Na czym polega wartość średniowiecznych kronik? Czy można traktować je jako wiarygodne źródła historyczne? Jakie cele stawiali sobie ich autorzy?

Wczesne kroniki przedstawiały wizję historii, która wynikała z dostępnej autorowi wiedzy, a także z typowego dla średniowiecza przekonania, że poznanie ludzkie jest ograniczone. Niepewność wiedzy otwierała pole dla literatury pięknej, która jest subiektywna i nie ogranicza się do przedstawiania zdarzeń. Kroniki były wyrazem światopoglądu autora i jego misji kształtowania ważnych dla wspólnoty wzorców oraz poczucia tożsamości narodowej.

Autor nazwany Gallem Anonimem opisywał Bolesława Krzywoustego — niezłomnego rycerza i godne pamięci czyny jego przodków. Także Kronika polska Wincentego Kadłubka przedstawia obraz tego władcy jako obrońcy polskiej niepodległości i Bolesława Chrobrego oraz szanowanego władcy, który stoi na straży prawa i dobra Ojczyzny. Są to przykłady literatury parenetycznej, czyli kształtującej wzory osobowe monarchy idealnego i sprawiedliwej monarchii.