Animacja RSA
Polecenie 1
Zapoznaj się ze schematem interaktywnym, w którym umieszczono wypowiedzi obywateli dotyczące ich udziału w wyborach. Następnie wykonaj zadanie.
Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Film dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D17CDEsdM
Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Film opowiada o kulturze politycznej.
Ćwiczenie 1
Ćwiczenie 1
Wiedza (kultura zaściankowa): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno-polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów.
Wiedza (kultura podporządkowania): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno-polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów.
Wiedza (kultura uczestnictwa): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno-polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów.
Zaangażowanie (kultura zaściankowa): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno-polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów.
Zaangażowanie (kultura podporządkowania): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno-polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów.
Zaangażowanie (kultura uczestnictwa): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno-polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów.
Przykład (kultura zaściankowa): a. Sonda uliczna 1, b. Sonda uliczna 2, c. Sonda uliczna 3
Przykład (kultura podporządkowania): a. Sonda uliczna 1, b. Sonda uliczna 2, c. Sonda uliczna 3
Przykład (kultura uczestnictwa): a. Sonda uliczna 1, b. Sonda uliczna 2, c. Sonda uliczna 3
Wiedza (kultura podporządkowania): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno-polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów.
Wiedza (kultura uczestnictwa): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno-polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów.
Zaangażowanie (kultura zaściankowa): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno-polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów.
Zaangażowanie (kultura podporządkowania): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno-polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów.
Zaangażowanie (kultura uczestnictwa): 1. Obywatele nie widzą potrzeby, aby angażować się w życie polityczne; uważają, że należy to do obowiązków elit politycznych. 2. Obywatele interesują się jedynie problemami swoimi i swojej najbliższej rodziny. Nie absorbują ich sprawy państwa ani jego przyszłości. 3. Obywatele angażują się w sprawy publiczne, uważając, że są w stanie zmieniać otaczającą ich rzeczywistość społeczno-polityczną. 4. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego i rozumieją zachodzące w nim procesy. 5. Obywatele nie angażują się w sprawy publiczne, ważne są dla nich tylko ich własne problemy. 6. Obywatele mają wiedzę na temat życia społeczno-politycznego, ale nie rozumieją zachodzących w nim procesów.
Przykład (kultura zaściankowa): a. Sonda uliczna 1, b. Sonda uliczna 2, c. Sonda uliczna 3
Przykład (kultura podporządkowania): a. Sonda uliczna 1, b. Sonda uliczna 2, c. Sonda uliczna 3
Przykład (kultura uczestnictwa): a. Sonda uliczna 1, b. Sonda uliczna 2, c. Sonda uliczna 3
Polecenie 2
Na przykładzie swojego otoczenia określ, jaki typ kultury politycznej reprezentują twoi bliscy. Podaj, z czego to wynika.
Polecenie 3
Zastanów się, co można powiedzieć o kulturze politycznej obywateli, których frekwencja na wyborach wygląda tak, jak przedstawiono to na wykresie.
Wykres przybiera wartości zerowe dla lat, w których nie odbyły się dane wybory.
Oprac. na podst. pkw.gov.pl.
Oprac. na podst. pkw.gov.pl.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Ćwiczenie 2
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Ćwiczenie 2