Obecnie uczeń czyta metodą całościową, prezentuje coraz lepszą technikę, choć zdarza się, że sylabizuje dłuższe wyrazy. Czyta w dość szybkim tempie, bez intonacji, stara się pamiętać o znakach przestankowych. Zwykle nie rozumie czytanego tekstu, ma trudności z wyciąganiem wniosków. Z pomocą nauczyciela wyszukuje informacji w tekście, odpowiada na pytania do tekstu. Rzadko próbuje opowiadać własnymi słowami. Wymaga wsparcia przy budowaniu zdań. Tomek układa proste zdania z rozsypanki wyrazowej. Zna i stara się stosować w praktyce zasady ortograficzne. Pismo dziecka jest dość staranne, odpowiednio przepisuje tekst z książki, tablicy, dość sprawnie pisze z pamięci, stara się też pisać ze słuchu, popełnia błędy charakterystyczne dla osób z niedosłuchem takie jak: zamiana głosek dźwięcznych na bezdźwięczne, mylenie/nieprawidłowe użycie końcówek fleksyjnych, błędy leksykalne. Uczeń liczy do 10 na palcach, zawsze je przeliczając. Wydaje się, że nie ma wykształconego pojęcia liczby. Chłopiec nie dolicza do podanej liczby (np. 4, 7). Ma duże trudności z tworzeniem ciągów malejących, np. porządkując elementy od największego do najmniejszego. Myli się, odczytując liczby 2- i 3‑cyfrowe, oblicza sposobem pisemnym, bez przekroczenia progu dziesiątkowego lub korzystając z kalkulatora. Z pomocą nauczyciela rozwiązuje proste zadania tekstowe, nie potrafi samodzielnie ich analizować, określić i zapisać formuły matematycznej do zadania. Tomek odczytuje i zapisuje tylko pełne godziny na zegarze wskazówkowym. Nie pamięta kolejności wszystkich miesięcy w roku, liczby dni w tygodniu, choć wymienia ich nazwy prawidłowo. Uczeń ma duże trudności w zakresie wykonywania obliczeń wagowych, pieniężnych, zegarowych czy kalendarzowych.

Chłopiec nie ma wyraźnych zainteresowań. Według informacji uzyskanych od rodziców dziecko ze względu na liczne zajęcia specjalistyczne nie ma czasu na swoje zainteresowania. Chłopiec lubi budować z klocków Lego statki kosmiczne. Według matki chłopca każdą wolna chwilę, która nie jest poświęcona na prace terapeutyczną w domu, chłopiec wykorzystuje na budowanie i tworzenie nowych konstrukcji.

Tomek zna normy i zasady panujące w grupie, podejmuje próby nawiązywania relacji rówieśniczych, choć najczęściej unika innych osób. Siedzi zazwyczaj w pierwszej ławce, lubi siedzieć sam. Na przerwach najczęściej rozmawia z nauczycielem (to nauczyciel jest inicjatorem rozmowy) lub stoi samotnie. Jest raczej obserwatorem.