Pomyśl, że Courbet był francuskim realistą, działał w Paryżu, wystawiał na Salonie i tworzył dzieła będące manifestem realizmu. Jego życie i twórczość są mocno związane z Francją.

Zwróć  uwagę, że każda z trzech definicji opisuje konkretny termin z technik i praktyk malarskich, więc wystarczy dopasować nazwę do tego, co dokładnie robi się z farbą, przestrzenią pracowni albo elementami ożywiającymi krajobraz.

Zwróć uwagę na dobór tematów, skalę przedstawień, sposób ukazywania zwykłych ludzi i ich życia oraz odejście od idealizacji i patosu. Odwołaj się do wybranych dzieł Courbeta.

Przykładowy szkic wypowiedzi do rozwinięcia:

Malarstwo Courbeta było przełomowe, ponieważ artysta nadał codzienności rangę pełnoprawnego tematu sztuki. 

• W Kamieniarzach przedstawił zwykłych robotników podczas ciężkiej, monotonnej pracy, a dzięki monumentalnej skali nadał ich postaciom godność i znaczenie. 

• W Pogrzebie w Ornans ukazał mieszkańców małego miasteczka podczas zwyczajnego obrzędu, rezygnując z patosu charakterystycznego dla tradycyjnego malarstwa historycznego. 

• W Spotkaniu (Dzień dobry, panie Courbet) przedstawił zwykłe spotkanie na drodze jako pretekst do pokazania codzienności, braku idealizacji. 

Courbet zrezygnował z idealizowania rzeczywistości i pokazał, że zwyczajni ludzie, ich praca i codzienne wydarzenia mogą stać się tematami dzieł o dużej skali i randze artystycznej.

Uwzględnij zarówno cechy jego malarstwa, jak i jego stosunek do Salonów, akademickiej hierarchii tematów oraz własnej niezależności artystycznej.

Przykładowy szkic wypowiedzi do rozwinięcia:

Realizm Courbeta można rozumieć jednocześnie jako sposób przedstawiania rzeczywistości i jako świadomy sprzeciw wobec obowiązujących zasad sztuki, przy czym drugi aspekt nadaje jego twórczości szczególnie manifestacyjny charakter

• Artysta dążył do ukazywania tego, co sam obserwował, bez idealizacji w dziełach Kamieniarze, Pogrzeb w Ornans czy Młode kobiety nad brzegiem Sekwany. 

• Malarz odrzucał akademicką hierarchię tematów i niezależność od oficjalnych instytucji traktował jako wartość. Jego decyzja o zorganizowaniu w 1855 roku Pawilonu Realizmu po odrzuceniu części prac przez Salon pokazuje, że realizm był również postawą artystyczną i programem sprzeciwu.

Zwróć uwagę na sposób nakładania farby, fakturę malarską, modelunek brył, kolorystykę oraz sposób ukazywania materialności postaci i natury. Odwołaj się do wybranych dzieł Courbeta.

Przykładowy szkic wypowiedzi do rozwinięcia:

Technika malarska Courbeta była ważnym środkiem wyrażania idei realizmu, ponieważ pozwalała mu podkreślać materialność i konkret przedstawianej rzeczywistości. Artysta stosował swobodne, impastowe nakładanie farby i często posługiwał się szpachlą, dzięki czemu powierzchnia obrazów stawała się wyraźnie wyczuwalna. 

W Kamieniarzach sposób modelowania postaci podkreśla ich ciężar, siłę i fizyczny wysiłek. 

W Fali gruba warstwa farby pozwala oddać ciężar i gwałtowność morskiego żywiołu, a w przedstawieniach ludzkiego ciała, np. Młodych kobietach nad brzegiem Sekwany, podkreśla jego fizyczność. 

Uwzględnij jego stosunek do prawdy i natury, odrzucenie akademickiej hierarchii tematów, sposób przedstawiania codzienności, niezależność wobec oficjalnych instytucji oraz znaczenie Pracowni artysty i Pawilonu Realizmu.

Przykładowy szkic wypowiedzi do rozwinięcia:

Courbet uczynił z własnej twórczości manifest realizmu i niezależności artystycznej. Uważał, że malarz powinien przedstawiać to, co sam obserwuje, a piękno utożsamiał z prawdą. Odrzucał akademicką hierarchię tematów, dlatego przedstawiał zwykłych ludzi, ich pracę i codzienne wydarzenia, czego przykładami są Kamieniarze i Pogrzeb w Ornans. 

Nie idealizował również natury ani ludzkiego ciała, co potwierdzają obrazy Młode kobiety nad brzegiem Sekwany i Fala. 

Jego niezależność wobec oficjalnego świata sztuki znalazła wyraz w zorganizowaniu w 1855 roku Pawilonu Realizmu, w którym zaprezentował własne dzieła po odrzuceniu części z nich przez Salon. 

Szczególne znaczenie ma Pracownia artysty, będąca alegorycznym obrazem jego własnej drogi artystycznej i deklaracją autonomii twórcy.