Symbolizm europejski – duchowe źródła sztuki przełomu XIX i XX wieku
Element jest częścią modułowego podręcznika pt. "Sztuka przez wieki. Historia sztuki - zakres rozszerzony". Kliknij tutaj, aby przejść do spisu treści.
Materiał poświęcony jest symbolizmowi europejskiemu. Ukazuje jego narodziny jako odpowiedź na kryzys racjonalizmu oraz zwrot artystów ku duchowości, intuicji i sferze wewnętrznych przeżyć. W materiale przedstawione zostały najważniejsze założenia symbolizmu. Omówiono również twórczość kluczowych przedstawicieli kierunku, ukazując różnorodność jego odmian. W materiale zwrócono również uwagę na cechy formalne malarstwa symbolistów, takie jak uproszczenie formy, niejednoznaczność przedstawień, znaczenie koloru, nastroju i kompozycji oraz budowanie obrazów opartych nie na bezpośrednim opisie rzeczywistości, lecz na sugestii i indywidualnej interpretacji. Materiał uzupełniają teksty źródłowe oraz ćwiczenia i polecenia otwarte z podpowiedziami i odpowiedziami, które pomagają sprawdzić opanowanie wiedzy oraz zrozumienie zaprezentowanej problematyki. Pozwalają one lepiej dostrzec, w jaki sposób symboliści wykorzystywali środki artystyczne do wyrażania emocji, idei i duchowych doświadczeń.
Bibliografia
- Źródło: Justyna Bajda, Przekład intersemiotyczny. „Wyspa umarłych" Arnolda Böcklina w różnych stanach skupienia, „Academic Journal of Modern Philology”” (fragmenty), nr 2019/8, s. 11–12.
- Źródło: Albert Aurier, Symbolizm w malarstwie – Paul Gauguin [1891], [w:] Moderniści o sztuce, oprac. E. Grabska, tłum. H. Morawska, wybór E. Grabska, Warszawa 1927, s. 272.