M_R_W10_M1 Wzór funkcji kwadratowej
1. Wykres i własności funkcji
Promienie równoległe padające na lustro w kształcie paraboli po odbiciu skupiają się w jednym punkcie - ognisku paraboli. Zjawisko to wykorzystuje się na przykład w antenach satelitarnych.

Galileusz – włoski fizyk i astronom, w swojej pracy „Rozmowy i dowody matematyczne w zakresie dwóch nowych umiejętności” analizował ruch spadającego ciała, zrzucając z wieży w Pizie z wysokości metrów metalowe kule. Jeśli pominiemy opór powietrza, to odległość od ziemi obiektu zrzuconego z wysokości metrów można opisać wzorem . Otrzymany wzór jest zapisany za pomocą wyrażenia stopnia drugiego.
Rozpoznasz jednomian stopnia drugiego.
Sporządzisz wykres funkcji .
Określisz własności funkcji .
Obliczysz wartości funkcji kwadratowej określonej wzorem dla różnych argumentów.
Wyznaczysz argumenty, dla których funkcja kwadratowa przyjmuje określoną wartość.
Obliczysz pola figur, których wierzchołki należą do wykresu funkcji kwadratowej.
Wyznaczysz wartości parametrów, dla których parabola, będąca wykresem funkcji kwadratowej i prosta, będąca wykresem funkcji liniowej mają określoną liczbę punktów wspólnych.
Trójmianem kwadratowym zmiennej nazywamy wyrażenie postaci , gdzie , , są dowolnymi danymi liczbami rzeczywistymi i . Liczby , , nazywamy współczynnikami trójmianu kwadratowegotrójmianu kwadratowego, zaś zmienna może przyjmować dowolne wartości rzeczywiste.
Jeżeli , to funkcję określoną wzorem w zbiorze liczb rzeczywistych nazywamy funkcją kwadratową.
, , - współczynniki liczbowe funkcji kwadratowej,
- wyraz wolny.
Wzór nazywamy postacią ogólną funkcji kwadratowej, gdzie , , , .
Jeżeli , , to wzór przyjmuje postać . Można również krótko zapisać . Zajmiemy się funkcją opsaną tym wzorem, jej wykresem i własnościami.
Funkcję kwadratową , gdzie oraz jest stałą liczbą rzeczywistą różną od zera, nazywać będziemy jednomianem stopnia drugiego (jednomianem kwadratowym).
Sporządźmy w prostokątnym układzie współrzędnych wykres funkcji .
W narysowaniu wykresu pomocna będzie tabelka częściowa - im więcej punktów w tabelce, tym dokładniejszy będzie wykres.
Przy pomocy tabelki wyznaczyliśmy tylko niektóre wartości jednomianu kwadratowegojednomianu kwadratowego, a więc znaleźliśmy niektóre punkty wykresu. Ponieważ funkcja jest określona dla każdej liczby rzeczywistej, więc otrzymane punkty tworzą pewną krzywą.

Krzywa będąca wykresem funkcji nazywa się paraboląparabolą. Do jej wykresu należy punkt , będący wierzchołkiem paraboli. Wierzchołek dzieli parabolę na dwie części, zwane ramionami paraboli. Oś jest osią symetrii paraboli.
Przekształćmy wykres funkcji przez symetrię względem osi i ustalmy wzór funkcji, której wykres otrzymaliśmy.

W symetrii względem osi obrazem dowolnego punktu jest taki punkt
, że , gdzie , skąd .
Do wzoru funkcji w miejsce podstawiamy , a w miejsce podstawiamy i otrzymujemy wzór czyli . Współczynnik wynosi .
Zwróćmy uwagę, że parabola ma ramiona skierowane w dół.
Sporządźmy jeszcze dwa inne wykresy.
a)

b)

Otrzymane krzywe to również parabole. Wartość współczynnika paraboli decyduje o tym, czy ramiona tej paraboli skierowane są w górę , czy w dół .
Porównując wykresy funkcji zauważymy, że funkcje postaci , gdy mają wspólne własności.
Wykresem każdej funkcji jest parabola o wierzchołku i ramionach skierowanych ku górze.
Zbiorem wartości funkcji jest zbiór .
Miejscem zerowym funkcji jest .
Osią symetrii wykresu funkcji (paraboli) jest prosta o równaniu .
Funkcja przyjmuje wartości dodatnie, gdy .
Funkcja jest malejąca w przedziale , a rosnąca w przedziale .
Funkcja osiąga wartość najmniejszą równą , dla argumentu . Nie przyjmuje wartości największej. Zbiór wartości funkcji jest ograniczony z dołu, nie jest ograniczony z góry.
Funkcja jest parzysta.
Funkcja nie jest różnowartościowa.
Ostatnią własność spróbujemy udowodnić.
Funkcja nie jest różnowartościowa na zbiorze liczb rzeczywistych
Na początku przypomnijmy definicję funkcji różnowartościowej na zbiorze liczb rzeczywistych.
Funkcja jest różnowartościowa jeżeli dla wszystkich prawdziwa jest implikacja:
Aby wykazać, że funkcja nie jest różnowartościowa w zbiorze , wystarczy wskazać dwa różne argumenty, dla których odpowiadające im wartości funkcji są równe.
Weźmy na przykład i . Jak widzimy .
Obliczymy teraz oraz .
Zauważmy, że
,
.
Otrzymaliśmy, że dla różnych argumentów wartości funkcji są równe, więc funkcja nie jest różnowartościowa w zbiorze .
Analogicznie można opisać własności funkcji , gdy .
Sprawdźmy, czy punkty oraz należą do paraboli opisanej równaniem .
Punkt należy do paraboli opisanej równaniem .
Punkt nie należy do paraboli opisanej równaniem .
Wyznaczmy współczynnik , tak aby punkt o współrzędnych należał do paraboli .
W prostokątnym układzie współrzędnych naszkicujmy wykresy funkcji.
a) , ,

b) , ,

Wniosek
Im większa jest wartość bezwzględna współczynnika , to tym bliżej osi znajdują się ramiona paraboli.
W prostokącie stosunek długości boków jest równy . Podajmy wzór funkcji , opisującej pole tego prostokąta, jeżeli oznacza długość dłuższego boku, wyznaczmy dziedzinę i naszkicujmy wykres.

Wyznaczmy wzór funkcji. Przyjmujemy, że , oraz .
Pole prostokąta wyraża się wzorem , więc otrzymujemy wzór funkcji
Dziedziną tej funkcji jest przedział .
Sporządźmy tabelkę częściową dla tej funkcji.
wykres

Zwróćmy uwagę, że w zagadnieniach praktycznych wykorzystujemy tylko fragment paraboli.
Do studni wrzucono kamień i usłyszano plusk wody po sekundach. Jaka jest odległość do lustra wody?
Wykorzystujemy wzór , gdzie jest wartością przyspieszenia ziemskiego, stąd . Wzór funkcji przyjmuje postać . Ponieważ czas lotu wyniósł sekundy otrzymujemy , a zatem odległość do lustra wody wynosi około m.
Poniżej przedstawiony jest aplet ilustrujący wykres funkcji . Zmieniaj wartość współczynnika . Zaobserwuj jak zmienia się położenie ramion paraboli w zależności od .

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D8Z4CE6K7
Wykorzystaj aplet. Ustaw wartość współczynnika , aby otrzymać parabolę o podanym równaniu i uzupełnij tabelę
Uruchom symulację interaktywną. Zwróć uwagę na odległości punktów leżących na paraboli, będącej wykresem funkcji kwadratowej określonej wzorem od osi rzędnych układu współrzędnych. Wyciągnij odpowiednie wnioski.
Jeżeli a większe od zera to dla x równego zero funkcja f przyjmuje wartość najmniejszą.
Funkcja f jest malejąca. Na przedziale lewostronnie otwartym prawostronnie zamkniętym od minus nieskończoności do zera.
Funkcja f jest rosnąca na przedziale lewostronnie zamkniętym prawostronnie otwartym od zera do nieskończoności. Suwakiem zmieniamy wartości współczynnika kierunkowego. Kiedy jest on dodatni parabola ma ramiona skierowane w górę.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D8Z4CE6K7
Wymień kilka własności funkcji kwadratowej określonej wzorem .
Dana jest funkcja kwadratowa określona za pomocą wzoru . Wyznaczymy liczbę rozwiązań równania , w zależności od parametru .
Rozwiązanie:
Wykres tej funkcji przedstawia się następująco:

Równanie , gdy . ma:
dwa rozwiązania dla ,
jedno rozwiązanie dla ,
zero rozwiązań dla .
Podana liczba rozwiązań równania odpowiada liczbie punktów wspólnych prostej , gdzie z parabolą, będącą wykresem funkcji .
Wiadomo, że wierzchołki trapezu (patrz rysunek) należą do wykresu funkcji kwadratowej określonej wzorem , a podstawy są zawarte w prostych o równaniach i . Wyznaczymy pole tego trapezu.

Rozwiązanie:
Wykorzystamy wzór na pole trapezu
Mamy:
,
,
.
W celu wyznaczenia pierwszych współrzędnych punktów i wyznaczymy punkty wspólne paraboli, będącej wykresem funkcji oraz prostej, będącej wykresem funkcji .
Rozwiązujemy równanie:
, czyli .
Zatem , czyli lub .
Długość podstawy trapezu jest równa odległości pomiedzy tymi punktami, więc
.
W celu wyznaczenia pierwszych współrzędnych punktów i , wyznaczymy punkty wspólne paraboli, będącej wykresem funkcji oraz prostej, będącej wykresem funkcji .
Rozwiązujemy równanie:
, czyli
Zatem , czyli lub .
Długość podstawy trapezu jest równa odległości pomiedzy tymi punktami, zatem
Pole trapezu wynosi
Na rysunku przedstawiono wykres funkcji kwadratowej określonej wzorem oraz prostej określonej wzorem .

Wyznaczymy pole trójkąta .
Rozwiązanie:
Zauważmy, że punkty i są punktami przecięcia paraboli, będącej wykresem funkcji z prostą, będącą wykresem funkcji .
Do wyznaczenia ich pierwszych współrzędnych rozwiązujemy równanie .
Zatem , więc lub .
Długość odcinka jest odległością pomiędzy punktami i i wynosi .
Odcinek jest podstawą trójkąta , a wysokość tego trójkąta wynosi , zatem pole trójkąta jest równe:
Wykres funkcji kwadratowej określonej wzorem oraz wykres prostej opisanej za pomocą równania lub , gdzie , mogą się przecinać w maksymalnie dwóch punktach.
Określimy liczbę rozwiązań układów równań:
a)
b)
c)
Rozwiązanie:
a) Rozwiązaniem układu równań są punkty wspólne paraboli i prostej. Układ ten możemy sprowadzić do jednego równania:
, zatem .
Równanie zapisujemy w postaci , więc lub .
Po podstawieniu do jednego z równań z układu równań mamy: lub .
Zatem parabola i prosta mają dwa punkty wspólne o współrzędnych oraz .
b) Rozwiązaniem układu równań są punkty wspólne paraboli i prostej.
Jeżeli , to .
Zatem parabola i prosta mają dokładnie jeden punkt wspólny o współrzędnych .
c) Rozwiązaniem układu równań są punkty wspólne paraboli i prostej. Układ ten możemy sprowadzić do jednego równania:
Równanie nie ma rozwiązania w liczbach rzeczywistych, zatem parabola i prosta nie mają punktów wspólnych.
Punkty o współrzędnych , oraz należą do wykresu funkcji kwadratowej określonej wzorem . Wyznaczymy wzór tej funkcji, jeżeli wiadomo, że pole trójkąta jest równe .
Rozwiązanie:
Wykonajmy rysunek pomocniczy do zadania:

W celu wyznaczenia wzoru funkcji kwadratowej wyznaczymy najpierw współrzędne punktów i .
Zauważmy, że wysokość trójkąta wynosi .
Po podstawieniu tej wartości do wzoru na pole trójkąta otrzymujemy równanie:
, zatem
Długość podstawy jest równa odległości pomiędzy pierwszymi współrzędnymi punktów i .
Jeżeli oraz , zatem , czyli .
Punkty i mają współrzędne odpowiednio:
Zatem w celu wyznaczenia wartości współczynnika ze wzoru funkcji kwadratowej , podstawiamy współrzędne punktu i rozwiązujemy równanie:
, zatem .
Wzór funkcji kwadratowej zapisujemy w postaci .
Podamy dziedzinę oraz wzór funkcji opisującej pole prostokątnej działki w zależności od długości przekątnej , jeżeli wiadomo, że działkę można podzielić na kwadraty.
Rozwiązanie:
Wykonajmy rysunek pomocniczy do zadania i wprowadźmy oznaczenia, jak na rysunku.

Korzystając z twierdzenia Pitagorasa mamy:
Zatem , czyli .
Pole działki wynosi:
Wobec tego funkcja opisująca pole prostokątnej działki, w zależności od długości przekątnej jest określona za pomocą wzoru:
Dziedziną funkcji jest zbiór liczb rzeczywistych dodatnich.
Zapoznaj się z symulacją interaktywną, a następnie odpowiedz na pytania zawarte w Poleceniu 6.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D8Z4CE6K7
Ile punktów wspólnych może mieć parabola o równaniu z prostą o równaniu , w zależności od wartości współczynnika ?
Dopasuj wzór funkcji do wykresu.
Mając dane wykresy funkcji oraz wybierz charakteryzujące je własności.

Podaj wzór funkcji opisującej pole kwadratowej działki w zależności od długości przekątnej , wyznacz dziedzinę otrzymanej funkcji oraz sporządź odpowiedni wykres.
Zaznacz poprawną odpowiedź.
Zaznacz poprawną odpowiedź.
Wiadomo, że do wykresu funkcji kwadratowej określonej wzorem należy punkt o współrzędnych .
a) Oblicz wartość współczynnika .
b) Oblicz wartość funkcji dla argumentu .
c) Dla jakiego argumentu funkcja przyjmuje wartość ?
Odcinek łączący dwa punkty, które należą do wykresu tej funkcji o drugiej współrzędnej równej trzy ma długość 1. początek ułamka, dwa, mianownik, dziewięć, koniec ułamka, 2. pierwiastek kwadratowy z sześć koniec pierwiastka, 3. początek ułamka, dwa, mianownik, trzy, koniec ułamka, 4. pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka.
Odległość punktu o pierwszej współrzędnej równej początek ułamka, jeden, mianownik, trzy, koniec ułamka, który należy do tej paraboli od osi X wynosi 1. początek ułamka, dwa, mianownik, dziewięć, koniec ułamka, 2. pierwiastek kwadratowy z sześć koniec pierwiastka, 3. początek ułamka, dwa, mianownik, trzy, koniec ułamka, 4. pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka.
Na rysunku przedstawiono wykresy funkcji kwadratowych określonych wzorami oraz .

Wiadomo, że podstawa trójkąta przedstawionego na rysunku zawiera się w prostej, będącej wykresem funkcji określonej wzorem , a wierzchołek trójkąta pokrywa się z wierzchołkiem paraboli, będącej wykresem funkcji określonej wzorem . Oblicz pole tego trójkąta.

Określ liczbę rozwiązań równania , jeżeli oraz .
Słownik
funkcja , gdzie , natomiast jest stałą liczbą rzeczywistą różną od zera
krzywa będącą wykresem funkcji kwadratowej
wyrażenie postaci , gdzie , , dowolnymi danymi liczbami rzeczywistymi, w tym
funkcja określona wzorem
gdzie:
, oraz


