Co najwyraźniej określa charakter filozofii nowożytnej? Zwrot w kierunku człowieka? Dostrzeżenie różnorodności i złożoności świata? Próba pogodzenia metafizyki z nauką? Praktyczne zastosowania filozoficznych teorii dla poprawy losu jednostki i lepszego funkcjonowania państwa? Czy to ruchy wolnościowe w nowożytnej Europie odzwierciedlały się w filozofii, czy też filozofia nastawiona na człowieka otwierała ludzkości drogę do wolności?

Czy istnieją uniwersalne normy moralne? Jaki ustrój polityczny może zapobiec społecznej nierówności? Jak wpływa na nas historia i jak się razem z nią zmieniamy? Dlaczego – mimo postępu w naukach przyrodniczych – filozofia wydaje się stać w miejscu? Epoka nowożytna była czasem gwałtownych przemian społecznych, zmian politycznych, wojen i odkryć geograficznych, które prowadziły do poznawania innych kultur. Człowiek musiał zmierzyć się z nowymi pytaniami. Filozofia musiała za tym nadążyć i znaleźć nową metodę badawczą. Stała się nią epistemologia, czyli teoria poznania.