Po co współczesnemu człowiekowi potrzebne są mity? Między innymi po to, by za ich pomocą opisywać postawy wciąż aktualne, zachowania wciąż powtarzalne. Kim był Herkules? Siłaczem. Kto to jest Syzyf? Ktoś wiecznie podejmujący bezowocny trud. Kim była Niobe? Matką rozpaczającą po śmierci swych dzieci. Symbole postaci mitologicznych występują w kulturze od wieków. Pomagają człowiekowi funkcjonować w świecie, nawet gdy nie do końca jest tego świadomy. Trzeba jednak pamiętać, że toposy i archetypy są utartymi w kulturze metodami rozumienia mitów. Poznasz dziś kolejnego mitologicznego bohatera, o którym – wydawałoby się – wiadomo już wszystko. Jest nim Prometeusz.

Prometeusz ulepił człowieka z gliny zmieszanej ze łzami i wykradł ogień bogom. Dał go ludziom, a potem nauczył ich przetapiać metale i kuć zbroje, budować domy i statki, a nawet liczyć, czytać i pisać. Rozgniewany tym Zeus, skazał go na straszliwe męki – Prometeusz, przykuty do skały, cierpiał za całą ludzkość. Mit ten był inspiracją już dla Ajschylosa, odwoływali się do niego Mickiewicz, Słowacki. Niezłomną postawę Prometeusza porównywano z sytuacją Polski, cierpiącej pod zaborami. Stał się symbolem poświęcenia się jednostki w imię dobra społeczności, a także symbolem buntu wobec wyroków losu albo władzy.