technika kompozytorska stosowana w muzyce wielogłosowej, polega na powtarzaniu zaprezentowanego tematu (głównej melodii) przez inne głosy.

1. technika kompozytorska w utworach wielogłosowych

2. linia melodyczna towarzysząca podstawowej melodii

wielogłosowy utwór wokalny (wg hipotez także wokalno‑instrumentalny).

nabożeństwo w kościele katolickim; w muzyce – kompozycja powstała do tekstów mszy św.

jeden z działów sztuk wyzwolonych, w którego skład wchodziły: arytmetyka, geometria, astronomia i muzyka.

okres w historii kultury europejskiej w XIV–XVI w. charakteryzujący się rozwojem myśli racjonalistycznej, przyrodoznawstwa i techniki, rozkwitem sztuki nawiązującej do dziedzictwa antycznego i nasileniem się tendencji humanistycznych.

epoka historii i kultury europejskiej pomiędzy starożytnością a czasami nowożytnymi (476‑połowa XV w.).