Z pewnością nie będziesz mieć większych problemów z odpowiedzią na pytanie co lubisz. Ale czy zastanawiało cię kiedyś co jest w twoim życiu naprawdę ważne? A przecież pytanie o to, co się lubi i o to, co w życiu ważne to dwa różne pytania. To, co ważne wyznacza kierunek temu, co się w życiu czyni. Przynajmniej tak być powinno, bo w ten sposób dążymy do życia szczęśliwego. I choć Grecy od zarania zastanawiali się jak żyć, żeby było dobrze, to nikt tak naprawdę nie zabrał się do problemu w tak szczegółowy sposób jak uczynił to Sokrates, którego czasem określa się jako ojca etyki.

Szczęście jednak, jest czymś subiektywnym, zależy od indywidualnych doświadczeń i dlatego trudno je zdefiniować. Może ono być czymś długotrwałym lub trwającym jedynie chwilę. Dla jednych szczęściem będzie życie w zgodzie z samym sobą, wewnętrzna harmonia, poczucie spełnienia i samorealizacji. Inni szczęścia upatrują w dobrych relacjach z ludźmi, miłości, wolności, dobrym samopoczuciu, karierze, urodzie, bogactwie.

Dla Sokratesa i innych starożytnych Greków szczęście określano jako eudajmonia. Według filozofów zwanych eudajmonistami szczęście jest celem ludzkiego życia. Jak się jednak przekonasz, nawet wśród Greków nie było zgodności, na czym stan eudajmonii miałby polegać. Czy ich poglądy należą już tylko do historii filozofii, czy mogą mieć jakieś znaczenie dla naszej współczesnej etyki? A może są w stanie podpowiedzieć nam samym, na czym ma polegać szczęśliwe życie?