąd wziął się Internet, bo nie zna życia bez niego. To takie jego okno na świat. Tu pojawia się niezwykle istotna rola rodzica, którego zadaniem jest edukacja w zakresie zagrożeń, na jakie narażone jest dziecko korzystające z sieci. [...] neto- i fonoholizm to przede wszystkim poważne uzależnienia behawioralne i nie należy ich lekceważyć, a powinno się leczyć, podobnie jak alkoholizm czy uzależnienie od hazardu.
Osoby dotknięte takim uzależnieniem wykazują niemal identyczne objawy, co osoby uzależnione od substancji chemicznych. W obu przypadkach obserwuje się kompulsywne zaspokajanie określonej potrzeby, połączone z utratą kontroli nad nią i podporządkowaniem jej codziennego życia. Takie zachowanie może wynikać z wielu czynników. Dziecko stara się w ten sposób zredukować stres i złe samopoczucie związane z brakiem samoakceptacji i niskim poczuciem wartości. Korzystaniem ze smartfona i obecnością w sieci rekompensuje sobie także brak więzi z rodzicami i problemy w nawiązywaniu oraz utrzymaniu kontaktów. Za pomocą smartfona coraz więcej czasu spędza w sieci, ponieważ nie radząc sobie z trudnymi emocjami (lękiem, złością, samotnością), ucieka w tej sposób od rzeczywistości.
Co ciekawe, pomimo podobieństw do uzależnienia od narkotyków, uzależnienie behawioralne, jakim jest np. fonoholizm czy netoholizm, jest społecznie akceptowalne.
Siecioholizm, sieciozależność, cyberzależność, fonoholizm – to niektóre z nazw zaburzeń, funkcjonujących obecnie w specjalistycznej literaturze przedmiotu. Uzależnienie od Internetu przejawia się w nadmiernym korzystaniu nie tylko z komputera, ale przede wszystkim ze smartfona, który – w przeciwieństwie do komputera – pozostaje w zasięgu naszej ręki przez całą dobę. Kiedy możemy mówić o uzależnieniu od smartfona?
Fonoholik odczuwa potrzebę nieustannego sięgania po telefon nawet, jeśli nie ma ku temu żadnej przesłanki. Co chwilę sprawdza powiadomienia, a jeśli nie ma takiej możliwości, odczuwa niepokój i rozdrażnienie, mogące przerodzić się nawet w agresję lub autoagresję. Istnieją przynajmniej trzy obszary, w obrębie których można diagnozować problem.
Źródło: Pokolenie szklanych ekranów – netoholizm i fonoholizm u dzieci, dostępny w internecie: https://www.niebywalesuwalki.pl/2020/07/pokolenie-szklanych-ekranow-netoholizm-i-fonoholizm-u-dzieci/ [dostęp 5.05.2022].
W dzisiejszym świecie świadomy odbiorca kultury, który ma do czynienia z różnymi mediami, musi posiadać umiejętność odróżniania faktów od opinii.
Fakt to coś, co miało miejsce w rzeczywistości; zdarzenie lub stan rzeczy, na które nie mamy wpływu. Może być fakt prasowy, medialny, naukowy, prawny, społeczny. Opinia, to czyjeś zdanie o kimś lub o czymś; sąd; osąd; zdanie; pogląd.
Informacja o faktach – jest obiektywna, konkretna i rzetelna. Opinia – jest subiektywna, zawiera słownictwo wartościujące oraz oceny.
fakt/opinia
On po prostu znakomicie wyczuwa panujący po tej stronie Atlantyku klimat.
fakt/opinia
Potrafi przekonać amerykańskich polityków, że powinni doceniać to, iż Polska jest najbardziej proamerykańskim krajem na Starym Kontynencie.
fakt/opinia
I to jako przedstawiciele państwa, które właśnie zamordowało setkę Tybetańczyków, a ponad tysiąc maltretuje w więzieniach.
fakt/opinia
Media często starają się wpłynąć na nasze emocje, koloryzując fakty. Manipulacja polega na mieszaniu prawdy z fałszem, przedstawianiu faktów w wygodnym dla wydawców kontekście.
Wskazówka: Wczytaj się w nie, raczej nie skupiając się na sensie całości. Każde zdanie rozpatruj indywidualnie. 1. Międzynarodowa Federacja Piłkarska (FIFA) mundial 2010 dała Republice Południowej Afryki. Międzynarodowy Komitet Olimpijski (MKOl), pomimo wielu protestów, przyznał tegoroczne letnie igrzyska Pekinowi.
fakt/opinia
2. Ale i nam zrobiono niespodziankę – bo jak inaczej nazwać fakt, że razem z Ukrainą zostaliśmy organizatorami Euro.
fakt/opinia
3. Tym bardziej, że Włosi byli już tak pewni swego, że niemal powoływali komitet organizacyjny.
fakt/opinia
4. Widać więc na tych przykładach, że sport to nie zabawa, lecz przede wszystkim biznes i polityka.
fakt/opinia
5. A przecież, gdy szef Ukraińskiej Federacji Piłkarskiej Hrihorij Surkis wymyślił polsko‑ukraińską kandydaturę, mało kto wierzył w powodzenie tego projektu.
fakt/opinia
6. Tym bardziej, że do czasu prezentacji nie było żadnych poważnych przygotowań.
fakt/opinia
7. Mało tego, pomysł narodził się w czasach polityczno‑futbolowej gorączki, kiedy prowadzono wzmożoną walkę z korupcją w naszym futbolu.
fakt/opinia
8. Jednak decyzja UEFA sprawiła, że prezes PZPN, Michał Listkiewicz, w ciągu jednego dnia ze zwierzyny łownej stał się ojcem polskiego Euro i sojusznikiem w szlachetnej sprawie.
fakt/opinia
9. To była sytuacja trudna do zaakceptowania dla pozostającego stanowczo zbyt długo na stanowisku ministra sportu Tomasza Lipca.
fakt/opinia
10. Dopiero jego następczyni Elżbieta Jakubiak zaczęła energicznie działać i naprawdę poczuliśmy, że Euro to nasza narodowa sprawa.
fakt/opinia
11. Chyba nikt nie ma wątpliwości, że od kwietnia 2007 r., gdy zapadła decyzja w Cardiff, zrobiono za mało i upomnienia ze strony UEFA są uzasadnione.
fakt/opinia
12. Czy jednak histeria, że mogą nam zabrać Euro, to przesada?
fakt/opinia
13. Tego typu ostrzeżenia wysyłano do organizatorów wielu imprez.
fakt/opinia
14. Przypomnijmy sobie żarty całej europejskiej prasy z Greków, którzy nocą leją asfalt, grzejąc go w cieple płonącego już olimpijskiego znicza.
fakt/opinia
15. Byłem w Atenach na trzy miesiące przed olimpiadą 2004 i naprawdę nie odniosłem wrażenia, że wszystko idzie zgodnie z planem, a letnie igrzyska to impreza o wiele bardziej skomplikowana niż Euro czy mundial.
fakt/opinia
Jeżeli potrzebujesz przypomnieć sobie więcej informacji i przećwiczyć opanowane w szkole podstawowej umiejętność zajrzyj do odpowiedniego modułu naszego e‑podręcznika dedykowanego dla szkoły podstawowej: