Warto zwrócić uwagę na to, że chodzi o określenie grupy twórców związanych z jednym miastem i określonym czasem, a nie o nazwę konkretnego stylu czy szkoły malarskiej.

Najłatwiej rozwiązać to zadanie, jeśli przyjrzysz się ogólnemu charakterowi przedstawień i temu, jak różne są sposoby ukazywania postaci oraz przestrzeni w poszczególnych obrazach.

W tekście pojawiają się trzy miejsca, które odnoszą się do środowiska artystycznego, etapu życia bohatera oraz miasta, w którym działała znana grupa baletowa. Warto zastanowić się nad kontekstem historycznym i geograficznym.

Pomocne może być zwrócenie uwagi na ogólny sposób budowania kompozycji, kolorystykę oraz to, czy przedstawienia są bardziej realistyczne, uproszczone czy fantastyczne. Każdy twórca ma charakterystyczny sposób obrazowania, który pozwala odróżnić ich prace.

Warto zastanowić się nad momentem, w którym w twórczości pewnego malarza pojawił się nowy temat, nad tym, jak określa się jego sposób przedstawiania postaci oraz nad tym, jakie inspiracje można dostrzec w jego sposobie budowania form. Ostatnia luka odnosi się do elementu obrazu, który pełni w nim szczególną funkcję.

Uwzględnij różnorodność ich twórczości oraz znaczenie Paryża jako miejsca spotkania różnych kultur i tendencji artystycznych. Zastanów się, czym różni się kierunek artystyczny od środowiska artystów, a następnie wskaż, co łączyło twórców École de Paris i co jednocześnie uniemożliwiało uznanie ich za jednolite ugrupowanie artystyczne. Zwróć uwagę na pochodzenie artystów, miejsce ich działalności, różne kierunki, które oddziaływały na ich twórczość, oraz brak wspólnego programu artystycznego.

• École de Paris jako środowisko artystyczne: École de Paris nie była kierunkiem ani formalnym ugrupowaniem artystycznym, lecz określeniem środowiska cudzoziemskich artystów działających w Paryżu. 

• Wspólne cechy artystów: Artystów łączyło przede wszystkim miejsce działalności, doświadczenie emigracji oraz kontakt z nowoczesnym życiem artystycznym Paryża. 

• Różnorodność artystyczna: Twórcy reprezentowali różne sposoby wypowiedzi i czerpali z odmiennych tendencji, między innymi z kubizmu i ekspresjonizmu. 

• Brak wspólnego programu: Nie tworzyli formalnego stowarzyszenia, nie mieli wspólnego programu artystycznego i nie wystawiali razem jako jednolita grupa. 

• Wniosek: École de Paris należy więc rozumieć przede wszystkim jako wielonarodowe środowisko artystyczne, którego wspólnym mianownikiem było funkcjonowanie w Paryżu, a nie określony styl.

Porównaj sposób wykorzystania kubistycznych inspiracji przez Marca Chagalla, Amedea Modiglianiego i Tadeusza Makowskiego. Zwróć uwagę na to, że wpływ kierunku artystycznego nie musi oznaczać pełnego przyjęcia jego zasad. U Chagalla wskaż obecność kubizmu wśród inspiracji, które zostały połączone z jego własną wyobraźnią i doświadczeniem kulturowym, u Modiglianiego zwróć uwagę na uproszczenie i stylizację formy, a u Makowskiego na zainteresowanie twórczością Braque'a i Picassa oraz obecność cezanowsko‑kubistycznych pejzaży i geometryzacji postaci.

Kubizm jako źródło inspiracji: Kubizm był jedną z ważnych tendencji obecnych w paryskim środowisku artystycznym i oddziaływał także na twórców, którzy nie stali się jego przedstawicielami.

Marc Chagall: Chagall zetknął się w Paryżu z kubizmem, ale połączył jego wpływy z własną poetycką wyobraźnią, wspomnieniami dzieciństwa, folklorem i tradycją żydowską.

Amedeo Modigliani: Modigliani korzystał z nowoczesnych inspiracji, między innymi z rzeźby interesującej kubistów. Upraszczał i stylizował postacie, stosował wydłużone szyje, migdałowe oczy i wyrazisty kontur, ale jego malarstwo nie stało się kubistyczne.

Tadeusz Makowski: Makowski cenił twórczość Braque'a i Picassa oraz tworzył pejzaże cezanowsko‑kubistyczne. W późniejszej twórczości wykorzystywał także geometryzację postaci.

Wniosek: Kubizm oddziaływał na różnych artystów École de Paris jako źródło nowych rozwiązań formalnych, lecz każdy z nich przekształcał te inspiracje zgodnie z własnym stylem i zainteresowaniami.

Wykaż, że artyści związani z École de Paris korzystali z nowoczesnych środków artystycznych, ale przekształcali je w indywidualny sposób. W analizie porównaj sposób przedstawiania postaci, stopień deformacji i stylizacji, stosunek do rzeczywistości oraz rolę koloru i geometrii. Odwołaj się do konkretnych dzieł Chagalla, Modiglianiego i Makowskiego i pokaż, że podobne inspiracje mogły prowadzić do zupełnie różnych rezultatów artystycznych.

Marc Chagall: Chagall przekształcał rzeczywistość zgodnie z poetycką i baśniową wyobraźnią. Łączył deformację, nietypowe zestawienia elementów i intensywną kolorystykę z motywami związanymi z dzieciństwem i tradycją.

Amedeo Modigliani: Modigliani upraszczał i stylizował postacie, stosował wydłużone szyje, migdałowe oczy oraz cienki, ciemny kontur. Deformacja służyła budowaniu charakterystycznego, melancholijnego wizerunku człowieka.

Tadeusz Makowski: Makowski wykorzystywał stylizację, geometryzację i uproszczenie form. W późniejszym okresie jego postacie przybierały kształty kuliste, graniastosłupowe i ostrosłupowe, ale sposób modelowania form pozostawał miękki.

Różnice: Chagall kierował się przede wszystkim wyobraźnią i poetycką wizją świata, Modigliani koncentrował się na stylizacji ludzkiej postaci, natomiast Makowski rozwijał własny język oparty między innymi na geometryzacji i naiwnej stylizacji.

Wniosek: Artyści École de Paris korzystali z podobnego środowiska artystycznego i podobnych inspiracji, ale nie stworzyli jednego wspólnego języka artystycznego. Ich twórczość pokazuje indywidualne przekształcanie nowoczesnych środków wyrazu.