Tomasz ChachulskiFranciszek Karpiński jako poeta religijny
R19FNA7ZL5KNB1
Portret mężczyzny w średnim wieku. Twarz poważna, z wydatnym nosem. Włosy, falowane, nieznacznie nachodzą na czoło.
Franciszek Karpiński
Źródło: domena publiczna.
Twórczość religijna Karpińskiego stawia go wśród pisarzy Oświecenia stanisławowskiego w pozycji wyjątkowej. Żaden inny poeta tej epoki nie pozostawił zbioru poezji religijnej o wyraźnym przeznaczeniu obrzędowym i kultowym, a taki charakter miały z założenia zarówno Pieśni nabożne, z których trzy zyskały taką popularność [...]. W tym sensie Karpiński jest jedynym poetą religijnym Oświecenia stanisławowskiego, to znaczy twórcą zajmującym się tematyką religijną, autorem wierszy, które niekoniecznie musiały być wyrazem głębokich przeżyć religijnych, miały natomiast wspomagać tego rodzaju przeżycia u innych. Utwory te wynikały więc ze zrozumienia społecznych potrzeb Kościoła i z troski o wysoki poziom literacki tekstów śpiewanych przez lud. Były środkiem umożliwiającym artykulację treści religijnych i treści wiary, z natury swojej miały zatem charakter służebny.
CART7 Źródło: Tomasz Chachulski, Franciszek Karpiński jako poeta religijny, [w:] Motywy religijne w twórczości pisarzy polskiego Oświecenia, red. T. Kostkiewiczowa, Lublin 1995, s. 156.
Franciszek KarpińskiPieśń o Narodzeniu Pańskim
Bóg się rodzi, moc truchleje; Pan niebiosów obnażony; Ogień krzepnie, blask ciemnieje; Ma granice – nieskończony, Wzgardzony – okryty chwałą, Śmiertelny – Król nad wiekami!... A Słowo Ciałem się stało I mieszkało między nami.
Cóż, Niebo, masz nad ziemiany? Bóg porzucił szczęście twoje, Wszedł między lud ukochany, Dzieląc z nim trudy i znoje, Niemało cierpiał, niemało, Żeśmy byli winni sami. A Słowo Ciałem się stało I mieszkało między nami.
W nędznej szopie urodzony, Żłób Mu za kolebkę dano! Cóż jest, czym był otoczony? Bydło, pasterze i siano. Ubodzy, was to spotkało Witać Go przed bogaczami! A Słowo Ciałem się stało I mieszkało między nami.
Potem i króle widziani Cisną się między prostotą, Niosąc dary Panu w dani: Mirrą, kadzidło i złoto. Bóstwo to razem zmieszało Z wieśniaczymi ofiarami!... A Słowo Ciałem się stało I mieszkało między nami.
Podnieś rękę, Boże Dziecię! Błogosław ojczyznę miłą, W dobrych radach, w dobrym bycie, Wspieraj jej siłę – swą siłą, Dom nasz i majętność całą, I Twoje wioski z miastami. A Słowo Ciałem się stało i mieszkało między nami.
C1 Źródło: Franciszek Karpiński, Pieśń o Narodzeniu Pańskim, [w:] tegoż, Poezje wybrane, oprac. T. Chachulski, Wrocław 1997, s. 138–140.
Polecenie 1
Zapoznaj się z prezentacją na temat historii najpopularniejszej polskiej kolędy. Wynotuj najważniejsze twoim zdaniem konteksty interpretacyjne Pieśni o Narodzeniu Pańskim.
R1RAVTOCN8PD2
(Uzupełnij).
R24X75TUXN6UH1
Prezentacja.
Mapy myśli
Polecenie 2
Zapoznaj się z mapą myśli przedstawiającą poglądy Onufrego Kopczyńskiego na temat języka i jego nauczania. Uzasadnij, które postulaty pozostają aktualne do dziś.
R13T5QSGH6S62
(Uzupełnij).
R1DZXQUOP4S7S1
Mapa myśli.
Elementy należące do kategorii Onufry Kopczyński o nauce języka polskiego
Nazwa kategorii: Język
Nazwa kategorii: Podręcznik gramatyki
Nazwa kategorii: Metoda nauczania
Koniec elementów należących do kategorii Onufry Kopczyński o nauce języka polskiego
Elementy należące do kategorii Język
Nazwa kategorii: podział na sferę duchową (myśli) i materialną (słowa jako wyraz myśli)
Nazwa kategorii: podobieństwo między językami wynika ze wspólnej wszystkim ludziom zdolności myślenia
Nazwa kategorii: językiem rządzi gramatyka i zwyczaj narodowy
Koniec elementów należących do kategorii Język
Elementy należące do kategorii Podręcznik gramatyki
Nazwa kategorii: napisany w ciekawy sposób – „ciernie gramatyczne” zniechęcają do nauki
Nazwa kategorii: terminologia – polska zamiast łacińskiej
Nazwa kategorii: zadania społeczne
Koniec elementów należących do kategorii Podręcznik gramatyki
Elementy należące do kategorii Metoda nauczania
Nazwa kategorii: „słuchanie, czytanie i naśladowanie mowy” – nie pamięciowe opanowywanie reguł
Nazwa kategorii: poziom trudności materiału dopasowany do poziomu wiedzy ucznia
Nazwa kategorii: od szczegółu (słowa) do ogółu (ogólne prawa języka)
Koniec elementów należących do kategorii Metoda nauczania
Elementy należące do kategorii językiem rządzi gramatyka i zwyczaj narodowy
Nazwa kategorii: gramatyka – reguły uniwersalne rządzące wszystkimi językami
Nazwa kategorii: zwyczaj narodowy – reguły charakterystyczne dla każdego języka z osobna
Koniec elementów należących do kategorii językiem rządzi gramatyka i zwyczaj narodowy
Elementy należące do kategorii zadania społeczne
Nazwa kategorii: funkcja komunikacyjna – „aby się ludzie jak najjaśniej między sobą rozumieli”
Nazwa kategorii: funkcja patriotyczna – gramatyka środkiem ochrony tożsamości narodowej
Nazwa kategorii: funkcja poznawcza – gramatyka środkiem do rozwoju innych nauk
Nazwa kategorii: funkcja estetyczna – gramatyka środkiem ochrony piękna języka
Koniec elementów należących do kategorii zadania społeczne
Polecenie 3
Zapoznaj się z drugą mapą myśli przedstawiającą fragmenty Wstępu do Układu grammatyki dla szkół narodowych Kopczyńskiego. Przeczytaj cytaty i na ich podstawie sformułuj tezy dotyczące mowy ludzkiej i celów nauczania gramatyki.
R1RZHMC4PL6Q6
(Uzupełnij).
1
RJE1UV4ZLCZDQ1
Źródło: Onufry Kopczyński, Wstęp do „Układu grammatyki dla szkół narodowych" z dzieła już skończonego wyciągniony, oprac. i transkrypcja Katarzyna Kresa, Warszawa 1778‑1785. Cytat za: gramatyki.uw.edu.pl.
Mapa myśli.
Elementy należące do kategorii ROZMYŚLANIA KOPCZYŃSKIEGO O CELACH GRAMATYKI
Nazwa kategorii: „Mowa iest obrazém myśli, według kraiowégo zwyczaiu: Grammatyka tedy zasadzé się i na Zwyczaiu Narodowym, i na Naturze Myśli ludzkiéy. Trzeba mi odkryć dwié té przyrodzoné Grammatyki zasady, żeby moié uwági nad Mową, były i práwdziwé, i gruntowné”.
Nazwa kategorii: „Kázano mi pisać Grammatykę. Cóż to iest Grammatyka? Grammatyka iest Nauką Mowy. Trzeba umieć, ażeby możná uczyć. Nié umié, kto się czego nie nauczył, toiest: kto się długo i pilnie nie przypatrzył ze wszystkich stron, nie obáczył wszystkich części i włásności rzeczy, iéy początku, skutków i związku ze spółecznością ludzką. Trzeba mi w tén sposób przypatrywać się Mowie; żebym się iéy nauczył, i drugim tę Naukę opisał w Grammatyce: bo Grammatyka iest Nauką Mowy”.
Nazwa kategorii: „Widzę, że ludzie w towarzystwié używaią między sobą mowy, iuż ustnéy, iuż pisanéy: toćuwági moié Grammatyczé, iedné stósować się maią do mowy ustnéy, drugié do mowy pisanéy”.
Nazwa kategorii: „Wszyscy ludzie mówią: mowa tedy iest powszéchnym u ludzi znakiém myśli. Wszystkié Narody iednako prawie myślą, i iednako w mowie maluią myśli swoié: wszystkié przecię Narody maią szczególny swóy ięzyk. Wszystkie tedy ięzyki ludzkié, są w czémsiś sobie podobné, a w czémsiś od siebie różné. Zbiór tedy uwág nad Mową czyli Grammatyka, iedna iest powszechná wszystkim ięzykom, drugá szczególná każdému ięzykowi. Włásności iednému ięzykowi szczególné, dobrze poznané, czynią Grammatykę szczególną, to iest iednégo ięzyka: własności pospolité, wszystkim ięzykom służącé, poznané przez porównanié ięzyków, czynią Grammatykę powszechną, to iest Grammatykę mowy ludzkiéy. Obiedwie té Grammtyki potrzebné są Nauczycielowi mowy: obiedwie w dziéle moiém znaydować się powinny”.
Nazwa kategorii: „Jak słowa tak i myśli, maią włásności swoié, maią względy czyli stosunki tak do siebie wzaiémnie, iako do spółeczności ludzkiéy: té więc włásności i względy, powinién będę uwáżać zbiérać w Dziéło moié”.
Nazwa kategorii: „Między słowami a myślą, iako między znakiém a rzeczą znaczoną, musi bydź pewny a ścisły związek: i tén więc związek, szczególnéy od Grammatyka wyciąga báczności”.
Nazwa kategorii: „Wprzód ludzié myślą, niż mówią: bo mówią to, co myślą. Uwáżaiąc tedy mowę; wprzód i przednieyszą báczność dáwać mi trzeba na myśl, a potém dopiéro na słowa”.
Nazwa kategorii: „Związek ludzi w jednym Narodzie, i związek kilku Narodów z sobą, zawisł od rozumiéniá się wzaiémnégo. Srzodkiém do zrozumiéniá się wzaiémnégo, iest mowa: célém tedy uwág Grammatycznych nad mową, iest zrozumiałość mowy”.
Nazwa kategorii: „Cóż to ludzie robią, gdy mówią? wydają głos znaczący ich myśli. Toć Mowa iest obrazém czyli znakiém myśli. W Mowie tedy są dwie istotné części, któré Grammatyk uważać powienién: piérwszá, słowa, iako znaki, drugá myśli, iako rzecz znaczoná przez słowa. Piérwszá część iest powiérzchowná czyli zmysłowá, drugá iest wewnętrzná czyli umysłowá: piérwszá iest niby ciałém, drugá niby duszą Mowy. A iako, kto chce poznać człowieka, powienién uwáżać ciało i duszę iego; tak kto chce poznać Mowę, powinién uwáżać i słowa i ich znaczénié: inaczéy poznanié iego nie będzie zupełné. W Grammatyce tedy umieścić mi trzeba uwági tak nad słowami, iako nad myślą”.
Koniec elementów należących do kategorii ROZMYŚLANIA KOPCZYŃSKIEGO O CELACH GRAMATYKI