R1UZR52OBZ4TD
Ilustracja przedstawia obraz Claude'a Monet "Impresja, wschód słońca". Ukazuje zatokę z dźwigami portowymi w tle. Po wodzie płyną łodzie. Na niebie, lekko z prawej strony znajduje się czerwono‑pomarańczowe wschodzące słońce, odbijające się w tafli wody. Obraz utrzymany jest w niebiesko‑szarej tonacji z pomarańczowym niebem w górnej partii dzieła. Szarawe tony, rozłożone szeroko i swobodnie, oddają efekt porannej mgły. Obraz robi wrażenie szkicu, gdyż przedmioty są tylko zasugerowane swobodnymi pociągnięciami pędzla.

Zmienność światła i barwy w malarstwie impresjonistycznym Moneta, Renoira i Degasa

Claude Monet , Impresja, wschód słońca, 1872, Musée Marmottan Monet, Paryż, Francja
Źródło: Paris 16, dostępny w internecie: Wikipedia.org, domena publiczna.

Przestrzeń do odkrycia

Wyobraź sobie trzy spojrzenia na światło. Jedno zatrzymuje atmosferę, drugie celebruje ludzi, trzecie uchwyca ruch, który trwa tylko przez moment. Patrzysz na scenę i czujesz, że światło jest bohaterem, a kolor zmienia się jak pogoda, gest jak emocja, cień jak szept. To malarstwo, które nie próbuje zatrzymać rzeczywistości, lecz jej puls. Tworzą je trzej artyści - Claude Monet, Auguste Renoir i Edgar Degas, którzy  reprezentują trzy odmienne drogi rozwoju impresjonizmu. Monet bada atmosferę, Renoir celebruje ludzi, a Degas zatrzymuje ruch. Każdy z nich tworzy własny świat, ale wszystkie pulsują wrażeniem chwili.. 

Przyjrzysz się, jak różne mogą być sposoby interpretowania impresjonistycznego programu oraz jak każdy z twórców stworzył własny język malarski. Zobaczysz, że wspólne zainteresowanie światłem i chwilą mogło prowadzić do zupełnie odmiennych efektów artystycznych i opowiedzieć trzy różne historie.