Rzeźba rokoka - zmysłowość, lekkość i finezja formy
Słownik pojęć
dekoracyjny wyrób porcelanowy, nie pokryty szkliwem
ebeniści wykonywali kunsztowne meble bogato zdobione takimi technikami jak: oklejane okładzinami ze szlachetnych gatunków drewna, intarsjowane i in. Nazwa używana we Francji od początku XVII w., powstała z chęci zróżnicowania wyrobów stolarza‑artysty (maitre‑ébéniste) od wyrobów zwykłego stolarza (menuisier)
technika zdobnicza polegająca na wykładaniu powierzchni przedmiotów drewnianych innymi gatunkami drewna
glinka porcelanowa, podstawowy składnik masy z której jest wykonywana porcelana.
żywica drzew lakowych, Metodę zdobienia laką wynaleziono w Chinach, Służyła do do wyrobu i zdobienia mebli, pudełek,broni,naczyń. W XVII i XVIII w. do Europy zaczęto sprowadzać meble zdobione laką, a europejscy rzemieślnicy zaczęli ją stosować w swych projektach ,
ornament muszlowy,
ornament charakterystyczny dla rokoka (od ok. 1730), o fantazyjnej, asymetrycznej, nieregularnej formie, płynnych i strzępiastych konturach, naśladujący kształty stylizowanych małżowin i muszli;
rzeźba w drewnie
Źródło: Słownik Języka Polskiego, Encyklopedia PWN, Słownik terminologiczny Sztuk Pięknych pod red. S. Kopalińskiego.