RRS4KL91O6EAK
Obraz przedstawia zgromadzonych arcybiskupów i zakonników w kościele. Na środku, przed ołtarzem, nad którym wisi krzyż z Chrystusem, siedzą czterej kardynałowie. Są ubrani w złote ornaty. Na głowie mają birety w tym samym kolorze. Patrzą na zgromadzonych. Poniżej na schodku siedzą czterej duchowni. Trzej są ubrani w białe alby i żółte ornaty. Czwarty ksiądz ma czarną sutannę i białą komżę. Po lewej stronie w ciemnej ławce znajduje się kardynał. Jest ubrany w biały ornat. Obok ławki stoi gwardia w czarnych strojach. Po lewej stronie w ławce przykrytej czerwoną tkaniną siedzą kardynałowie w złotych ornatach i białych biretach. Przed ławą na podłodze siedzą dwaj księża. Są ubrani w czarne sutanny i białe komże. Na krześle siedzi przedstawiciel kościoła ubrany w czarny strój. Głowę zdobi nakrycie w tym samym kolorze. Na ścianie wiszą obrazy przedstawiające sceny religijne. Obok filaru stoją zgromadzeni ubrani na czarno. Na środku w ławach, po dwóch stronach siedzą arcybiskupi. Są ubrani w złote ornaty. Na głowie mają białe mitry. Są odwróceni tyłem do widza. Z tyłu siedzą zakonnicy w brązowych habitach. Tylko jeden z nich ma szarą szatę. Za nimi stoją żołnierze. Na głowie mają szare hełmy. Są ubrani w pancerze w tym samym kolorze. W ręku mają włócznię. Po lewej stronie z tyłu stoją żołnierze z tarczami i włóczniami. Jeden z nich trzyma za rękę mężczyznę ubranego w białą koszulę i czarny garnitur. Z przodu idzie rycerz z czerwoną chorągwią w ręku. Naprzeciwko stoją czterej mężczyźni. Są ubrani w ciemne stroje. Głowy ich zdobią ciemne nakrycia. Przy boku mają szable. Jeden chwyta drugiego w pasie. Dwóch mężczyzn przygląda się tej sytuacji.

W co wierzyć? Filozofia i religia czasów baroku 

Sobór trydencki
Źródło: Paolo Farinatis [czyt. paolo farinatis], olej na płótnie.

Kościół chrześcijański w renesansie uległ rozpadowi. O ile na początku XVI wieku chrześcijaństwo zachodnie było (mimo wszystko) jednością, o tyle pod koniec stulecia Europejczyk miał do wyboru: katolicyzm, luteranizm, kalwinizm, anglikanizm (i jeszcze kilka innych wyznań).

Aby zrozumieć poruszane w tym materiale zagadnienia, przypomnij sobie:
  • podstawowe informacje o różnych wyznaniach chrześcijańskich w renesansowej Europie.

RF55SOBXZJNOR
(Uzupełnij).

Dlaczego filozofia XVII wieku zwróciła się ku metafizycemetafizykametafizyce? Dlaczego powróciły, zadawane na przykład w wiekach średnich, wielkie pytania o naturę Boga i sens ludzkiego istnienia?

Kryzys renesansowego humanizmu, który w centrum wszechświata stawiał człowieka i jego życie doczesne, stał się impulsem do poszukiwania nowych dróg w filozofii. Zaczęto wątpić w siłę i niezawodność ludzkiego umysłu. W człowieku dostrzeżono istotę niedoskonałą, skazaną na cierpienie, zagubioną i wewnętrznie rozdartą pomiędzy potrzebami duszy i ciała. Przekonanie o ulotności i ułudzie świata materialnego oraz niedoskonałości ludzkiego poznania, zmuszało do zastanowienia się, gdzie przebiega granica między rzeczywistością a iluzją. W epoce Kartezjusza jedynym pewnikiem stał się sam akt myślenia i stąd tylko można było wnioskować o istnieniu człowieka, a nawet o istnieniu Boga.

Twoje cele
  • Poznasz postaci wybitnych myślicieli i nurty filozoficzne XVII wieku.

  • Scharakteryzujesz poglądy Pascala dotyczące miejsca człowieka w świecie.

  • Omówisz wpływ filozofii na sztukę epoki.

metafizyka
metafizyka

(gr. tá metá tá physiká – to, co jest po fizyce) dział filozofii zajmujący się bytem jako takim – jego podstawowymi własnościami, leżącymi u podstaw świata, który jest nam dostępny poprzez doświadczenie zmysłowe