Wiesz już, że przełom XIX i XX wieku był czasem intensywnych przemian w sztuce. Artyści poszukiwali nowych form wyrazu, próbując stworzyć język odpowiadający nowoczesnej epoce. Jednocześnie coraz większe znaczenie zaczęła mieć potrzeba łączenia różnych dziedzin twórczości — malarstwa, rzemiosła, projektowania wnętrz, architektury. Znasz już ideę dzieła totalnego, w którym przestrzeń, forma, dekoracja i każdy detal współtworzą spójną całość. Widziałeś, że twórcy przełomu wieków pragnęli zerwać z dawnymi schematami, odchodząc od historycznych stylów na rzecz nowego języka, który miał wyrażać ducha nowoczesności. Wiesz również, że secesja stała się jednym z najważniejszych przejawów tej potrzeby, stylem, który łączył funkcjonalność z dekoracyjnością, naturę z geometrią, tradycję z nową wrażliwością.

• wyjaśniać cechy stylu secesyjnego w architekturze, z uwzględnieniem idei Gesamtkunstwerk; 

• rozpoznawać ornamentykę secesyjną i określać jej funkcję w budowli; 

• rozpoznawać budowle secesyjne i przyporządkowywać je do miejsc, twórców i lokalnych odmian stylu; 

• omawiać przykłady architektury secesyjnej, analizując bryłę, konstrukcję, dekorację i symbolikę; 

• określać cechy charakterystyczne dla przedstawicieli secesji w poszczególnych krajach; 

• charakteryzować twórczość artystów secesyjnych, wskazując ich indywidualny język form; 

• analizować symboliczne elementy dekoracji; 

• opisywać różnice między odmianami secesji.