Rzeźba rokoka - zmysłowość, lekkość i finezja formy
Element jest częścią modułowego podręcznika pt. "Sztuka przez wieki. Historia sztuki - zakres rozszerzony". Kliknij tutaj, aby przejść do spisu treści.
Materiał przedstawia rzeźbę rokoka w Europie XVIII wieku, obejmując genezę nowej wrażliwości artystycznej, odejście od barokowego patosu oraz główne cechy stylu: lekkość, płynność form, dekoracyjność, zmysłowość i zainteresowanie kameralnymi scenami. Zawiera analizę najważniejszych dzieł rzeźbiarzy epoki, ukazując różnorodne sposoby przedstawiania postaci mitologicznych, alegorycznych, portretowych i rodzajowych. Materiał omawia związki rzeźby z architekturą pałacową, ogrodami oraz kulturą salonową, podkreślając rolę gestu, mimiki, subtelnych relacji między postaciami i mistrzowskiego opracowania faktury marmuru. Ukazuje także rozwój rokokowego rzemiosła artystycznego – meblarstwa i porcelany – jako elementów kształtujących estetykę wnętrz XVIII‑wiecznych elit. Materiał podkreśla znaczenie wdzięku, intymności, fantazji dekoracyjnej i wyrafinowania form jako najważniejszych cech sztuki rokoka. Zawiera także ćwiczenia i polecenia otwarte z podpowiedziami i propozycjami odpowiedzi, pozwalające uczniom utrwalić wiedzę.