Na podstawie danych można obliczyć wzór empiryczny, ale nie mamy pewności, że jest to wzór rzeczywisty.

Poszukiwany związek:

Wzór empiryczny, który może być wzorem rzeczywistym (bo taki związek istnieje) tego związku, ma postać ${\text{Cl}}_2{\text{O}}_7$.

W chemii nieorganicznej oznacza związek chemiczny, który w swojej budowie krystalicznej zawiera cząsteczki wody, tzw. wodę hydratacyjną.

Znamy wzór sumaryczny węglanu sodu, nie pamiętamy tylko, ile we wzorze jest cząsteczek wody. Oznaczamy je jako n:

Wzór hydratu jest następujący: ${\text{Na}}_2{\text{CO}}_3·7 {\text{H}}_2\text{O}$.

Należy ustalić indeksy we wzorze ogólnym związku: ${\text{C}}_x{\text{H}}_y{\text{O}}_z$.

W pierwszym kroku należy wyznaczyć $\%$ wagowy tlenu w związku.

Na podstawie równania z prawa stałości składu:

Z powyższych obliczeń wynika, że:
$x=1$, $y=2$, $z=1$.
Zatem wzór jest postaci
${\text{CH}}_2 - {\left({\text{CH}}_2\right)}_n$,
gdzie:
$n$ oznacza wielokrotność, ponieważ wzór rzeczywisty jest wielokrotnością wzoru empirycznego. Masa molowa wzoru empirycznego wynosi:

Wzór rzeczywisty ma postać: ${\text{C}}_6{\text{H}}_{12}{\text{O}}_6$.

Otrzymano tlenek glinu.

Obliczamy masę tlenu w tym związku.

Wzór związku to: ${\text{Al}}_2{\text{O}}_3$.

W pierwszym kroku należy zapisać ogólne równanie reakcji spalania, używając wzoru ${\text{C}}_x{\text{H}}_y$, oraz obliczyć zawartość węgla w otrzymanym tlenku węgla($\text{IV}$), a następnie zawartość wodoru w otrzymanej wodzie. Ostatnim krokiem jest ustalenie wzoru empirycznego.

Stosując proporcję, oblicz zawartość węgla w ${\text{CO}}_2$.

Następnie, stosując proporcję, oblicz zawartość wodoru w ${\text{H}}_2\text{O}$.

Ustal wzór empiryczny.

Wzór rzeczywisty węglowodoru: ${\text{C}}_5{\text{H}}_8$.

W pierwszym kroku należy obliczyć zawartość węgla w otrzymanym tlenku węgla($\text{IV}$), a następnie obliczyć zawartość wodoru w otrzymanej wodzie. Ostatnim krokiem jest ustalenie wzoru empirycznego.

1. Oblicz zawartość węgla w ${\text{CO}}_2$.

   $$44 \mathrm{g} {\text{CO}}_2 - 12 \mathrm{g} \text{C}$$
   $$\mathrm{137,5} \mathrm{g} {\text{CO}}_2 – x$$
   $$x=\mathrm{37,5} \mathrm{g}$$

2. Stosując proporcję, oblicz zawartość wodoru w ${\text{H}}_2\text{O}$.

   $$18 \mathrm{g} {\text{H}}_2\text{O} - 2 \mathrm{g} \text{H}$$
   $$\mathrm{112,5} \mathrm{g} {\text{H}}_2\text{O} – x$$
   $$x=\mathrm{12,5} \mathrm{g}$$
   $$\mathrm{12,5} \mathrm{g}+\mathrm{37,5} \mathrm{g}=50 \mathrm{g}$$,

   a więc w związku jest również tlen, którego masa wynosi:

   $$50 \mathrm{g} \left(100 \mathrm{g}-50 \mathrm{g}=50 \mathrm{g}\right)$$.

3. Ustal wzór empiryczny.

   $$n\text{C}:n\text{H}:n\text{O}=\left(\frac{\mathrm{37,5} \mathrm{g}}{12 \frac{\mathrm{g}}{\mathrm{mol}}}\right):\left(\frac{\mathrm{12,5} \mathrm{g}}{1 \frac{\mathrm{g}}{\mathrm{mol}}}\right):\left(\frac{50 \mathrm{g}}{16 \frac{\mathrm{g}}{\mathrm{mol}}}\right)$$
   $$n\text{C}:n\text{H}:n\text{O}=\mathrm{3,125} \mathrm{mola}:\mathrm{12,5} \mathrm{mola}:\mathrm{3,125} \mathrm{mola}$$
   $$n\text{C}:n\text{H}:n\text{O}=1:4:1$$

Wzór empiryczny związku organicznego może być także wzorem rzeczywistym, np. metanolu – to ${\text{CH}}_4\text{O}$.

Równanie reakcji:

Na podstawie równania reakcji wiemy, że z $2$ moli pentatlenku diazotu ($2·\mathrm{108,08} \text{g}$) powstają $4$ mole ditlenku azotu. Na tej podstawie układamy proporcje:

Z rozkładu $153\ \text g$ pentatlenku diazotu powstało $\mathrm{2,83}$ mola dwutlenku azotu.

Skorzystaj ze wzoru na liczbę moli:

$M_{\text{Mg}}=\mathrm{24,31} \frac{\text{g}}{\text{mol}}$

$m=\mathrm{0,31} \text{g}$

Średnie dzienne zapotrzebowanie jonów magnezu dla organizmu dorosłego człowieka wynosi $\mathrm{0,013}$ mola.

Aby obliczyć liczbę atomów cyrkonu, tlenu i krzemu, należy skorzystać ze wzoru:

Do obliczenia masy krzemianu cyrkonu należy skorzystać ze wzoru:

Następnym krokiem jest ułożenie proporcji dla cyrkonu, tlenu i krzemu.

$N=n·N_A$

Liczba atomów cyrkonu:

$N=\mathrm{0,3384} \text{mol}·\mathrm{6,022}·{10}^{23} \frac{\text{atomów}}{\text{mol}}=\mathrm{2,038}·{10}^{23}$ atomów

Liczba atomów krzemu:

$N=\mathrm{0,3384} \mathrm{mol}·\mathrm{6,022}·{10}^{23}\frac{\mathrm{atomów}}{\mathrm{mol}}=\mathrm{2,038}·{10}^{23}$ atomów

Liczba atomów tlenu:

$N=4·\mathrm{0,3384} \text{mol}·\mathrm{6,022}·{10}^{23}\frac{\text{atomów}}{\text{mol}}=\mathrm{8,152}·{10}^{23}$ atomów

Masa krzemianu cyrkonu wynosi:

$M=\mathrm{91,22} \frac{\text{g}}{\text{mol}}+\mathrm{28,09} \frac{\text{g}}{\text{mol}}+\left(4·16 \frac{\text{g}}{\text{mol}}\right)=\mathrm{183,31} \frac{\text{g}}{\text{mol}}$
$m=n·M$
$m=\mathrm{0,3384} \text{mol}·\mathrm{183,31} \frac{\text{g}}{\text{mol}}=\mathrm{62,03} \text{g}$

W celu obliczenia, jaka jest masa cyrkonu, zawarta w $\mathrm{62,03} \text{g}$ krzemianu cyrkonu, ułóż proporcje:

W celu obliczenia, jaka jest masa tlenu, zawarta w $\mathrm{62,03} \text{g}$ krzemianu cyrkonu, ułóż proporcje:

W celu obliczenia, jaka jest masa krzemu, zawarta w $\mathrm{62,03} \text{g}$ krzemianu cyrkonu, ułóż proporcje:

W $\mathrm{0,3384}$ mola krzemianu cyrkonu znajduje się $\mathrm{2,038}{10}_{23}$ atomów krzemu ($\mathrm{9,505} \text{g}$), $\mathrm{8,152}·{10}_{23}$ atomów tlenu ($\mathrm{21,657} \text{g}$) oraz $\mathrm{2,038}·{10}_{23}$ atomów cyrkonu ($\mathrm{30,868} \text{g}$).

Można skorzystać ze wzorów:

lub ułożyć proporcje.

Metoda $\text{I}$.

$M_{\text{witaminy C}}=\mathrm{176,14} \frac{\text{g}}{\text{mol}}$

$m=\mathrm{1,42}·{10}^{-4} \text{mol}·\mathrm{176,14} \frac{\text{g}}{\text{mol}}=\mathrm{0,025} \text{g}$

$N=n·N_A$

$N=\mathrm{1,42}·{10}^{-4} \text{mol}·\mathrm{6,022}·{10}^{23}\frac{\mathrm{cząsteczek}}{\text{mol}}=\mathrm{8,55124}·{10}^{19}$ cząsteczek

Metoda $\text{II}$.

Na podstawie masy molowej witaminy C wyznacz proporcje:

Oblicz liczbę cząsteczek:

Pięcioletnie dziecko powinno przyjmować $\mathrm{0,025} \text{g}$ witaminy C, czyli $\mathrm{8,55124}·{10}^{23}$ cząsteczek.

Substancją tą jest azotan($\text V$) srebra o wzorze sumarycznym ${\text{AgNO}}_3$.

$M_{\text{azotanu srebra}}=\mathrm{107,9} \frac{\text{g}}{\text{mol}}+\mathrm{14,01} \frac{\text{g}}{\text{mol}}+\left(3·16 \frac{\text{g}}{\text{mol}}\right)=\mathrm{169,91} \frac{\text{g}}{\text{mol}}$

$\%\text{Ag}=\frac{M_{\text{Ag}}}{M_{{\text{AgNO}}_3}}·100\%=\mathrm{63,5}\%$
$\%\text{N}=\frac{M_{\text{N}}}{M_{{\text{AgNO}}_3}}·100\%=\mathrm{8,25}\%$
$\%\text{O}=\frac{3·M_{\text{O}}}{M_{{\text{AgNO}}_3}}·100\%=\mathrm{28,25}\%$

Procentowy skład masowy azotanu srebra to $\mathrm{63,5}\% \text{Ag}$, $\mathrm{8,25}\% \text{N}$ i $\mathrm{28,25}\% \text{O}$.

Należy obliczyć, jaki substrat w reakcji został użyty w nadmiarze.

Z obliczeń wynika, że glin występuje w nadmiarze. Dlatego dalsze obliczenia wykonujemy względem tlenu.

W reakcji powstanie $\mathrm{2,5} \mathrm{mola}$ tlenku glinu.

co