Poznałeś już różne sposoby, w jakie artyści XX wieku wykorzystywali sztukę do komentowania rzeczywistości. Wiesz, że dzieło nie musi być wyłącznie przedmiotem estetycznym, lecz może również odnosić się do problemów społecznych, politycznych i kulturowych. Dowiedziałeś się, że współczesny artysta często przyjmuje rolę obserwatora i komentatora świata. Sztuka może zadawać trudne pytania, ujawniać problemy oraz skłaniać odbiorcę do refleksji. Wiesz już, że sztuka potrafi wyjść poza galerie i muzea, że może pojawić się tam, gdzie nikt jej się nie spodziewa. Widziałeś, jak twórcy różnych epok próbowali dotrzeć do odbiorcy w bardziej bezpośredni sposób, szukając przestrzeni, która żyje własnym rytmem. Masz świadomość, że miasto samo w sobie może stać się miejscem dialogu, napięcia, ekspresji. Granica między sztuką a działaniem społecznym stała się coraz mniej wyraźna.

• określać genezę nurtu sztuki krytycznej;

• wymieniać tematy, którymi interesowali się twórcy sztuki krytycznej;

• wskazywać najważniejszych artystów zaliczanych do polskiej sztuki krytycznej lat 90.;

• opisywać zmiany, które przyniósł nurt krytyczny w polskiej sztuce;

• wskazywać warunki rozwoju sztuki lat 90.;

• opisywać najważniejsze działania artystyczne w Polsce;

• rozpoznawać działania artystyczne;

• określać znaczenie artystów krytycznych dla rozwoju sztuki polskiej.