Życie społeczne to nieustanna sztuka dzielenia wspólnego czasu i przestrzeni. Każdego dnia, zaspokajając własne potrzeby, wchodzimy w interakcje z innymi, tworząc gęstą sieć współzależności. Aby ten wspólny świat mógł funkcjonować, potrzebujemy drogowskazów – dostarczają ich nam prawo, religia, obyczaje oraz moralność. To one podpowiadają nam, co jest konieczne, co pożądane, a co absolutnie niedopuszczalne.

Choć systemy te dążą do zaprowadzenia ładu i często roszczą sobie prawo do bycia uniwersalnymi, w rzeczywistości potrafią się od siebie radykalnie różnić. U ich podstaw leżą bowiem odmienne odpowiedzi na najbardziej fundamentalne pytania: Kim jest człowiek? Skąd czerpiemy nasze zasady? Co w życiu warto wybrać, a co należy odrzucić?

Właśnie tutaj zaczyna się rola etyki – dziedziny, która od zarania dziejów kształtuje nasze uczucia, przekonania i czyny. W codziennym doświadczeniu słowo „etyczne” ma ogromną moc; jest ostatecznym argumentem w sporach o to, jak powinniśmy postępować.

W tej części przyjrzymy się zatem etyce bliżej, analizując fundamenty, na których opiera się nasz ład moralny. Rozpoczniemy od zrozumienia, jak funkcjonują nakazy i zakazy moralne oraz skąd bierze się odwieczny spór o naturę wartości. Zastanowimy się, według jakich kryteriów przebiega ocena ludzkich czynów i w czym tkwi właściwa istota oceny moralnej.

W kolejnych krokach przejdziemy do pytań, które stawia przed nami współczesna nauka. Poznamy podstawowe pojęcia i dylematy bioetyki, by lepiej zrozumieć dzisiejsze spory, które polaryzują społeczeństwa. Poruszymy tematy najtrudniejsze, dotykające samych granic ludzkiej egzystencji: od dylematów początku życia związanych z in vitro, przez debatę o granicach autonomii w kontekście aborcji, aż po dramatyczne pytania towarzyszące kresowi życia i sporowi o eutanazję.

Przyjrzyjmy się zatem etyce bliżej. Nie po to, by znaleźć proste odpowiedzi, ale by nauczyć się mądrze pytać o to, co w naszym życiu jest najwyższym dobrem.