Zdjęcie przedstawia pokój dzienny, w którym znajduje się sześcioosobowa rodzina. Wszyscy zgromadzeni - rodzice i czwórka dzieci - oglądają telewizję.
Zdjęcie przedstawia pokój dzienny, w którym znajduje się sześcioosobowa rodzina. Wszyscy zgromadzeni - rodzice i czwórka dzieci - oglądają telewizję.
Steve Reich & John Cage- aleatoryzm/awangarda – dwa kierunki eksperymentów w muzyce amerykańskiej.
Rodzina oglądająca telewizję.
Źródło: Evert F. Baumgardner, Wikimedia Commons, domena publiczna.
bg‑pink
Dla ciekawskich
Eksperymenty i nowe technologie w muzyce XX wieku: ciekawostki i powiązania.
Inspiracje etniczne i światowe: Reich podróżował do Ghany, gdzie studiował perkusję plemienną (muzyka Ewe), co mocno wpłynęło na jego Drumming. To przykład dialogu między muzyką Zachodu i tradycjami afrykańskimi.
Muzyka a taniec i sztuki performatywne: Utwory Reicha były wykorzystywane przez choreografów (np. w tańcu współczesnym)- co pokazuje, że jego repetytywne formy nadają się świetnie do pracy z ruchem i czasem w sztuce performatywnej, którego przykład mamy poniżej.
RF1SNEQVQSCUO
Źródło: Fase, Cztery ruchy do muzyki Steve'a Reicha. Tańczą Anne Teresa De Keersmaeker i Tale Dolven. Teatr Black Box 1982.jpg, dostępny w internecie: https://blackbox.no/en/fase-four-movements-to-the-music-of-steve-reich-danced-by-anne-teresa-de-keersmaeker-and-tale-dolven.com.
Proces jako zjawisko estetyczne: Kompozycje Reicha można analizować jak eksperymenty‑podobnie jak w naukach przyrodniczych czy matematyce- gdzie zmiana parametru (tempo, faza, ilość głosów) prowadzi do nowych efektów- to inspirujące podejście do dźwięku, struktury i percepcji.
Wpływ na muzykę popularną i elektroniczną: Choć Reich pochodzi z nurtu muzyki poważnej, jego metody (repetycja, struktury rytmiczne, ostinato, fazowanie) wywarły wpływ na muzykę ambient, elektroniczną, minimalistyczny pop czy eksperymentalne brzmienia- co pokazuje ścisłe związki między awangardą a kulturą popularną.
Tożsamość kulturowa i pamięć: W późniejszych utworach- np. w Different Trains- Reich łączy materiał dźwiękowy z osobistą i historyczną pamięcią: wspomnienia z dzieciństwa, podróże pociągiem, świadectwa ofiar Holocaustu- co czyni z muzyki nośnik doświadczeń, emocji i refleksji.
RNc4NrGUDXhld
Zdjęcie ukazuje urządzenia do odtwarzania muzyki: dwie kasety magnetofonowe, trzy płyty CD, czarne słuchawki oraz laptop.
Wybrane nośniki i urządzenia używane do odtwarzania muzyki, online-skills, CC BY 3.0.
bg‑pink
Biblioteka muzyczna
RRs8pLkRwF8sA
Utwór muzyczny:Koncert fortepianowy (fragment), autorstwa Johna Cage'aWykonawca: Orchestre Philharmonique de la Radio Flamande; Michel Béroff (fortepian), pod dyrygenturą Michela Tabachnika. Koncert fortepianowy jest utworem przeznaczonym na fortepian solo i orkiestrę. Posiada szybkie tempo i instrumentalną fakturę. Cechuje się atonalnością i nowatorstwem środków kompozytorskich i wykonawczych.
Utwór muzyczny:Koncert fortepianowy (fragment), autorstwa Johna Cage'aWykonawca: Orchestre Philharmonique de la Radio Flamande; Michel Béroff (fortepian), pod dyrygenturą Michela Tabachnika. Koncert fortepianowy jest utworem przeznaczonym na fortepian solo i orkiestrę. Posiada szybkie tempo i instrumentalną fakturę. Cechuje się atonalnością i nowatorstwem środków kompozytorskich i wykonawczych.
John Cage, „Koncert fortepianowy”, online-skills, CC BY 3.0.
John Cage, „Koncert fortepianowy”, online-skills, CC BY 3.0.
Utwór muzyczny:Koncert fortepianowy (fragment), autorstwa Johna Cage'aWykonawca: Orchestre Philharmonique de la Radio Flamande; Michel Béroff (fortepian), pod dyrygenturą Michela Tabachnika. Koncert fortepianowy jest utworem przeznaczonym na fortepian solo i orkiestrę. Posiada szybkie tempo i instrumentalną fakturę. Cechuje się atonalnością i nowatorstwem środków kompozytorskich i wykonawczych.
RVZHZA4h0uUdg
Ilustracja interaktywna przedstawia zdjęcie portretowe starszego mężczyzny w lekko siwiejących włosach - John Cage. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: utwór muzyczny „HPSCHD”. Kompozycja posiada wolne tempo. Cechuje się tajemniczym charakterem.
Ilustracja interaktywna przedstawia zdjęcie portretowe starszego mężczyzny w lekko siwiejących włosach - John Cage. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: utwór muzyczny „HPSCHD”. Kompozycja posiada wolne tempo. Cechuje się tajemniczym charakterem.
Rob Bogaerts (fot.), John Cage, 1988, Archiwum Narodowe, Den Haag, Holandia, wikimedia.org, domena publiczna (ilustracja); John Cage, „HPSCHD”, 1969, online-skills, CC BY 3.0 (dźwięk).
R1IuGCaHFbUbW
W animacji znajdują się następujące obrazy: J. Cage, Music of Changes, J. Cage, Fontana Mix, Cage, Cartridge Music, W. Lutosławski, Gry weneckie, W. Lutosławski, Kwartet smyczkowy. Obrazy to przykładowe partytury. Music of Changes to utwór przeznaczony na fortepian. Posiada umiarkowane tempo i instrumentalną fakturę. Cechuje się atonalnością i dysknansowością. Lutosławski Gry Weneckie fl 1: Nagranie przedstawia fragment partii pierwszego fletu z utworu Gry Weneckie. Kompozycja posiada szybkie tempo i instrumentalną fakturę homofoniczną. Cechuje się żwawym, skocznym charakterem. Lutosławski Gry Weneckie fl 1 fl 2: Nagranie przedstawia fragment partii pierwszego i drugiego fletu z utworu Gry Weneckie. Kompozycja posiada szybkie tempo i instrumentalną fakturę homofoniczną. Cechuje się żwawym, skocznym charakterem. Lutosławski Gry Weneckie fl 1 fl 2 ob.: Nagranie przedstawia fragment partii pierwszego i drugiego fletu oraz oboju z utworu Gry Weneckie. Kompozycja posiada szybkie tempo i instrumentalną fakturę homofoniczną. Cechuje się żwawym, skocznym charakterem. Lutosławski Gry Weneckie fl 1 fl 2 ob. kl.: Nagranie przedstawia fragment partii pierwszego i drugiego fletu oraz oboju i klarnetu z utworu Gry Weneckie. Kompozycja posiada szybkie tempo i instrumentalną fakturę homofoniczną. Cechuje się żwawym, skocznym charakterem. Dodatkowo w animacji umieszczono następujące informacje:
Slajd 1. J. Cage, Music of Changes
Wraz z przeobrażeniami języka muzycznego zaszła potrzeba modyfikacji notacji muzycznej. Począwszy od czasów powstania dodekafonii partytury uzyskiwały coraz bardziej skomplikowaną postać. Kompozycje oparte na technice serialnej wyróżniały się skrajnie precyzyjnym zapisem, co stwarzało znaczne problemy wykonawcze.
Slajd 2. J. Cage, Music of Changes
Z kolei kompozycje oparte na technice aleatorycznej pozostawiają wykonawcy znaczną swobodę, której zapis partytury nie może ograniczać. John Cage w swych partyturach stosuje rozmaite środki. W zapisie Music of Changes sięga jeszcze po nuty, gdyż element przypadku dotyczył tylko fazy kompozycji utworu i nadana mu wówczas została postać ostateczna. W późniejszych utworach stosowane znaki pozostawiają wykonawcy założoną swobodę, zwłaszcza w zakresie ich interpretacji.
Slajd 3. J. Cage, Fontana Mix
Slajd 4. J. Cage, Cartridge Music
Slajd 5. W. Lutosławski, Gry weneckie
Zastosowanie przez W. Lutosławskiego w swych kompozycjach aleatoryzmu kontrolowanego spowodowało wykorzystanie w partyturze zarówno rozwiązań tradycyjnych – nuty, jak i nowatorskich – brak kreski taktowej. Zapis tego typu w odcinkach ad libitum pozwala uzyskać efekty, zwłaszcza w sferze rytmiki i brzmieniowości, których zanotowanie w sposób precyzyjny byłoby w zasadzie niemożliwe.
Slajd 6. W. Lutosławski, Kwartet smyczkowy
.
W animacji znajdują się następujące obrazy: J. Cage, Music of Changes, J. Cage, Fontana Mix, Cage, Cartridge Music, W. Lutosławski, Gry weneckie, W. Lutosławski, Kwartet smyczkowy. Obrazy to przykładowe partytury. Music of Changes to utwór przeznaczony na fortepian. Posiada umiarkowane tempo i instrumentalną fakturę. Cechuje się atonalnością i dysknansowością. Lutosławski Gry Weneckie fl 1: Nagranie przedstawia fragment partii pierwszego fletu z utworu Gry Weneckie. Kompozycja posiada szybkie tempo i instrumentalną fakturę homofoniczną. Cechuje się żwawym, skocznym charakterem. Lutosławski Gry Weneckie fl 1 fl 2: Nagranie przedstawia fragment partii pierwszego i drugiego fletu z utworu Gry Weneckie. Kompozycja posiada szybkie tempo i instrumentalną fakturę homofoniczną. Cechuje się żwawym, skocznym charakterem. Lutosławski Gry Weneckie fl 1 fl 2 ob.: Nagranie przedstawia fragment partii pierwszego i drugiego fletu oraz oboju z utworu Gry Weneckie. Kompozycja posiada szybkie tempo i instrumentalną fakturę homofoniczną. Cechuje się żwawym, skocznym charakterem. Lutosławski Gry Weneckie fl 1 fl 2 ob. kl.: Nagranie przedstawia fragment partii pierwszego i drugiego fletu oraz oboju i klarnetu z utworu Gry Weneckie. Kompozycja posiada szybkie tempo i instrumentalną fakturę homofoniczną. Cechuje się żwawym, skocznym charakterem. Dodatkowo w animacji umieszczono następujące informacje:
Slajd 1. J. Cage, Music of Changes
Wraz z przeobrażeniami języka muzycznego zaszła potrzeba modyfikacji notacji muzycznej. Począwszy od czasów powstania dodekafonii partytury uzyskiwały coraz bardziej skomplikowaną postać. Kompozycje oparte na technice serialnej wyróżniały się skrajnie precyzyjnym zapisem, co stwarzało znaczne problemy wykonawcze.
Slajd 2. J. Cage, Music of Changes
Z kolei kompozycje oparte na technice aleatorycznej pozostawiają wykonawcy znaczną swobodę, której zapis partytury nie może ograniczać. John Cage w swych partyturach stosuje rozmaite środki. W zapisie Music of Changes sięga jeszcze po nuty, gdyż element przypadku dotyczył tylko fazy kompozycji utworu i nadana mu wówczas została postać ostateczna. W późniejszych utworach stosowane znaki pozostawiają wykonawcy założoną swobodę, zwłaszcza w zakresie ich interpretacji.
Slajd 3. J. Cage, Fontana Mix
Slajd 4. J. Cage, Cartridge Music
Slajd 5. W. Lutosławski, Gry weneckie
Zastosowanie przez W. Lutosławskiego w swych kompozycjach aleatoryzmu kontrolowanego spowodowało wykorzystanie w partyturze zarówno rozwiązań tradycyjnych – nuty, jak i nowatorskich – brak kreski taktowej. Zapis tego typu w odcinkach ad libitum pozwala uzyskać efekty, zwłaszcza w sferze rytmiki i brzmieniowości, których zanotowanie w sposób precyzyjny byłoby w zasadzie niemożliwe.
Slajd 6. W. Lutosławski, Kwartet smyczkowy
.
Źródło: online skills, licencja: CC BY 3.0.
R1NbDahyDy1A9
Ilustracja przedstawia zapis nutowy utworu „Clapping Music”. Zapisane są 4 takty, każdy z nich ujęty jest znakiem repetycji. Zapisany jest jedynie rytm. Utwór jest dwugłosowy. W pierwszym takcie rytm w pierwszym i drugim głosie jest taki sam. W pozostałych taktach głosy realizują inny rytm. Po naciśnięciu punktu aktywnego wyświetla się napis Utwór: Clapping Music, wykonawca: Steve Reich oraz odtwarza się muzyka. Utwór wykonany przez klaszczących perkusistów. Rytm jest skomplikowany. Głosy mijają się, tworząc ciekawą, wesołą muzykę.
Ilustracja przedstawia zapis nutowy utworu „Clapping Music”. Zapisane są 4 takty, każdy z nich ujęty jest znakiem repetycji. Zapisany jest jedynie rytm. Utwór jest dwugłosowy. W pierwszym takcie rytm w pierwszym i drugim głosie jest taki sam. W pozostałych taktach głosy realizują inny rytm. Po naciśnięciu punktu aktywnego wyświetla się napis Utwór: Clapping Music, wykonawca: Steve Reich oraz odtwarza się muzyka. Utwór wykonany przez klaszczących perkusistów. Rytm jest skomplikowany. Głosy mijają się, tworząc ciekawą, wesołą muzykę.
