RFFOAAP5JDUS5
Obraz przedstawia ponurą scenerię, która podobna jest do pola bitwy. Na obrazie znajdują się przede wszystkim ludzkie szkielety, które odbierają życie wszystkim ludziom: topią ich, wieszają, ścinają głowy. Na pierwszym planie w centralnym punkcie śmierć z kosą na czerwonawym wychudzonym koniu prowadzi swoją armię, niszcząc świat żywych. Przerażeni ludzie uciekają do ogromnej trumny. Jedynie para kochanków, w prawym dolnym rogu obrazu, zdaje się nie zauważać otaczającej ich scenerii i jest zajęta sobą.

Dżuma Alberta Camusa jako powieść paraboliczna (Kopia)

Pieter Bruegel Starszy, Triumf śmierci, 1562
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.

Dżuma bywa określana mianem powieści parabolicznej, co oznacza, że jej wymowa jest uniwersalna, zaś pod konkretnymi wydarzeniami kryją się znaczenia symboliczne. Jedno z kluczowych pytań, które pojawia się podczas interpretacji powieści, brzmi: czym jest tytułowa dżuma? Czy chodzi wyłącznie o zarazę, epidemię? Czy też o to, że  „bakcyl dżumy nigdy nie umiera i nie znika”? - jak twierdzi główny bohater, doktor Rieux .

Twoje cele
  • Przypomnisz sobie pojęcie paraboli.

  • Zinterpretujesz motto powieści.

  • Przeanalizujesz sposoby narracji.

  • Wskażesz analogie pomiędzy dżumą a wojną.

  • Scharakteryzujesz Dżumę jako powieść paraboliczną.