M_R_W11_M1 Proste, koła i okręgi
4. Kąty wpisane i środkowe
Ze względu na fakt, że gwiazdy, planety i inne obiekty astronomiczne znajdują się na sferze, to odległości pomiędzy nimi wygodnie opisywać za pomocą kątów. Odległość kątowa pomiędzy dwoma obiektami to kąt, którego ramionami są promienie „wychodzące z oka obserwatora” i przechodzące przez te obiekty. Miarą takiej odległości są stopnie i jego części: minuty i sekundy. Odległość kątowa służy nie tylko do mierzenia odległości między obiektami, ale także do charakteryzowania pojedynczego obiektu – w szczególności rozmiar kątowy Księżyca wynosi od (gdy ten znajduje się najbliżej Ziemi) do (gdy jego odległość od Ziemi jest największa).

Z pewnością kulisty obiekt można obserwować z różnych punktów przestrzeni i widzieć go pod tym samym kątem. Okazuje się, że także obiekty o charakterze liniowym można widzieć pod tym samym kątem, patrząc na nie z różnych stron.
Poznasz pojęcie kąta wpisanego w koło.
Poznasz pojęcie kąta środkowego w kole i w okręgu.
Będziesz wyznaczać kąty wpisane i środkowe w okręgu oparte na łuku i rozpięte na cięciwie.
Poznasz twierdzenie o mierze kąta wpisanego opartego na półokręgu.
Poznasz zależności, między miarą kąta środkowego i długością cięciwy, na której ten łuk jest rozpięty.
Zastosujesz poznane zależności w sytuacjach typowych i problemowych.
Kąt wpisany
Kątem wpisanym w koło nazywamy kąt wypukły, którego ramionami są proste zawierające cięciwy tego koła, a wierzchołek należy do brzegu koła.

Na powyższym rysunku, dwie półproste: i , zaznaczone liniami przerywanymi, są ramionami dwóch kątów o wierzchołku w punkcie : kąta wypukłego oraz kąta wklęsłego . Tylko kąt jest kątem wpisanym w kołokoło, bo zgodnie z definicją musi to być kąt wypukły.
Ilustrując zagadnienie kątów wpisanych, będziemy zwykle zaznaczać jedynie cięciwy danego koła, zawarte w odpowiednich półprostych tak, jak na poniższym rysunku.

W praktyce szkolnej spotykamy się z zamiennym stosowaniem pojęć: kąt wpisany w koło i kąt wpisany w okrąg, dlatego przyjmujemy również kolejną definicję.
Rozważmy okrąg o środku i punkty , leżące na tym okręgu. Kątem wpisanym opartym na łuku nazywamy kąt wypukły , którego ramiona zawierają cięciwy okręgucięciwy okręgu i .

Zauważmy, że każdy kąt wpisany danego okręgu w sposób jednoznaczny wyznacza łuk, na którym jest on oparty.

Z kolei istnieje nieskończenie wiele kątów wpisanych opartych na danym łuku.

Dany jest okrąg o środku w punkcie .
Rozważmy dowolny kąt wpisany oparty na półokręgu i poprowadźmy promień tego okręgu.
Wówczas trójkąty i są równoramienne.
Oznaczmy: oraz .

Wtedy: oraz .
Ale kąty i są kątami przyległymi, zatem .
Stąd , czyli .
Ale to oznacza, że każdy kąt wpisany w okrągokrąg i oparty na jego średnicy jest kątem prostym, a w konsekwencji, że przeciwprostokątna dowolnego trójkąta prostokątnego jest średnicą okręgu opisanego na tym trójkącie.
Niekiedy zamiast mówić, że kąt jest oparty na łuku, będziemy mówić, że jest na tym łuku rozpięty. W przypadku kąta opartego na półokręgu, często będziemy spotykać się ze stwierdzeniem, że kąt jest rozpięty na średnicy okręgu. Rzadziej pojawia się określenie, że kąt wpisany jest rozpięty na cięciwie, której końcami są końce odpowiedniego łuku okręgułuku okręgu.
Rozważmy teraz dowolny okrągokrąg i dwie przecinające się sieczne. Zbadamy związek między tymi siecznymi i utworzonymi przez nie kątami wpisanymi. Rozważmy najpierw przypadek, gdy sieczne przecinają się „wewnątrz” okręgu, tak, jak na poniższym rysunku.

Kąt , jaki tworzą sieczne, przecinające się w punkcie , leżącym „wewnątrz” okręgu, jest równy sumie dwóch kątów wpisanych opartych na łukach, z których jeden (łuk ) zawarty jest między ramionami kąta, a drugi (łuk ) jest zawarty między przedłużeniami ramion tego kąta.
Dowód tego twierdzenia jest natychmiastową konsekwencją twierdzenia o kącie zewnętrznym trójkąta.
Kąt , jaki tworzą sieczne, przecinające się w punkcie , leżącym na zewnątrz okręgu, jest równy odpowiedniej różnicy dwóch kątów wpisanych opartych na łukach zawartych między ramionami kąta.
Popatrzmy na rysunek.

Ponieważ oraz , więc .
Kąty w okręgu, w szczególności kąty wpisane, są przedmiotem zainteresowania optyki i astronomii. Zapoznaj się z przedstawionymi informacjami i dołączonymi komentarzami lektora, a następnie wykonaj polecenia.
Przyjmując, że średnia odległość od środka Księżyca od środka Ziemi jest równa , a rozmiar kątowy Księżyca jest równy , wyznacz średnicę Księżyca.
Długość odcinka jest równa , a odległość obserwatora od środka odcinka jest równa . Wyznacz rozmiar kątowy odcinka dla obserwatora w punkcie i wyznacz promień łuku, który jest miejscem geometrycznym, z którego odcinek widać pod kątem (rysunek).

Kąt środkowy
Kątem środkowym w kolekole nazywamy każdy kąt, którego wierzchołkiem jest środek danego koła.

Na powyższym rysunku, dwie półproste, zaznaczone liniami przerywanymi, są ramionami dwóch kątów środkowych danego okręgu o środku w punkcie : kąta wypukłego oraz kąta wklęsłego . Zwykle jednak, ilustrując zagadnienie kątów środkowych, będziemy zaznaczali jedynie promienie danego koła, zawarte w odpowiednich półprostych tak, jak na poniższym rysunku.

Rozważmy okrągokrąg o środku i punkty , leżące na tym okręgu. Kątem środkowym opartym na łuku nazywamy kąt , którego ramiona zawierają promienie i i w którym zawiera się łuk .
Punkty , wyznaczają dwa łuki okręgu, tym samym dwa różne kąty środkowe, jak na rysunkach.

Zauważmy, że dla danego łuku okręgułuku okręgu istnieje jednoznacznie wyznaczony kąt środkowy i odwrotnie – każdy kąt środkowy danego okręgu w sposób jednoznaczny wyznacza jego łuk. Ponadto, jeśli łuk okręgu jest mniejszy od półokręgu, to kąt środkowy, który jest oparty na tym łuku, jest kątem wypukłym; jeśli łuk jest większy od półokręgu, to kąt środkowy, który jest oparty na tym łuku, jest kątem wklęsłym.
Punkty , leżące na okręgu dzielą go w stosunku . Obliczymy miary kątów środkowych opartych na łuku .
Kąt środkowy oparty na łuku, którym jest cały okrąg, ma miarę . Na każdym z dwóch łuków, których końcami są punkty , , zaznaczono odpowiednio punkty oraz . Wtedy oznacza ten z łuków o końcach , , na którym leży punkt .

Jeśli podzielimy okrąg na osiem równych łuków (części), to punkty , są końcami łuku , który stanowi ósmą część okręgu oraz łuku , który stanowi pozostałą cześć okręgu, czyli . Wtedy miara wypukłego kąta środkowego, opartego na łuku jest równa: , a miara kąta wklęsłego jest równa .
W praktyce, zamiast mówić o kącie rozpiętym na łuku , mówi się o kącie rozpiętym na cięciwiecięciwie , która odpowiada danemu kątowi środkowemu, pamiętając, że to przyporządkowanie nie jest jednoznaczne. Każdemu kątowi środkowemu odpowiada jedna cięciwa, ale każdej cięciwie odpowiadają dwa kąty środkowe, które w przypadku średnicy, są sobie równe

Bezpośrednio, korzystając z cechy przystawania trójkątów, możemy sformułować poniższe twierdzenie.
Dla danego okręgu wypukłe kąty środkowe rozpięte na cięciwach o równych długościach mają jednakowe miary.

Oczywiście, analogiczne twierdzenie można sformułować dla wklęsłych kątów środkowych.
Pozostaje zauważyć, że jeśli ograniczymy się tylko do kątów środkowych, które są wypukłe, to im dłuższa cięciwa, tym większa miara kąta środkowego rozpiętego na tej cięciwie.

Wskazówki „klasycznego” zegara wyznaczają kąty, które można utożsamiać z kątami środkowymi w kole. Przeanalizuj przedstawione interpretacje graficzne i odsłuchaj kolejne komunikaty lektora, klikając w odpowiednią ikonę. Opracuj swój model wyznaczania kąta między wskazówkami i rozwiąż dołączone poniżej zadania.
Wyznacz kąt, jaki tworzą wskazówki: godzinowa i minutowa na kwadrans przed ósmą.
Między godziną a Kuba zaobserwował, że kąt, jaki tworzą wskazówki: godzinowa i minutowa jest równy . Która to mogła być godzina?
Zależności między kątami w kole
Kąt wpisany jest równy połowie kąta środkowego opartego na tym samym łuku.
Rozważymy trzy różne przypadki, w zależności od położenia kąta wpisanego względem środka okręgu, które wyczerpują wszystkie wzajemne położenia środka okręgu i kąta wpisanego w tym okręgu.
Przypadek 1.
Przypuśćmy, że średnica okręgu zawiera się w jednym z ramion kąta wpisanego, jak na rysunku.

Kąt środkowy i kąt wpisany są oparte na łuku .
Zauważmy, że jest kątem zewnętrznym w trójkącie równoramiennym , w którym .
Miara kąta zewnętrznego w trójkącie jest równa sumie miar dwóch kątów do niego nieprzyległych, czyli , co należało wykazać.
Przypadek 2.
Przypuśćmy, że środek okręgu leży wewnątrz kąta wpisanego, jak na rysunku.

Kąt środkowy i kąt wpisany są oparte na łuku .
Poprowadźmy średnicę o końcu w punkcie .
Dzieli ona kąty: wpisany i środkowy na kąty odpowiednio: , oraz , , jak na rysunku.

Zauważmy, że do kątów: wpisanego i środkowego, opartych na łuku , możemy zastosować zależność udowodnioną już w Przypadku 1. Wtedy .
Podobnie, do kątów: wpisanego i środkowego, opartych na łuku , możemy zastosować udowodnioną już zależność. Wtedy .
Ale , co należało wykazać.
Przypadek 3.
Pozostaje rozważyć sytuację, gdy środek okręgu leży na zewnątrz kąta wpisanego, jak na rysunku.

Kąt środkowy i kąt wpisany są oparte na łuku .
Poprowadźmy średnicę o końcu w punkcie .
Tworzy ona z ramieniem kąta wpisanego oraz z ramieniem kąta środkowego odpowiednio kąty: wpisany oraz środkowy , jak na rysunku.

Zauważmy, że do kątów: wpisanego i środkowego, opartych na łuku , możemy zastosować zależność udowodnioną już w Przypadku 1. Wtedy .
Podobnie, do kątów: wpisanego i środkowego, opartych na łuku , możemy zastosować zależność udowodnioną w Przypadku 1. Wtedy .
Ale , co należało wykazać.
Prostym wnioskiem z tego twierdzenia jest twierdzenie Talesa o kącie wpisanym.
Kąt wpisany rozpięty na średnicy okręgu jest prosty, jako kąt dwa razy mniejszy od kąta półpełnego, czyli kąta środkowego rozpiętego na tej średnicy.
Pozostaje sformułować wniosek, który stanowi nie tylko uzupełnienie dowodu poprawności wcześniejszej konstrukcji, ale jest ważnym narzędziem w rozwiązywaniu zadań z planimetrii.
Wszystkie kąty wpisane oparte na tym samym łuku mają równe miary.
Zauważmy, że dany łuk jednoznacznie wyznacza kąt środkowy. Z kolei istnieje wiele kątów wpisanych opartych na tym samym łuku, ale miara każdego z tych kątów jest dwa razy mniejsza od miary kąta środkowego, tym samym te miary są sobie równe (patrz rysunek).

Kąty wpisane w dany okrąg, oparte na dwóch łukach o równej długości, są sobie równe.
Popatrzmy na rysunek.

Rozważmy łuki i o równej długości.
Wtedy kąty środkowe oparte na tych łukach mają taką samą miarę – oznaczmy ją .
Ale każdy z kątów wpisanych opartych odpowiednio na łukach i jest połową kąta środkowego, czyli ma miarę , co należało wykazać.
Pokażemy zastosowanie twierdzenia o kącie wpisanym i środkowym w okręgu. Przyjmijmy, że na okręgu wyznaczono łuki i . Kąty środkowe oparte na tych łukach mają odpowiednio miary i . Wyznaczymy miary kątów trójkąta .
Popatrzmy na rysunek ilustrujący dane z zadania.

Dwa spośród kątów trójkąta to kąty oparte odpowiednio na tych samych łukach, co dane kąty środkowe.
Zatem oraz .
Z bilansu kątów trójkąta wynika, że .
Oczywiście, trzeci z kątów trójkąta można też wyznaczyć, jako kąt wpisany oparty na tym łuku o końcach , do którego nie należy punkt – kąt środkowy oparty na tym łuku ma miarę , a kąt wpisany jest dwa razy mniejszy.
Uruchom Aplet. Naciśnij przycisk: „ZALEŻNOŚĆ MIĘDZY KĄTAMI” i wybierz jeden z łuków okręgu, klikając wskaźnikiem. Zmieniaj położenie punktów , lub i zapisz miary kątów: środkowego i wpisanego dla kilku różnych położeń punktu . Wybierz następnie przycisk „DOWÓD” i przeanalizuj pojawiające się oznaczenia kątów.
Zapoznaj się z opisem apletu.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/DVGAOXSFC
Wciśnij przycisk „ZALEŻNOŚĆ MIĘDZY KĄTAMI”. Na podstawie obserwacji miar kątów wpisanego i środkowego, opartych na tym samym łuku, sformułuj twierdzenie o zależności między miarami kąta środkowego i kąta wpisanego.Poproszę o alt. do polecenia w tym polu.
Wciśnij przycisk „DOWÓD”. Uzasadnij, dlaczego przy ustalonym oznaczeniu miary kąta , jako , można kątowi także przypisać miarę , a kątom i odpowiednio miary oraz .
Kąt, jaki tworzą sieczne, przecinające się w punkcie leżącym na zewnątrz okręgu, ma miarę równą (patrz rysunek).

Oblicz miarę kątów , , jeśli .
Zaznaczony na rysunku kąt, jaki tworzą sieczne, przecinające się w punkcie leżącym wewnątrz okręgu, ma miarę równą (patrz rysunek).

Oblicz miarę kątów , , jeśli .
Korzystając z danych przedstawionych na poniższym rysunku, wyznacz miarę kąta , jaki tworzą sieczne, przecinające się w punkcie , leżącym wewnątrz okręgu.

Podaj definicję cięciwy.
Jedna z cięciw zawartych w ramionach kąta wpisanego w okrąg i opartego na półokręgu ma długość równą promieniowi tego okręgu. Oblicz miarę kąta wpisanego, jaki tworzy ta cięciwa ze średnicą, na której rozpięty jest półokrąg.
Dany jest okrąg o promieniu . Różnica długości cięciw tworzących kąt wpisany oparty na półokręgu ma długość równą . Wyznacz stosunek długości obu cięciw.
Kąt, jaki tworzą dwie sieczne, przecinające się w punkcie , leżącym na zewnątrz okręgu, ma miarę równą . Sieczne te wyznaczają cięciwy i , jak na rysunku. Punkt leży wewnątrz okręgu, na cięciwie . Oznaczmy , .

Wykaż, że zachodzi nierówność .
Z jednego z wierzchołków ośmiokąta foremnego poprowadzono trzy przekątne, które są jednocześnie cięciwami okręgu opisanego na tym ośmiokącie, jak na rysunku.

Ułóż w kolejności etapy dowodu.
Dowód: Elementy do uszeregowania: 1. Warto zauważyć, ze względu na symetrię ośmiokąta, że wszystkie kąty wpisane, oparte na krótszych łukach wyznaczonych przez kolejne boki ośmiokąta, mają równe miary., 2. Ponadto, odcinek B F jest średnicą okręgu, na której rozpięty jest kąt wpisany B A F., 3. Wyznaczymy w kolejności miary kątów alfa, BETA i GAMMA., 4. Pozostaje zauważyć, że trójkąty A B F i F G B są przystającymi trójkątami prostokątnymi., 5. Stąd BETA, równa się, początek ułamka, sto osiemdziesiąt stopni, minus, sto trzydzieści pięć stopni, mianownik, dwa, koniec ułamka, równa się, dwadzieścia dwa przecinek pięć stopni., 6. Stąd GAMMA, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, dwadzieścia dwa przecinek pięć stopni, minus, dwa, razy, dwadzieścia dwa przecinek pięć stopni, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, sześćdziesiąt siedem przecinek pięć stopni, równa się, dwadzieścia dwa przecinek pięć stopni., 7. Odcinek B F jest osią symetrii ośmiokąta i dwusieczną kąta wewnętrznego A B C, dlatego miara kąta A B F jest równa początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, razy, sto trzydzieści pięć stopni., 8. Zatem kąt B A F jest kątem prostym., 9. Miarę kąta wewnętrznego wielokąta foremnego opisuje wzór: początek ułamka, n, minus, dwa, mianownik, n, koniec ułamka, razy, sto osiemdziesiąt stopni., 10. Dlatego kąt wewnętrzny ośmiokąta foremnego ma miarę sto trzydzieści pięć stopni., 11. Zatem alfa, plus, BETA, plus, GAMMA, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, alfa, czyli GAMMA, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, BETA, minus, dwa alfa., 12. Trójkąt F G H jest równoramienny, a kąt F G H jest kątem wewnętrznym ośmiokąta. Zatem dwa BETA, plus, sto trzydzieści pięć stopni, równa się, sto osiemdziesiąt stopni., 13. Stąd alfa, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, miara kąta, kąt A B F, koniec miary kąta, równa się, dwadzieścia dwa przecinek pięć stopni.
Punkty , , dzielą dany okrąg w stosunku . Wyznacz miary wypukłych kątów środkowych opartych na łukach , i .
Dany jest okrąg o środku . Cięciwa tego okręgu tworzy z jego promieniem kąt o mierze . Wyznacz miary obu kątów środkowych rozpiętych na tej cięciwie.
Korzystając z danych przedstawionych na rysunku, wyznacz stosunek długości łuków, na które cięciwa podzieliła dany okrąg.

Dany jest okrąg o środku i promieniu . Oblicz długość cięciwy tego okręgu, na której rozpięto kąt środkowy o mierze .
Na okręgu wyznaczono łuki i . Kąty środkowe oparte na tych łukach mają odpowiednio miary i . Wyznacz miary kątów trójkąta .
Dany jest okrąg o środku w punkcie i cięciwa tego okręgu. Na okręgu wyznaczono taki punkt , że . Wyznacz miarę kąta .
Wyznacz miejsce geometryczne punktów, które są środkami cięciw poprowadzonych z ustalonego punktu na danym okręgu.
Okrąg o średnicy przecina bok trójkąta w punkcie , jak na rysunku.

Długości boków trójkąta są odpowiednio równe: , , . Oblicz długość odcinka .
Na niewspółliniowych odcinkach i , jako na średnicach, wykreślono dwa okręgi. Okręgi te przecinają się w punkcie (patrz rysunek).

Ułóż w kolejności etapy dowodu.
Dowód: Elementy do uszeregowania: 1. Analogicznie, punkt D jest wierzchołkiem kąta wpisanego opartego na średnicy B C., 2. Miara kąta A D C jest zatem równa: wartość bezwzględna z, ∡ A D C, koniec wartości bezwzględnej, równa się, wartość bezwzględna z, ∡ A D B, koniec wartości bezwzględnej, plus, wartość bezwzględna z, ∡ B D C, koniec wartości bezwzględnej, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, plus, dziewięćdziesiąt stopni, równa się, sto osiemdziesiąt stopni., 3. Ponownie skorzystamy z twierdzenia Talesa o kącie wpisanym, by stwierdzić, że tym razem kąt B D C jest kątem prostym., 4. Zauważmy, że kąt A D C jest sumą kątów A D B i B D C., 5. Punkt D jest wierzchołkiem kąta wpisanego opartego na średnicy A B., 6. Zatem punkty A, D i C są współliniowe, co należało wykazać., 7. Z twierdzenia Talesa o kącie wpisanym wynika, że kąt A D B jest kątem prostym.
Słownik
okręgiem o środku i promieniu nazywamy zbiór wszystkich punktów płaszczyzny odległych od punktu o dany odcinek
kołem o środku i promieniu nazywamy zbiór wszystkich punktów płaszczyzny, których odległość od punktu jest nie większa niż
łukiem okręgu nazywamy każdą z dwóch części, na które dzielą okrąg dwa różne punkty leżące na tym okręgu, wraz z tymi punktami
cięciwą okręgu nazywamy odcinek, którego końce są różnymi punktami leżącymi na tym okręgu
rozmiar kątowy, inaczej odległość kątowa , pomiędzy dwoma obiektami, to kąt, którego ramionami są promienie „wychodzące z oka obserwatora” i przechodzące przez te obiekty; miarą takiej odległości są stopnie i jego części: minuty i sekundy


